ENNIO – THE MAESTRO του GIUSEPPE TORNATORE σε Α’ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ από τη New Star από τις 28/12 στους κινηματογράφους.

ENNIO – THE MAESTRO

Ο απόλυτος φόρος τιμής σε ένα από τα μεγαλύτερα είδωλα του κινηματογράφου και της μουσικής

Αναγνωρίζεις ένα κομμάτι του από την πρώτη νότα – Hans Zimmer

Έσπασε τα όρια, ένας αληθινός επαναστάτης – James Hetfield – Metallica

Όταν ακούς τη μουσική του, δεν μπορείς να την ξεχάσεις – Won Kar Wai

Καινοτόμος από τότε μέχρι και σήμερα– Clint Eastwood

Δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος κινηματογραφικός συνθέτης, είναι ένας σπουδαίος συνθέτης – Giuseppe Tornatore

.

53380390364 5f9d9c7410 o

ΕΝΝΙΟ – THEMAESTRO

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Giuseppe Tornatore
ΣΕΝΑΡΙΟ: Giuseppe Tornatore
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Giancarlo Leggeri, Fabio Zamarion
ΜΟΥΣΙΚΗ: Ennio Morricone
ΜΟΝΤΑΖ: Massimo Quaglia, Annalisa Schillaci

ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ: Τζουζέπε Τορνατόρε, Κλιντ Ίστγουντ, Κουέντιν Ταραντίνο, Χανς Ζίμερ, Μπάρι Λέβινσον, Ντάριο Αρτζέντο, Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Κουίνσι Τζόουνς, Μπρους Σπρίνγκστιν, Ρόλαντ Τζοφέ, Τζέιμς Χέτφιλντ.

ΧΩΡΕΣ: Ιταλία, Βέλγιο, Ιαπωνία

ΕΤΟΣ: 2021 μ- Έγχρωμο/Ασπρόμαυρο

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 156

ΓΛΩΣΣΕΣ: Ιταλικά, Αγγλικά, Μανδαρινικά, Πορτογαλικά

ΣΥΝΟΨΗ

Ο Μορικόνε, ένας Μαέστρος που άλλαξε την έννοια και το κύρος της κινηματογραφικής μουσικής, αφηγείται τη ζωή του από την αρχή μέχρι το τέλος, συγκινεί και συγκινείται. Μουσικοί και σκηνοθέτες μιλούν στο ντοκιμαντέρ για το φαινόμενο Μορικόνε, για το πόσο επηρέασε τους ίδιους και την εξέλιξη της μουσικής.

ENNIOMORICONE – Μια Αριστοτεχνική Καριέρα

ΠΗΓΗ: https://www.enniomorricone.org/the-man/

Όπως ο Bernard Herrmann είναι για τον Hitchcock, ο Nino Rota για τον Fellini, ο John Barry για τον James Bond και ο John Williams για τον Spielberg, ο Ennio Morricone είναι για τον Sergio Leone. Είναι αδύνατο να θυμηθούμε τις ταινίες του Λεόνε στο μυαλό ή στο αυτί – από το A Fistful of Dollars (1964) μέσω του The Good, The Bad and The Ugly (1966) μέχρι τις πολύ διαφορετικές Once Upon a Time in the West (1968) και Once Upon a Time in America (1984) – χωρίς τη μουσική του Morricone.

Τόσο στενή ήταν η δημιουργική συνεργασία του συνθέτη και του σκηνοθέτη που ο Λεόνε την περιέγραψε κάποτε ως «έναν γάμο σαν τους Καθολικούς πριν από τους νόμους του διαζυγίου». Ο Morricone συμπλήρωσε λέγοντας: «Ο Leone ήθελε περισσότερα από τη μουσική από άλλους σκηνοθέτες – της έδινε πάντα περισσότερο χώρο». Οι ταινίες που προέκυψαν ήταν μυθικά μελοδράματα, με τον Μορικόνε να προμηθεύει το «μελό».

Από κουδούνια, σφυρίχτρες, ιταλικά λαϊκά όργανα, ακατανόητους στίχους και τα ριφάκια από μια Fender Stratocaster – που μπορεί να ήταν μακρινά spin-off από τις έρευνες του Morricone στον John Cage και την ιδέα ότι όλοι οι ήχοι μπορούν να ανήκουν στο βασίλειο της μουσικής – εώς τη ρομαντική Αμερική με λυσσαλέους ανατολικοευρωπαϊκά αυλούς και τις πυκνές ορχηστρικές υφές, η δουλειά αυτών των δύο καλλιτεχνών έτρεξε σε παράλληλες γραμμές.

Οι λωρίδες έναρξης του The Good, The Bad and The Ugly, με το ουρλιαχτό κογιότ «Ay-ee-ay-ee-ay», είναι από τα πιο άμεσα αναγνωρίσιμα στην ιστορία των ταινιών. Αλλά ο Μορικόνε δυσκολεύεται συχνά να επισημάνει ότι ακόμη και κατά τη διάρκεια της πιο παραγωγικής του περιόδου στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 – όταν όπως ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι είπε κάποτε αστειευόμενος «ελάχιστα είδατε μια μεγάλη ιταλική ταινία χωρίς μουσική από τον Ένιο» – υπέγραψε μόνο τριάντα πέντε γουέστερν από τετρακόσιες πενήντα ταινίες, λίγο πάνω από το οκτώ τοις εκατό της εκπληκτικής παραγωγής του. Μόνο τριάντα πέντε! Αυτό είναι περισσότερο από τον Έλμερ Μπέρνσταϊν, τον Ντιμίτρι Τιόμκιν και τον Τζερόμ Μορός μαζί.

Κανείς δεν είναι σίγουρος πόσες ακριβώς ταινίες έχει επενδύσει ο Μορικόνε συνολικά, από την πρώτη του ταινία το 1961. Σίγουρα πάνω από 400, ίσως και 450. Δεδομένου ότι πάντα σημειώνει ο ίδιος κάθε νότα (σε αντίθεση με ορισμένους συνθέτες ταινιών που θα μπορούσα να αναφέρω) και βλέπει τη σύνθεση και την ενορχήστρωση ως μέρος μιας ενιαίας διαδικασίας, το επίτευγμα είναι πραγματικά εκπληκτικό – πιο mainstream ταινίες από οποιονδήποτε άλλο συνθέτη, ποτέ.

Εκτός από τα γουέστερν, υπήρξαν επαναστατικοί ύμνοι για τους Queimada (1969) και Novecento (1976), τρόμος για τους Argento και Carpenter, ταινίες γκάνγκστερ από το The Sicilian Clan (1969) έως τους Untouchables (1987), καθώς και αμέτρητα ερωτικά θέματα που τείνουν να πηγαίνετε για μπαρόκ, σεκάνς ατονικής δράσης, νοσταλγικές ελεγείες, λυρικούς ύμνους, δυσοίωνα έγχορδα, περιπέτειες και μια ιταλική παρέλαση με τα κύρια τραγούδια του τίτλου. Φαίνεται εξίσου οικείος με τις ταινίες του είδους (allgenres) όπως και με τα μικρότερης κλίμακας, πιο προσωπικά έργα. Στο The Mission (1986), δημιούργησε μια υπεροχη σύνθεση, που αφορά στη δύναμη της ίδιας της μουσικής – ως μέσο σωτηρίας από τη μια και της αποικιακής καταπίεσης από την άλλη: η ταινία τελειώνει με ένα σπασμένο βιολί να επιπλέει στο ποτάμι.

Κατά τη διάρκεια της σχεδόν 50χρονης καριέρας του ως συνθέτης κινηματιγραφικής μουσικής, σε γενικές γραμμές, οι βασικές ιδέες του περιελάμβαναν απλές ιδέες (εύκολες στο βουητό) σε περίπλοκες διασκευές, ασυνήθιστη ενορχήστρωση, συγκεκριμένους ήχους, τη χρήση της ανθρώπινης φωνής ως μέρος της ορχήστρας, μακρές σιωπές, μουσικά gags και μονές νότες που διατηρούνται για πάντα.

Ο Τζουζέπε Τορνατόρε, του Cinema Paradiso, έχει πει γι ‘αυτόν «δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος συνθέτης ταινιών, είναι ένας σπουδαίος συνθέτης».

Sir Christopher Frayling, Former Chairman, Arts Council England

ENNIO – THE MAESTRO TRAILER NEW STAR

FLICKR γιαΑΦΙΣΕΣ/FVTOGRAFIES/BANNER

ENNIO POSTER

IMDB

https://www.imdb.com/title/tt3031654/?ref_=nv_sr_srsg_3_tt_2_nm_6_q_ENNIO

ENNIO MORRICONE OFFICIAL PAGE

GIANNI RUSSO – ΠΑΡΑΓΩΓΌΣ

«Το πρώτο ντοκιμαντέρ πάνω στο οποίο δουλέψαμε αφορούσε τον Giuseppe Tornatore. Μετά από αυτό, διατηρήσαμε μια πολύ καλή σχέση με τον σκηνοθέτη και ξεκινήσαμε να δουλεύουμε πάνω σε αυτό το πολύ δύσκολο ντοκιμαντέρ για τον Ennio Morricone. 

»Όταν αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό το φιλμ το 2015, ο Tornatore μας είπε ότι ήταν αδύνατο ο Morricone –με τον οποίο ήταν πολύ καλοί φίλοι– να συμφωνήσει να κάνουν ένα τέτοιο φιλμ για τον εαυτό του. Μας παρότρυνε ωστόσο να ρωτήσουμε τον ίδιο. Ο Morricone μας είπε πως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει μόνο εάν το σκηνοθετούσε ο Tornatore. Και έτσι και έγινε».

Από τη συμφωνία με τον Ennio Morricone, στα γυρίσματα και το post-production, χρειάστηκε να περάσουν έξι χρόνια. «Όταν τελείωσε το ντοκιμαντέρ ένιωσα λες και απελευθερωνόμουν (γέλια). Το post production διήρκησε αρκετά. Ξεκίνησε χρονικά την ίδια περίοδο με την πανδημία στην Ιταλία (σ.σ. Φεβρουάριος 2020) και αντιμετωπίσαμε τις δυσκολίες της εποχής, δηλαδή το μοντάζ γινόταν από απόσταση. Το πρώτο edit που είδαμε ήταν ένα φιλμ με διάρκεια πάνω από 6 ώρες. Ήταν τέλειο και σε εκείνη τη μορφή, αλλά έπρεπε να κόψουμε, όποτε αυτό μας πήρε μερικούς ακόμα μήνες. Η συνέντευξη που με έκανε να ανακαλύψω τα περισσότερα πράγματα για το σύμπαν του μεγάλου μαέστρου δεν ήταν άλλη από αυτή με τον ίδιο τον Morricone. Ήταν μια μεγάλη σε διάρκεια συνέντευξη, κράτησε πάνω από 50 ώρες. Ήταν πολύ ιδιαίτερο γιατί όλες αυτές τις ώρες ήμασταν μόνοι μας», και συνεχίζει λέγοντας πως «στην αρχή ο Morricone ήταν πολύ συνεσταλμένος. Το γεγονός όμως ότι οι κάμερες ήταν εκτός του δωματίου, βοήθησε να αναπτύξουμε μια προσωπική σχέση, να μου εμπιστευτεί και να μου εκμυστηρευτεί πράγματα. Έτσι ανακάλυψα τον χαρακτήρα του Morricone που, για μένα, είναι συγκλονιστικός. Συνήθως όταν μιλούσε στον κόσμο, δεν αποκάλυπτε πράγματα για την προσωπική του ζωή. Οπότε αυτή η συνέντευξη ήταν κάτι σαν εξομολόγηση». 

ΠΗΓΗ: https://www.athensvoice.gr/politismos/kinimatografos/813765/ennio-the-maestro-ena-dokimader-gia-ton-maestro-pou-allaxe-ti-mousiki/

5 πράγματα που πρέπει να ξέρεις για τον Ένιο Μορικόνε

ΠΗΓΗ: https://www.news247.gr/politismos/mousiki/antio-maestro-5-pragmata-pou-prepei-na-xereis-gia-ton-enio-morikone/

Συνθέτης από παιδί

Ο Μορικόνε έγραψε τις πρώτες του συνθέσεις όταν ήταν έξι ετών και η οικογένειά του τον ενθάρρυνε να αναπτύξει το ταλέντο του.

Έγραφε τις μουσικές του σε παρτιτούρες και μετά τις έπαιζε στο πιάνο. Μάλιστα λέγεται οτι καθημερινά ξυπνούσε στις 5 το πρωί και μέχρι το μεσημέρι έγραφε στο χαρτί πριν πάει στο στούντιο για την ηχογράφηση.

Η τρομπέτα

Ο Μορικόνε σπούδασε σύνθεση και τις δεκαετίες των 40 και 50 έπαιζε τρομπέτα σε τζαz μπάντες. Βιοποριστικοί λόγοι τον έκαναν να αφήσει τα live και να πιάσει δουλειά στην RCA Records, της Sony Records όπου εργάστηκε ως ενοχρηστρωτής.

Τα βραβεία

Το 2007 του απονεμήθηκε τιμητικό Όσκαρ «για την μαγευτική και πολυπρόσωπη συνεισφορά του στην τέχνη της μουσικής για ταινίες».

Το 2016 παρέλαβε το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για την ταινία “Μισητοί 8”. Κατα τη διάρτκεια της καριέρας του κέρδισε τρία βραβεία Γκράμι, τρεις Χρυσές Σφαίρες, έξι BAFTA, δύο Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ένα τιμητικό Χρυσό Λέοντα και ένα Πολικό Μουσικό Βραβείο.

Δεν έμεινε ποτέ στο Χόλιγουντ

Αν και η επαγγελματική του πορεία συνδέθηκε πολύ στενά με το Χόλιγουντ, ο ίδιος δεν έμεινε ποτέ εκεί. Προτιμούσε πάντα να μένει στην Ιταλία μαζί με τη σύζυγό του Μαρία και τα τέσσερα παιδιά τους.

Σύλλογος φαν στη Λάρισα

Στη Λάρισα αγαπούν ιδιαίτερα τον Ένιο Μορικόνε. Μάλιστα υπάρχει και Πολιτιστικός Σύλλογος φίλων της μουσικής του που ιδρύθηκε το 2011 και έιναι ο μοναδικός σε όλο τον κόσμο.

Ο Σύλλογος διοργανώνει προβολές ταινιών με τη μουσική του και συναυλιών υπό τη διέυθυνσή του.

ENNIO MORRICONE… «MAESTRO»

ΠΗΓΗ: https://neakallithea.gr/ennio-morricone-maestro/

O Ennio Morricone γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1928 στην Ρώμη. Η μητέρα του Libera Ridolfi ήταν επιχειρηματίας και ο πατέρας του Mario Morricone ήταν επαγγελματίας παίχτης τρομπέτας. O Morricone ήρθε σ’ επαφή με την μουσική, χάρη στον πατέρα του, που του δίδαξε να διαβάζει μουσική και να παίζει όργανα. Αποφοίτησε από το Conservatorio di Santa Cecilia (το πιο γνωστό μουσικό σχολείο της Ρώμης), με εξειδίκευση στην τρομπέτα, και τη σύνθεση. Στο τελευταίο, θα έπαιρνε  9,5 στα 10, μια υπόδειξη για το όμορφο μέλλον ως συνθέτης που είχε μπροστά του. Σπούδασε επίσης,μουσική, χορωδία και σκηνοθεσία.   Έγραψε τις πρώτες συνθέσεις σε ηλικία 6 ετών. Παντρεύτηκε στις 13 Οκτωβρίου  1956 την Maria Travia, συγγραφέα και απέκτησαν τέσσερα  παιδιά , έμειναν μαζί μέχρι το θάνατο του.

Ο Ένιο Μορικόνε, παρόλο που κανείς θα περίμενε, ότι το βασικό του όργανο θα ήταν το πιάνο, ξεκίνησε την καριέρα του ως τρομπετίστας. Οι συνθέσεις του ήταν μοναδικές, γιατί μέσα στις κλασικές συγχορδίες αντιπαρέβαλε πάντα φυσικούς ήχους. Ποιος θα ξεχάσει το σφύριγμα στο «Ο καλός, ο Κακός και ο ‘Άσχημος»;  Ακόμα και ήχους ζώων, στην συγκεκριμένη ταινία, επέλεξε για μουσική επένδυση την κραυγή ενός κογιότ, αλλά και πιο σύγχρονα όργανα, όπως ηλεκτρικές κιθάρες, δημιουργώντας το δικό του προσωπικό στυλ. Ο κατάλογος της επαγγελματικής επιτυχίας του Morricone είναι ατελείωτος. Ανάμεσα στις διακρίσεις του, είναι :

Ο Ενιο Μορικόνε, έχοντας συνθέσει γύρω στα 500 σάουντρακ μέσα σε περίπου έξι δεκαετίες, έχει συνεργαστεί με πληθώρα σκηνοθετών, με πολλούς από τους οποίους είχε αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς φιλίας. Φυσικά, η αρχή έγινε με τον Σέρτζιο Λεόνε με τον οποίο ήταν και συμμαθητές στην τρίτη δημοτικού,πράγμα που του το θύμισε ο Mορικόνε, στην πρώτη τους συνάντηση, πριν ακόμα καταλήξουν στο ότι θα έγραφε τη μουσική στο «Per unpugno di dollari».  Το ίδιο έχει συμβεί και τις τελευταίες δεκαετίες με τον Τζουζέπε Τορνατόρε. Η σχέση τους υπήρξε επίσης άκρως δημιουργική. Το μουσικό του εύρος συνιστούσε πηγή έμπνευσης σε μουσικά είδη που απείχαν κατά πολύ από τις δικές του δημιουργίες. Σημείο αναφοράς για τον κιθαρίστα The edge των U2 ενώ xαρντ ροκ, ροκ και πανκ συγκροτήματα μεταξύ οι Metallica  και οι  Ramones ξεκινούσαν τις συναυλίες τους  με Ennio Merricone.

Στα πρώτα χρόνια του ’60 θα κυκλοφορήσουν στην Ελλάδα κάποια τραγούδια, στα οποία ο Morricone με την ορχήστρα του, θα αναλαμβάνει την διεκπεραίωσή τους (όπως του  Edoardo Vianello, το κλασικό «O mio signore») πριν ξεκινήσει  το 1965, όλη αυτή η ιστορία με τα spaghetti western, μέσα από το οποίο ο Ennio Morricone, θα αποκτήσει αμέσως παγκόσμιο στάτους. Ο Μαέστρος για πρώτη φορά ήρθε στην Αθήνα, για να δώσει συναυλίες, προσκεκλημένος του Φεστιβάλ Αθηνών το 2005 και το 2008, 28 και 29 Σεπτεμβρίου, ο Ennio Morricone θα ερχόταν για δεύτερη φορά στην Ελλάδα και πάλι σ’ ένα κατάμεστο Ηρώδειο, αυτή τη φορά για να παρουσιάσει ακόμη ένα ελληνικό έργο του, το “Sicilo e altri frammenti“, που ήταν εμπνευσμένο από τον «Επιτάφιο» του Σεικίλου,  η αρχαιότερη ολοκληρωμένη σύνθεση που έχει σωθεί από την αρχαιότητα.