Medusa’s Wrath
The Seventh Plague Of Babylon
2026 – Sleaszy Rider Records
Επτά τα χτυπήματα της καμπάνας…
Μετά την εισαγωγή, το ομώνυμο τραγούδι χτυπά την πόρτα των ηχείων και των ακουστικών μας. Μισό, μισό, ΜΙΣΟ! Τι είναι τούτο; Μετά τα, επικού ύφους, σκασίματα, μπουκάρει ένα Black Metal θέμα, με καθαρά (και γρεζάτα, εννοείται) φωνητικά. Πολύ καλά, αυτό δεν το περίμενα, ούτε κι αν μου το λέγανε ότι θα γίνει. Το κοπάνημα καλά κρατεί στα κουπλέ και από κει και πέρα… mid tempo σφαλιαρίδια και ουάργκα εις τη νιοστή.
Δεύτερο full length για την ελληνική Μέταλ μπάντα, μόλις μέσα σε δύο χρόνια από την προηγούμενη κυκλοφορία της (τα παιδιά μετρούν και ένα ΕΡ) και αυτό που παρατηρούμε από το ξεκίνημα είναι η τέρμα-μελωδία δυναμική και η δίψα να δημιουργεί (η μπάντα) συνέχεια καινούργια πράγματα. Συνέχεια με το “Bless The Doomed” και τις διάφορες αλλαγές στα ρυθμικά. Στο πρώτο κουπλέ ακούμε straight θεματικά, στο δεύτερο πάλι έχουν βάλει ένα τακατάν (ήτοι καλπασμό) πίσω από τη φωνή.
“Eternal” και όλα ισχυρά στο ταμπούρο κατά τη διάρκεια του κουπλέ. Έχει προηγηθεί ένα καταιγιστικό intro σε 16/8 και για ακούστε μία. Χαμηλά σε συχνότητα φωνητικά και ανέβασμα στη συνέχεια. Εντελώς μελωδικό, μέχρι που φτάνει και σε Hard Rock ακτές. Οι κιθάρες από πίσω όμως… Εδώ μιλάμε για πολλή δουλειά και ένα κατεβατό από ηχητικές προτάσεις. Στο ρεφρέν τα φωνητικά είναι διπλογραμμένα, με το ένα κανάλι να ουρλιάζει και το άλλο να τραγουδά. Ακολουθεί το “Shadow’s Dance”, με ύφος 80’s και τη φωνή να βγαίνει ψηλά σε εκείνο το ”Yeeeeeeeah”, για να μπει ένα riff που θα το έκαναν τρελό κέφι οι Raven και οι Demon, μην σας πω και οι Witchfinder General. Γκάγκα μέχρι νεοτέρας και η φωνή προσαρμόζεται σε αυτό το up tempo θεματικό. KAI οι οπαδοί των UFO καλούνται να ακούσουν, παρακαλώ πολύ!
Ακούστε τις κιθάρες πώς (μ)πλέκουν και (μ)πλέκονται στο “Breaking The Spell”… Στο κουπλέ τώρα… Άλλη μαγκιά τούτη εδώ. Κάτσε να το ξαναβάλω μία, να βεβαιωθώ… Τα τύμπανα προετοιμάζουν σε 12/8, ο ρυθμός παραμένει, αλλά πάντα έχεις την αίσθηση ότι πρόκειται για «τεσσάρι», κάτι που «εφαρμόζεται» στη συνέχεια. Οπαδικά και ομαδικά φωνητικά στο ρεφρέν και εισαγωγή νέων riff, με αισθητική #ΜΟΝΟ και ανάλογο ενθουσιασμό.
Το άλμπουμ είναι concept και αφηγείται το ταξίδι της Μέδουσας στον αρχαίο κόσμο. Περιπλανιέται μέχρι να φτάσει στη Βαβυλώνα και εκεί να «αφεθεί» επιτέλους ελεύθερη… Η μπάντα είχε μιλήσει μαζί μας πριν από λίγο καιρό, κατά την περίοδο των ηχογραφήσεων και μάλιστα είχε φανεί από τότε το πόσο καταπληκτικά αισθανόταν με τη δημιουργία αυτού του δίσκου.
“We Cannot Breathe”! Τρεχάτο, με χαρακτηριστικό riff και ένα ρεφρέν που θα σας αρέσει και θα κολλήσει στο μυαλό. Ταξιδιάρικο το σόλο της κιθάρας και ιδανικό το όλο τραγούδι για LiVE απεικόνιση και εκτέλεση. Και μετά… Φέρτε το ερπετό! “Lament Of The Serpent” και εδώ θα δοκιμαστεί ο αυχένας σας πλειστάκις. Το ρεφρέν αποδίδεται σε μισό χρόνο, δηλαδή σε πιο αργό τέμπο, αλλά μην ανησυχείτε. Ο σβέρκος κινδυνεύει το ίδιο. Αυτό κι αν θα κάνει φασαρία στα LiVE…
Επίλογος με το “Where The Sorrow Resides”. Ό,τι πιο ετερόκλιτο έχουν κάνει; Μπορεί… Οι κιθάρες είναι γκαγκαγκά-γκαγκαγκά και στο κουπλέ η φωνή κινείται σε ρυθμούς που αναμιγνύουν το Μέταλ με το Funk, με το Industrial, με το Core, με ό,τι γουστάρουν βασικά. Το ρεφρέν πάει αλλού βέβαια. Δίκασες, καθαρά φωνητικά και κάτι από καφρίλα στη συνέχεια και αυτό το ρεφρέν θα το αγαπήσετε. Καπάκι αλλαγή στο μέτρο και πάμε να καλπάσουμε σε 6/8. Οι Medusa’s Wrath παρουσιάζουν μία πρόταση τίμια, άξια, γεμάτη ιδέες, γεμάτη μελωδία και – πάνω απ’ όλα – εντελώς δική τους και εντελώς προσωπική τους. Φιλτράρουν επιρροές και προσωπικό στοιχείο με τον πλέον όμορφο τρόπο και έχω την αίσθηση πως είμαστε ακόμα στην αρχή. Καλοτάξιδο, κύριοι!
Κώστας Κούλης
Intro
The Seventh Plague Of Babylon
Bless The Doomed
Eternal
Shadows’ Dance
Breaking The Spel
We Cannot Breathe
Lament Of The Serpent
Where The Sorrow Resides
0 Comments