Για μένα, ο Μπόρκμαν δεν είναι απλώς ένας άνθρωπος που απέτυχε. Είναι ένας άνθρωπος που, ακόμη και μετά την πτώση του, αδυνατεί να καταλάβει τι ακριβώς έχει χάσει.

Με γοητεύει αυτό το υπαρξιακό “ανάμεσα” στο οποίο βρίσκεται, κάτι που νομίζω ότι χαρακτηρίζει και την Ελλάδα στην παρούσα φάση της, και έτσι προέκυψε η ανάγκη μου για σύνδεση του κειμένου με το ευρύτερο Ελληνικό κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο των τελευταίων χρόνων.

«Οι πραγματικοί άνθρωποι δεν ξυπνούν το πρωί πιστεύοντας ότι είναι οι κακοί της ιστορίας»

Στις σημερινές συνθήκες που το ένα μέτωπο πολέμου διαδέχεται το άλλο, κάθε παράσταση από μόνη της είναι πολιτική πράξη. Είναι ευκαιρία συνειδητοποίησης για τους θεατές, για αναβίωση
της ενότητας, της αξίας του «μαζί» που φαίνεται ότι εύκολα ξεχνάμε.

Με αιχμηρό λόγο και διάθεση να προκαλέσει σκέψη, εξηγεί γιατί η Ελπίδα είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ιστορίας και τι κρύβεται πίσω από τους χαρακτήρες της Ζωής, της Ευτυχίας και της Ελπίδας.

Ανάμεσα στον Έρωτα και τον Χρόνο, η Μάνια Βλαχογιάννη αναζητά εκείνο που μένει αναλλοίωτο: το συναίσθημα, η μνήμη, η ομορφιά της Τέχνης. Με αφετηρία το έργο της «Ο Έρωτας κι ο Χρόνος», μιλά για τη μουσική, τη δημιουργία, τον άνθρωπο και τις αξίες που αξίζει να διαφυλάξουμε.

AI‧MILIA. Η Μιλιά απ’ το χωριό. Η μιλιά μας, η οποία στέκεται ανάμεσα στην αντίληψη, τη νόηση και την έκφραση. Και η κυρία Αιμιλία Υψηλάντη, που το παίρνει όλο αυτό, το κάνει θεατρική παράσταση και εξιστορεί και εξιστορείται.

Ο σκηνοθέτης μιλά για την Ισμήνη της Καρόλ Φρεσέτ, τον σύγχρονο πολιτικό προβληματισμό και τη δύναμη της θεατρικής πράξης.

Με μεγάλη μας χαρά φιλοξενούμε ξανά τη σκηνοθέτιδα Χρύσα Καψούλη, η οποία αυτή τη φορά επανέρχεται με την υπογραφή της στη σκηνοθεσία της παράστασης “Φαέθων” του Δημήτρη Δημητριάδη, στο Θέατρο Φούρνος. Μιλήσαμε για το πώς και το γιατί, για την αρχική προσέγγιση, το “ναι” της και ό,τι την οδήγησε να το κάνει και να ξεκινήσει πρόβες.

Δεν μας προκάλεσε εντύπωση μόνο αυτό. Όχι. Έτσι κι αλλιώς, το έργο από μόνο του είναι εντυπωσιακό και τούτο, έτσι κι αλλιώς, συγκρατήσαμε. Εκείνο όμως που μας προκάλεσε ίσως τη μεγαλύτερη εντύπωση στην παράσταση “Ο εραστής” είναι η τρομερή χημεία που έχουν επί σκηνής οι δύο πρωταγωνιστές, η Νικολέτα Καρνέζη και ο Κωνσταντίνος Αρνόκουρος.

Με αφορμή τις παραστάσεις ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ – ΡΩΓΜΕΣ – ΣΤΟ ΣΩΜΑ στο Rabbithole, η Χριστίνα Κυριαζίδη μας μίλησε για το όραμα της παράστασης όπου το σώμα, η φωνή, η αναπνοή και η σιωπή συνυπάρχουν σε μια δραματουργία ρωγμών, με το προσωπικό να μετασχηματίζεται σε αρχετυπικό και από ιδιωτικό να μεταμορφώνεται σε συλλογικό προσκαλώντας τον θεατή σε μια βιωματική εμπειρία συντονισμού και αναγνώρισης.

Δύο εξαιρετικοί ηθοποιοί κάθονται απέναντί μας και μιλούν για μία εξίσου εξαιρετική παράσταση. Η Ιωάννα Γκαβάκου και ο Στέλιος Πετράκης αναλύουν τα του έργου «Πριν ο άνεμος ξεχάσει το όνομά μου» και εστιάζουν στο ευαίσθητο περιεχόμενο, στις πρόβες, στις προκλήσεις του κειμένου αλλά και εκείνες του λειτουργήματός τους και του μέλλοντος γενικά. Ένα καταπληκτικό δίδυμο, δύο άνθρωποι γλυκοί σαν καραμέλα και μία κουβέντα που είναι γεμάτη αλήθεια και συγκίνηση.

Η Ρηνούλα βρίσκεται απέναντί μας. Χαμογελάει. Η Δανάη Καλοπήτα, η πρωταγωνίστρια της παράστασης «Το Μπορντέλο της Μαντάμ Ρόζας», μιλάει μαζί μας για το έργο, για την αρχική επαφή, για τα τέσσερα χρόνια παραστάσεων που πέρασαν σαν νεράκι, για την τεράστια αγάπη της στον μονόλογο, για τις προκλήσεις και τις ευλογίες μίας τέτοιας δουλειάς.

Με αφορμή το ανέβασμα της παράστασης «Ξημερώνει χωρίς…», στο Θέατρο της Ημέρας, ήλθαμε σε επικοινωνία με τον Γεώργιο Πανόπουλο, τον σκηνοθέτη του έργου και τον καλλιτέχνη που υπογράφει τη δραματουργία. Μία ιστορία της Χριστίνας Μούζη, μία τετρασδιάστατη ματιά στην πατριαρχική βία, σαν μία από τις αναρίθμητες αντί-ανθρώπινες απολήξεις του χωροχρονικού συνεχούς.

Στον «Κόσμο που γύρισε ανάποδα» του Δημήτρη Νταούλη, η θεατρική πράξη μετατρέπεται σε ένα τολμηρό παιχνίδι ανάμεσα στη λογική και την τρέλα, στο φως και στο σκοτάδι, στο προσωπικό βίωμα και στη συλλογική αγωνία μιας εποχής που παραπατά. Μιλά για τις πηγές της...

Έχω την αίσθηση πως πρέπει αυτή τη συνέντευξη να τη στέλνουμε σε όλους εκείνους που θέλουν να ονειρευτούν! Να τη δουν και να την εμπεδώσουν όλοι όσοι θέλουν να αγγίξουν τον ουρανό. Ο Νίκος Ζήσου, ο καλλιτέχνης που υπηρετεί την τέχνη του με τον ορισμό του ενθουσιασμού, κάθεται απέναντι από τη Μαίρη Ζαρακοβίτη και αναλύει την αγάπη του για αυτό που κάνει.

Το Θέατρο Παλλάς γέμισε το μεσημέρι της Δευτέρας 3 Νοεμβρίου με φωνές, συγκίνηση και χαμόγελα. Η συνέντευξη Τύπου για την αναμενόμενη θεατρική παράσταση «Αλεξάνδρεια» έφερε κοντά δημιουργούς και ηθοποιούς, οι οποίοι μίλησαν για ένα έργο που ενώνει το παρελθόν με το...

Γεια χαρά Μαίρη και σε ευχαριστώ.
Λοιπόν θα απαντήσω όπως δουλεύω: με πάθος, επίγνωση, ρίσκο και
λίγη υπεκφυγή εκεί που χρειάζεται, γιατί ο έρωτας και το θέατρο δεν
αντέχουν τις ευθείες γραμμές ούτε και τις γραμμικές πορείες. Κι όποιος
ισχυριστεί το αντίθετο, καθένας και τα inputs του θα πω και θα κλείσω το μάτι.

Με τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν, το διαχρονικό μήνυμα της μικρής Annie – ότι «ο ήλιος θα ανατείλει ξανά αύριο» – μοιάζει να αποκτά ιδιαίτερη σημασία μέσα στο κλίμα προσμονής και ζεστασιάς των γιορτών.

Το θέατρο είναι μία ζωντανή τέχνη. Φυσικά, επηρεάζουμε ο ένας τον άλλον. Η αλληλεπίδραση πάνω στη σκηνή είναι αναπόφευκτη.

Η παράσταση «Απορρίπτεται» επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, αυτή τη φορά στο Θέατρο 104, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο το αιχμηρό χιούμορ και τη διαχρονική κοινωνική ματιά του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω. Ο Θωμάς Βούλγαρης και ο Χρήστος Σταθούσης μιλούν με ενθουσιασμό για τη νέα θεατρική περίοδο, τη δημιουργική τους συνεργασία και τις ανατροπές που επιφυλάσσει το έργο.

Όσο πιο πολύ παίζεις έναν ρόλο τόσο αναδύονται μέσα από αυτόν λεπτομέρειες που δεν φανταζόσουν. Μα το ίδιο δεν συμβαίνει και με τους αληθινούς ανθρώπους με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή; Ο χρόνος επαφής μαζί τους και η συνάφεια, είναι πάντα αποκαλυπτικές.

Ο Γιάννης Παπάζογλου με το «Εκτροφείο Τεράτων», τολμά να κοιτάξει κατάματα τη σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας μας. Μέσα από γλώσσα ωμή αλλά και ποιητική, ο συγγραφέας αποκαλύπτει τα «τέρατα» που γεννά η κρίση αξιών, η βία και η σιωπή. Το θέατρο για εκείνον, δεν είναι απλώς χώρος αναπαράστασης, αλλά πράξη αφύπνισης. Μια πρόσκληση να αντικρίσουμε τον εαυτό μας χωρίς φόβο.

Πρωταγωνιστεί σε μία παράσταση, η οποία βρίσκεται ήδη στο κατώφλι μας και χτυπά την πόρτα. “Πετριχώρα, η ιστορία του γιοφυριού της Άρτας”, στο θέατρο Nous – Creative space. Από τις 25 Οκτωβρίου έως τις 2 Νοεμβρίου θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε μία βραβευμένη και πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση. Κοντά μας η – εκ των πρωταγωνιστριών – Αριάδνη Κώστα, η οποία μιλά για τα εσώτερα νοήματα του έργου, για το θέατρο και την κοινωνία, για το χωροχρονικό συνεχές της τέχνης.

Από τις 25 Οκτωβρίου έως τις 2 Νοεμβρίου θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε μία πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση. “Πετριχώρα, η ιστορία του γιοφυριού της Άρτας”, στο θέατρο Nous – Creative space. Κοντά μας ο σκηνοθέτης του έργου, Χάρης Θώμος, ο οποίος μας δίνει όλες τις πληροφορίες από μέσα, μιλά για την τέχνη του, για τις βραβεύσεις, για το μέλλον.

Ο Κωνσταντίνος Τσονόπουλος, ο πρωταγωνιστής του έργου, ήλθε μία βόλτα μέχρι το Μοσχάτο και μίλησε για την παράσταση, για τον τρόπο και τη μέθοδο. Μοιράστηκε μαζί μας τις εμπειρίες του από την ηθοποιία και τη σκηνοθεσία. Και τελικά, αυτή η μοναξιά… Ποιους χαρακτηρίζει;

Κοντά μας έχουμε τον Γιώργο Νάσιο, ο οποίος υποδύεται εκείνον και κατά συνέπεια «εκείνον». Τον ίδιο τον Μένγκελε. Τον «γιατρό» της απόλυτης δυστοπίας. Ο κύριος Νάσιος θα μιλήσει για το έργο, για το πώς και το γιατί, για τη «δράση» της παράστασης και τη δική του διαδρομή, η οποία τέμνει Ελλάδα και Ελβετία.

«Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού»… Και η Ευσταθία Τσαπαρέλη παρέα μας, για να μιλήσουμε για τούτη τη δουλειά. Η γλυκύτατη ηθοποιός μίλησε για την καινούργια παράσταση, για τα μαθήματα νοηματικής, για τον χαρακτήρα που υποδύεται και πολλά ακόμα, όσον αφορά τις καλλιτεχνικές της δραστηριότητες.

Ο Περικλής Λιανός, ένας από τους πιο εργατικούς ηθοποιούς που έχουμε ποτέ συναντήσει, ένας υπέροχος άνθρωπος, τόσο χαμηλών τόνων και τόσων επιτευγμάτων, κάθεται στην παρέα μας και μιλάει για το έργο, στο οποίο πρωταγωνιστεί. “The acid test”, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Ντίνου Ψυχογιού, στο θέατρο Εν Αθήναις.

Δεύτερος χρόνος επιτυχία για την παράσταση «Η ληστεία της συμφοράς» και εννοείται ότι δεν αρκεστήκαμε στο να περιμένουμε την πρεμιέρα της δεύτερης μέρας του Οκτωβρίου ή μία από τις επόμενες ημέρες, προκειμένου να δούμε και να θαυμάσουμε και να γράψουμε. Τα τηλέφωνα έκαναν θαυμάσια τη δουλειά τους και καθίσαμε απέναντί μας τον Παναγιώτη Γουρζουλίδη. Ο εκ των πρωταγωνιστών του έργου μίλησε για τη χημεία μεταξύ των ηθοποιών, για την υπέρ-παραγωγή του πράγματος (πρέπει απλά να δείτε τα σκηνικά και τους αυτοματισμούς γενικά και ειδικά), για μία παράσταση που απλά δεν χάνεται και δεν χάνετε.

Κάτι που συγκρατώ από την παράσταση “Ενοχές” είναι σίγουρα η ερμηνεία και η εν γένει παρουσία της κυρίας Βασιλικής Νικολοπούλου. Ηθοποιός με σταθερή πορεία και σπουδές στο Θέατρο των Αλλαγών, με μετεκπαίδευση στο Λονδίνο (Giles Foreman Centre of Acting). Για την εν λόγω παράσταση απέσπασε το πρώτο βραβείο καλύτερης παράστασης στο Δεύτερο Be-Hive Theatre Festival 2024, ενώ κέρδισε, μαζί με την Ελευθερία Φιντίκη, το βραβείο γυναικείας ερμηνείας,

Ο Δημήτρης Γεωργαλάς, με σημαντική πορεία στον χώρο του θεάτρου, τόσο ως ηθοποιός όσο και ως σκηνοθέτης, συναντά φέτος το έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου «Αυτοί που κοιτούν». Μαζί με τον Νίκο Δερτιλή, μοιράζονται τη σκηνοθετική ευθύνη αλλά και τη σκηνή, σε μια παράσταση που συνδυάζει την κοινωνικοπολιτική σάτιρα με τον υπαρξιακό προβληματισμό.

Με μεγάλη μας χαρά και τιμή φιλοξενούμε την κυρία Ελένη Παπαχρηστοπούλου. Η ήρεμη δύναμη, η συνεχής δύναμη, ο άνθρωπος με τις χίλιες ιδιότητες και ικανότητες, βρίσκεται απέναντί μας και μιλά για τη δεύτερη σεζόν του έργου «Μέρες ολόκληρες στα δένδρα» στο θέατρο Εκστάν.

O Jeremy εμφανίζεται στη Θεσσαλονίκη στις 19 Σεπτεμβρίου. Ο δημοφιλέστατος stand up κωμικός, youtuber και όχι μόνο, θα μας περιμένει στο θέατρο Σοφούλη και εκεί θα μοιραστεί μαζί μας τα της παράστασής του. Ντεκαντάνς και η Ελλάδα στο spotlight και το μικροσκόπιο.

Είχαμε τη χαρά και την τιμή να συνομιλήσουμε με τον ιδρυτή του θεάτρου, Yoel Wulfhart, για το όραμα, τις προκλήσεις και τα μελλοντικά σχέδια της ομάδας.

Μετά το “Bedtime stories” και το «Άντον Τσέχωφ… κωμικά παρεξηγημένος», δύο θεατρικά έργα με την υπογραφή του Τάσου Φραγκιά, θεωρήσαμε ότι «επόμενη κίνηση» θα ήταν, από μέρους μας, να φιλοξενήσουμε τον δημιουργό με μία συνέντευξη. Ο γεννημένος στην Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Νίκαια και μεγαλωμένος στο Μόντρεαλ του Καναδά, ο δάσκαλος, ο καθηγητής, ο ηθοποιός και σκηνοθέτης, μοιράζεται μαζί μας σκηνές από τη ζωή του, τη δουλειά του, την επαφή του με το λειτούργημά του.

Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης είναι για μία ακόμα φορά εξαιρετικός σε αυτό που κάνει. Νιώθει τον ρόλο του, τον κατακτά, τον κάνει δεύτερο εαυτό του. Σκορπίζει απίστευτο γέλιο και μαζί με τους συμπρωταγωνιστές του, μας κάνει να ξεχαστούμε για λίγες ώρες. Υπάρχει κάτι καλύτερο; Ναι, υπάρχει! Να ξαναπάμε στο Αθηνά, να τον συναντήσουμε από κοντά, για ακόμα μία φορά και να τον ρωτήσουμε όλα όσα θα θέλαμε να μάθουμε, θα θέλατε να μάθετε.

Με μεγάλη μας χαρά φιλοξενούμε έναν εξαίρετο ηθοποιό και σκηνοθέτη, ο οποίος σε λίγο καιρό θα βρίσκεται για περίπου δυόμισι μήνες σε διάφορες περιοχές της χώρας μας. Ο Μανώλης Κλωνάρης θα περιοδεύσει για την παράσταση «Φιλοκτήτης», σε μετάφραση και σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη, μαζί με μία πλειάδα εκπληκτικών ηθοποιών (Κιμούλης, Δημήτρης Γκοτσόπουλος, Θοδωρής Κατσαφάδος και πολλοί ακόμα), με πρώτη στάση στο Βεάκειο του Πειραιά, στις 28 Ιουνίου.

Και μας έρχεται το δελτίο Τύπου. Στο θέατρο Αυλαία, στον Πειραιά μας, οι stand up κωμικοί ξανάρχονται! Και όχι μόνο ένας ή δύο… Τέσσερις! Και είναι όλοι τους ένας κι ένας. Θοδωρής Αδαμάκος, Χρήστος Πέτρου, Κώστας Κρύος και Μιχάλης Σεβαστέρης. Τι, έχετε καλύτερο; Σας προκαλώ! Έχετε καλύτερο; Μιλήσαμε με τον Θοδωρή Αδαμάκο για τη βραδιά της 12ης Ιουνίου, για το ίδιο το stand up, για τα μελλοντικά του σχέδια και φυσικά για τους hecklers. Ευχαριστούμε θερμά τη Μάγδα Χαλαβατζή, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

H Γεωργία Αχιλλεοπούλου, σκηνοθέτις και διδάσκουσα της μιούζικαλ παράστασης “Τραγουδώντας τις γυναικείες ιστορίες μας”, που θα παρουσιαστεί στις 31 Μαΐου στο Red Jasper Cabaret Theatre, στα πλαίσια του τέταρτου Φεστιβάλ Σύγχρονου Καλλιτεχνικού Καμπαρέ, βρίσκεται απέναντί μας και μιλά για την παράσταση, για τον τρόπο και το μοτίβο, για τις προσλαμβάνουσες και τις αιτίες, για το όραμά της γενικότερα. Ευχαριστούμε θερμά την Άντζυ Νομικού, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Είναι από τις παραστάσεις που βλέπεις και αυτόματα διερωτάσαι για την πρωτοποριακή σκέψη και δράση των δημιουργών και των πρωταγωνιστών. «Η Σκύλα», βιβλίο του Georges de la Fouchardiere, μετατράπηκε σε ένα εκπληκτικό έργο, υπό την εποπτεία και καθοδήγηση (και δημιουργική επεξεργασία φυσικά) της Κερασίας Σαμαρά. Η σπουδαία ηθοποιός και σκηνοθέτις έφτιαξε ένα εξαίρετο πλαίσιο κίνησης για τους θαυμάσιους συμπρωταγωνιστές της και παρουσίασε ένα θέαμα, το οποίο ειλικρινά ευχόμαστε να πάει και την επόμενη σεζόν.

Έχουμε δει την πλέον πρόσφατη ταινία του Θοδωρή Βουρνά, με τίτλο “Re Universe”, έχουμε γράψει γι’ αυτή… Και μετά την παρουσίαση και τη λαμπερή πρεμιέρα… τι; Συνέντευξη ίσως; Ευκολάκι, μια και η έτερη πλευρά κάνει τα μαγικά της και κοντά μας έχουμε μία μεγάλη πρωταγωνίστρια. Η Στεφανή Καπετανίδη μας κερδίζει από το πρώτο δευτερόλεπτο του τηλεφωνήματος που της κάναμε, για να την καλέσουμε. Και όταν εμφανίστηκε στο D’asti… Η ομορφιά της, το χαμόγελό της, η καλοσύνη της…

Μέσα από τη συνέντευξη, οι συντελεστές μοιράζονται σκέψεις, προκλήσεις και στιγμές από την ιδιαίτερη αυτή παραγωγή που αποσκοπεί να φέρει τη μαγεία του κλασικού θεάτρου πιο κοντά στο σύγχρονο κοινό.

Όχι μόνο θα παρακολουθήσουμε την παράσταση αυτή… Θα μπορούμε να την παρακολουθούμε συνεχώς και για πάντα. Ο Γιώργος Καραμανλής παρουσιάζει οκτώ χρόνια δουλειάς, κειμένων και πορείας στο stand up. Στο Nomads, στις 8 Μαΐου, θα είμαστε αυτόπτες μάρτυρες της παράστασης «Ήρθε η ώρα του Καραμανλή – χωρίς μέσον».

Η Ήρα Κατσούδα είναι αγαπημένη καλλιτέχνιδα, η αισθητική και το τάλαντό της μας έκαναν να την ακολουθούμε σε κάθε βήμα της και βρισκόμαστε πλέον στην επόμενη παράστασή της, με τίτλο «Όμορφες σκέψεις», η οποία γυρίζει την Ελλάδα και ετοιμάζεται να απογειωθεί, για να πάει στο εξωτερικό.

Είχαμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τον Θανάση Κεφαλά για τη συμμετοχή του στην παράσταση «Τέλματα/Νεκροταφείο», τη συνεργασία με την ομάδα, την επίδραση του Σεφέρη, αλλά και το πώς το θέατρο μεταμορφώνει τον ίδιο ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη. Ευχαριστούμε τη Γιώτα Δημητριάδη για τη βοήθειά της στην υλοποίηση αυτής της συνέντευξης.

Δημήτρης  Βεντουράκης και  Σωκράτης Τσέντογλου. Πιάνο και τύμπανα αντίστοιχα. Και οι δύο αυτοί εξαίρετοι καλλιτέχνες αποτελούν ενεργό και αναπόσπαστο μέλος και μέρος της παράστασης «Πεπερασμένος Χρόνος», η οποία αναμιγνύει μαγικά Jazz και ποίηση. Μιλήσαμε με τους δύο μουσικούς, μοιραστήκαμε εικόνες και μελωδίες και αφουγκραστήκαμε το μπλε όταν γίνεται ακόμα πιο μπλε. Ευχαριστούμε θερμά την Κατερίνα Τριχιά, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Ο Γιώργος Παπαντώνης και ο Αντώνης Γιακουμάκης, μας καλώς ορίζουν στην υπέροχα και χιουμοριστικά ΔΕ.ΠΥ.ραγμένη πραγματικότητά τους, αυτή τη φορά με έναν πολύ σπέσιαλ καλεσμένο. Τον μεγάλο πρωταγωνιστή Δημήτρη Αλεξανδρή.

Το ραντεβού είναι για την Κυριακή το απόγευμα, στο Ακροπόλ, λίγο πριν την παράσταση. Η Νικόλ Δημητρακοπούλου μας υποδέχεται με ένα υπέροχα ζεστό χαμόγελο και την καλύτερη των διαθέσεων, κάθεται απέναντί μας και μιλά για τον ρόλο της στο έργο «Η μητέρα του σκύλου». Η παράσταση πάει εξαιρετικά, το κοινό την έχει αγκαλιάσει και δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν συνεχιστεί και την επόμενη σεζόν.

Ο Νίκος Αναστασόπουλος ανοίγει την καρδιά του σε μια συνέντευξη γεμάτη ειλικρίνεια και στοχασμό. Μιλά για τους «βρυκόλακες» που τον στοιχειώνουν, την τέχνη της υποκριτικής, τις προκλήσεις και τις συγκινήσεις της θεατρικής σκηνής. Μέσα από τις απαντήσεις του αναδεικνύονται το πάθος και η αφοσίωσή του για το θέατρο, καθώς και η ανάγκη του για συνεχή αναζήτηση και εξέλιξη. Ευχαριστούμε θερμά τον Αντώνη Κοκολάκη και το επιτελείο του, για την πραγματοποίηση αυτής της συνέντευξης.

Ο Γιάννης Χαρμπάτσης είναι ένας ηθοποιός που δεν φοβάται να “βουτήξει” σε ρόλους με βάθος και έντονο συναισθηματικό φορτίο. Μας μιλά για τον χαρακτήρα του Γιόζεφ στην παράσταση «Φίλεμα», ένα έργο που θίγει διαχρονικά ζητήματα, όπως η φιλοξενία, ο ρατσισμός και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Μιλά ακόμα για τη διαδικασία προετοιμασίας του, τις προκλήσεις του ρόλου, καθώς και την επίδραση που έχουν οι θεατρικές εμπειρίες του στην πορεία του. Ευχαριστούμε θερμά τη Γιώτα Δημητριάδη που μας έφερε σε επαφή και φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Το θεατρικό έργο “ΠΕΤΕΤΕΡΙΑΝ” δεν είναι απλώς μια παράσταση. Είναι μια έννοια, μια λέξη που γεννήθηκε ξαφνικά, χωρίς προηγούμενο, άντλησε ζωή μέσα από τη θεατρική σκηνή. Ο Μιχάλης Τακτικάκης, εμπνευσμένος από μια τυχαία στιγμή, αποφάσισε να δώσει υπόσταση σε αυτή τη λέξη, δημιουργώντας ένα έργο που εμβαθύνει σε κοινωνικά ζητήματα, στην ανθρώπινη φύση και την ελευθερία της έκφρασης. Ευχαριστούμε θερμά την Ειρήνη Λαγουρού, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Στην Αθηναϊκή Σκηνή ανεβαίνει, από τις 2 Μαΐου, μία σπουδαία παράσταση. Ένα αθάνατο έργο. Οι «Βρυκόλακες» του Ίψεν, σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη, με ένα σύνολο εξαίρετων ηθοποιών. Κοντά μας έχουμε τον Μιχάλη Καλαμπόκη, ηθοποιό και σκηνοθέτη, διευθυντή και καθηγητή στην Αθηναϊκή Σκηνή και ανήσυχο καλλιτεχνικό πνεύμα, που πάντα ήθελε να ανεβεί η συγκεκριμένη παράσταση.

Στο πλαίσιο της παράστασης «TABULA RASA» του Βαγγέλη Μάγειρου, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός, είχαμε την τιμή να συνομιλήσουμε με δύο από τους πρωταγωνιστές της, τον Απόστολο Μαλεμπιτζή και την Κωνσταντίνα Σκανδάλη.

Με φόντο αλλά και διάθεση Rock μας μίλησε γεμάτη πάθος και έμπνευση για την προετοιμασία της παράστασης, τη μαγεία του θεάτρου ως τέχνη και την αγάπη που τη συνδέει με τη δημιουργική διαδικασία.

H παράσταση «Ο αόρατος Τονίνο», η οποία παρουσιάζεται κάθε Κυριακή στο «Από Μηχανής» θέατρο. Κοντά μας βρίσκεται ο, εκ των πρωταγωνιστών, Γιώργος Ιωσηφίδης, ο οποίος υποδύεται τον ίδιο τον Τονίνο και ο οποίος μας μιλά για το έργο, τη δική του «ανάμιξη» σε αυτό, το όραμά του για την τέχνη του και τους λόγους που την υπηρετεί με τόσο πάθος και ενθουσιασμό.

Το θέατρο είναι ο τόπος όπου το μυαλό μου και η καρδιά μου βρίσκουν ρυθμό.

Η αίθουσα του θεάτρου Περοκέ γεμάτη. Δημοσιογράφοι, φωτογράφοι, άνθρωποι του θεάτρου και της showbiz, είχαν  μαζευτεί για να ακούσουν τον Μάρκο Σεφερλή να παρουσιάζει την πιο φιλόδοξη θεατρική του παραγωγή. Το “Tootsie: The Musical”.

Το σώμα που άφησα πίσω μου. Μία παράσταση που ασχολείται με τον ναό – και όχι τη φυλακή – της ψυχής. Έχοντας κατά νου να κάνουμε μία συνέντευξη με κάποιον από τους συντελεστές, φέραμε κοντά μας τον Βασίλη Καζή, ο οποίος πρωταγωνιστεί στο έργο και ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας πολλές πληροφορίες «εκ των έσω», καθώς και το όραμά του για το μέλλον και ό,τι τον οδηγεί και τον συγκινεί στην τέχνη του.

Ο σκηνοθέτης Απόστολος Ψαρρός είναι η ήρεμη δύναμη πίσω από την παράσταση «Ζευγαρώματα», η οποία ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός. Ήλθαμε σε επικοινωνία με τον άνθρωπο που έστησε όλο αυτό, τον ρωτήσαμε για το πώς προέκυψε και πώς σμιλεύτηκε, μιλήσαμε για τα επόμενα πλάνα του και αφεθήκαμε στην αφήγησή του, για τον τρόπο που υπηρετεί την τέχνη του.

Μία  ιδιαίτερη συνέντευξη τύπου, που οργανώθηκε με σεβασμό και αγάπη, μέσα σε έναν χώρο – Περιβόλι του ουρανού – που θύμιζε  λίγο από την ατμόσφαιρα του «Στράτος». Εκείνο το μαγαζί-σταθμό, που ο ίδιος ο Διονυσίου δημιούργησε με μεράκι, σαν ένα σπίτι για όλους όσους ήθελαν να γλεντήσουν, να ερωτευτούν, να ξεχαστούν, να τραγουδήσουν τον καημό τους με τη φωνή του.

Ο μεγάλος μας ηθοποιός δεν αναφέρεται μόνο στα «απρόσμενα». Μιλά, εννοείται, για τη μαγική αυτή παράσταση, μιλά για τις έτερες δουλειές του, αναφέρεται στο σήμερα, στο μέλλον, στον άνθρωπο, που επιμένει να τα κάνει όλα δύσκολα.

Σε μια ζεστή και αληθινή κουβέντα, οι Ρομίνα Κατσικιάν, Βαγγέλης Παπαδάκης,Περού Καβαλιέρι και Michael Edward μας μίλησαν για την παράσταση, τις ανθρώπινες σχέσεις και για το τι σημαίνει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή και τους ανθρώπους με ειλικρίνεια.

Τον είδαμε πριν λίγες εβδομάδες στην παράσταση «Το ακρωτήρι», στο θέατρο Ιλίσια. Κόλλησε στο μυαλό και την ψυχή μας η ερμηνεία του. Ο Δημήτρης Αλεξανδρής αποδίδει θεατρικά μία κινηματογραφική αλυσίδα λεξεικόνων και κινηματογραφικά μία θεατρική σκηνή.

Αυτή τη σεζόν βρίσκεται στο Studio Κυψέλης και μαγεύει τους θεατές της με τον απίστευτο μονόλογό της στο ιερό κείμενο του Στέφαν Τσβάιχ. «Το γράμμα μιας άγνωστης», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού. Η Γωγώ Ατζολετάκη, μία από τις πιο σπουδαίες ηθοποιούς, μία από τις πιο πολύπλευρες και πολυτάλαντες καλλιτέχνιδες στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, βρίσκεται απέναντί μας και μιλά για την παράσταση, για τα εκφραστικά της μέσα, για την ελευθερία πάνω στη σκηνή.

Φωτεινή Βασιλειάδου, Αμαλία Τσέλιου, Δημήτρης Χουρσαλάς, Αλέξανδρος Κουφαδάκης, Καρολίνα Σπυριδωνάκου και Σταύρος Μοίρας. Και οι έξι τους αποτελούν μία δυναμική ομάδα, μία υπέρ-γροθιά έξι δακτύλων και μία θαυμάσια παρέα, που κουβεντιάζει για τα του έργου.

Με αφορμή την παράσταση «Ελεγεία της μνήμης» του Νικ Πέιν, που παρουσιάζεται στο Studio Μαυρομιχάλη και την βοήθεια του Αντώνη Κοκολάκη, είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με την υπέροχη Στέλλα Κρούσκα για την παράσταση, για το μοναδικό κείμενο του Νικ Πέιν, το θέατρο, τις αναμνήσεις και τον άνθρωπο.

Η Φιλία Κανελλοπούλου και η Βαρβάρα Ραμπαούνη αναλύουν τα της παράστασης «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική», μιλούν για τα θέματα που θίγει το κείμενο της αξέχαστης Χρύσας Σπηλιώτη. Η πρώτη ανάγνωση, οι πρόβες, η πρεμιέρα, οι δουλειές, η παραγωγή…

Με αφετηρία την αγάπη για την τέχνη του θεάτρου και τη δύναμη της αφήγησης, δύο εξαιρετικές καλλιτέχνιδες, η Βιβή Τάγαρη και η Ελίνα Καπετάνου, μας ξεναγούν στον κόσμο του Θιάσου ΑΝΤΑΜΑ.

Είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με τον Τάσο Τζιβίσκο για την παράσταση «Το Όνειρο της Ιωνίας», αλλά και για το τι σημαίνει για εκείνον να βρίσκεται στη σκηνή, για τις τεχνικές που χρησιμοποιεί για να ζωντανέψει χαρακτήρες και τη δύναμη της τέχνης να εμπνέει, χωρίς να νουθετεί. Τέλος, μοιράστηκε μαζί μας στιγμές που τον θυμώνουν αλλά και άλλες που τον γεμίζουν χαρά, αποκαλύπτοντας την πολύπλευρη σχέση του με την τέχνη του.

Κοντά μας οι τρεις πρωταγωνίστριες, η Ιφιγένεια Καραμήτρου, η Τζίνη Παπαδοπούλου και η Ελένη Φίλιππα, παρέα με την Άννα Χατζησοφιά, η οποία έχει σκηνοθετήσει την παράσταση. Μάθαμε όλες τις πληροφορίες «από μέσα», μάθαμε για τις προθέσεις των τεσσάρων κυριών για τα «περαιτέρω» αυτού του έργου, καθώς και τα μελλοντικά πλάνα τους.

Είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με τον ηθοποιό Γιώργο Κάρκα, ο οποίος μας αποκαλύπτει τις σκέψεις του γύρω από την υποκριτική και την καλλιτεχνική του πορεία. Μέσα από τη συζήτησή μας, είχαμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε την προσέγγιση του Γιώργου στον μοναχικό και ενδοσκοπικό χαρακτήρα που υποδύεται στην παράσταση «Φινιστρίνι» Του Βασίλη Ρίσβα στο Θέατρο Βικτώρια, την επίδραση της σκηνοθετικής καθοδήγησης του Γιώργου Χριστοδούλου.

Ο Ορέστης Τρίκας μας βρίσκει στο Θέατρο Αλκμήνη ένα Σάββατο βράδυ, λίγο πριν την παράσταση «Οι 12 Ένορκοι» και μιλά για το έργο «Άνθρωπος χωρίς όνομα», μιλά για τους Άθλιους φυσικά και τον ρόλο κόντρα για τον οποίο τρελαίνεται, για το θέατρο, που είναι η μεγάλη του αγάπη, η «καθόλα νόμιμη σύζυγός του» και για την τηλεόραση που έχει γίνει η «ερωμένη του».

Η Μαίρη Ραζή και ο Σωτήρης Τσόγκας μας υποδέχονται και μας φιλοξενούν στο Θέατρο Πρόβα και η κουβέντα μας έχει να κάνει με την παράσταση «Σιωπηλές κραυγές», μία θεατρική σύνθεση σε κείμενα της Κωστούλας Μητροπούλου και του Γιώργου Νεοφύτου.

«Όσο κρατάει το ταξί». Ανέβηκε, πήγε εξαιρετικά και τώρα επανέρχεται. Βρεθήκαμε λοιπόν στο θέατρο Αυλαία, συναντηθήκαμε με τους συντελεστές και μιλήσαμε για την παράσταση. Η δημιουργός, η Λενιώ Αναστασίου, η πρωταγωνίστριά της Ελένη Δελή, ο Δημήτρης Κυριακόπουλος, ο οποίος παίζει και εκείνος στο έργο, ενώ έχει γράψει και τη μουσική και η Κατερίνα – Μαρία Σαλταούρα, η οποία έχει φροντίσει τους φωτισμούς και τα σκηνικά. Τρομερή τετράδα, γεμάτη τάλαντο, σκληρή δουλειά και με άπειρη αγάπη για αυτό που κάνει.

Η Μαρία Χίου, η συγγραφέας και δημιουργός, καθώς και οι δύο πρωταγωνίστριες του έργου, η Έλενα Πούλιου και η Γιώτα Δημητρακοπούλου, έκατσαν απέναντί μας και μίλησαν για την παράσταση, για τα νοήματά της, για την προετοιμασία και για το πόσο απαιτητικός θεατής είναι το παιδί.

Μετά από τον συγκλονιστικό μονόλογο που παρακολουθήσαμε ο Νίκος Ιωαννίδης πήρε μια μικρή ανάσα και μας μίλησε για το πως ήρθε σε επαφή με το κείμενο, ποια ήταν η πρόκληση στην ερμηνεία μιας τόσο πολυδιάστατης προσωπικότητας και τους λόγους που τον τραβούν στο θέατρο και την σημαντικότητα που αυτό έχει στον ίδιο και την ζωή του.

Θα ζητούσαμε συνέντευξη με την Ελένη ή Σούλα. Είδαμε την παράσταση, γελάσαμε και προβληματιστήκαμε, θαυμάσαμε και ευχαριστηθήκαμε. Η ιδέα είχε να κάνει μόνο με την πρωταγωνίστρια αυτού του εξαιρετικού μονολόγου, τη Χριστίνα Μπουριώτη. Η νεαρή ηθοποιός μας ξετρέλανε, πήρε τους δύο χαρακτήρες και τους έκανε τον εξής έναν. Δικό της!

Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ο κύριος Άγγελος Σπηλιόπουλος. Ο κωμικός που μπορεί να εξαπολύσει τριακόσια πενήντα αστεία μέσα σε δύο λεπτά και να μην προλαβαίνεις να σκεφτείς τι σε χτυπά. Απλά γελάς συνέχεια. Συνεχής ροή, όπως θα έλεγαν οι «ειδήμονες».

Διδώ Σωτηρίου. Εντολή. Βιβλίο που αναφέρεται στη σύλληψη, τη δίκη (δύο δίκες για την ακρίβεια) και την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη. Η παράσταση, έχοντας σαν άξονα τον άνθρωπο που καταδυναστεύεται από τον άνθρωπο, επειδή… μάλλον “γιατί έτσι” και λόγω του ότι η δίψα για εξουσία αποτελεί τον απόλυτο σκοπό του γένους μας και τον απόλυτο παρονομαστή της μαθηματικά βέβαιης καταστροφής του. Συναντήσαμε την Ειρήνη Αμπουμόγλι, η οποία πρωταγωνιστεί στην παράσταση με τον αυτό τίτλο και μιλήσαμε μαζί της για τη σκέψη που έγινε πράξη και κατόπιν θεατρικό έργο, για τις πρόβες και τη γενικότερη και ειδικότερη φιλοσοφία πίσω από τον καλλιτεχνικό κάματο, για τις συνιστώσες που την οδήγησαν να παίζει στις σκηνές της χώρας μας και για ό,τι την οδηγεί να υπηρετεί την τέχνη της. Ευχαριστούμε θερμά τη Μαριάννα Παπάκη, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Η παράσταση «Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας», βασίζεται στο συγκλονιστικό βιβλίο της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς. Πρόκειται για ένα έργο που αναδεικνύει την απίστευτη δύναμη γυναικών που έζησαν τη φρίκη του πολέμου, αλλά και τη δική τους εσωτερική αναμέτρηση. Είχαμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τη Ναταλία Γεωργοσοπούλου για την έμπνευση πίσω από την επιλογή του έργου, τη δραματουργική προσέγγιση που απαιτεί μια τόσο ευαίσθητη και ιστορική θεματολογία, αλλά και τις προκλήσεις που συναντά ένας καλλιτέχνης όταν προσπαθεί να δώσει ζωή σε τόσο συγκλονιστικές ιστορίες. Ευχαριστούμε θερμά τη Μαριάννα Παπάκη για την πολύτιμη βοήθειά στον συντονισμό αυτής της συνέντευξης.

Η Έμμυ υποδύεται την Έμμα και η «Προδοσία» έχει ξεκινήσει να συντελείται στο Διάχρονο Θέατρο. Η Έμμυ Δημητρακοπούλου πρωταγωνιστεί δίπλα στους Βύρωνα Κολάση και Κώστα Μπίγαλη και μοιράζεται μαζί μας σκέψεις και ιδέες γύρω από αυτή τη μοναδική παράσταση.

Ο Δημήτρης Καταλειφός, ένας ηθοποιός παγκόσμιας κλάσης, ένα πραγματικό φαινόμενο υποκριτικής, ένας άνθρωπος που αγαπά τόσο την τέχνη του, που πάντα κάνει κάτι, πάντα βρίσκεται στο προσκήνιο. Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε ένα μαγικό περιβάλλον, σκηνοθετεί – και πρωταγωνιστεί φυσικά – στον Θείο Βάνια, το απόλυτο κομψοτέχνημα του Αντόν Τσέχωφ.

Ο Κώστας Κουτρουμπής είναι ένας από τους πιο πολυδιάστατους και ευαισθητοποιημένους ηθοποιούς της γενιάς του. Με αφορμή την παράσταση «Το Όνειρο της Ιωνίας», στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, μας μιλά για τη συμμετοχή του σε ένα έργο που αντλεί έμπνευση από ημερολόγια στρατιωτών, φέρνοντας στο προσκήνιο τη σύνδεση του θεάτρου με την ιστορία και την ανθρωποκεντρική αφήγηση. Μέσα από τα λόγια του, αποκαλύπτεται το πάθος ενός καλλιτέχνη που δεν βλέπει το θέατρο απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως μέσο διαλόγου, αναστοχασμού και αλλαγής. Ευχαριστούμε θερμά την Γιώτα Δημητριάδη για τον συντονισμό αυτής της συνέντευξης.