6949256666 press@keysmash.gr

Δραματεχνήματα: Η Ήμερη @ Θέατρο Σφενδόνη (ανταπόκριση/κριτική)

keysmash powered by dycode

Η μοίρα όλων μας είναι να μην μας κατανοούν. Και εμείς να μην τους κατανοούμε. Και όμως, υπάρχουν και εκείνοι, οι δύσμοιροι, που αγωνιούν μανιωδώς για να σε κατανοήσουν. Όχι επειδή επιθυμούν να ελαφρύνουν το αβάστακτο είναι σου, αλλά επειδή δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το ασήκωτο εγώ τους.

Ένας ενεχυροδανειστής νυμφεύεται μια δεκαεξάχρονη ορφανή κοπέλα. Ο αινιγματικός απόστρατος, «ευθύς και ορθός», προσπαθεί να της επιβληθεί και εκείνη, ευθέως και ορθώς, αποτινάζει τα χαλινάρια. Μέσα, λοιπόν, στον σύντομο και θυελλώδη έγγαμο βίο τους, η νεαρά σύζυγος, ώριμη πλέον, θαρρεί κανείς, αποφασίζει να του χαρίσει ένα θείο δώρο. Διαπράττει αυτοχειρία. Και ο σύζυγος αναγκάζεται, μέσα από το ειδεχθές έγκλημα της συντρόφου του, να αντιμετωπίσει το φορτίο των ευθυνών του, για όλη την υπόλοιπη ζωή του.

Στη σκηνή του Θεάτρου Σφενδόνη ξετυλίγεται η «Ήμερη», το κουβάρι των αναμνήσεων του ενεχυροδανειστή. Μια εξαίρετη ομάδα νέων ηθοποιών αναλαμβάνει την ευθύνη της εξιστόρησης, ενώ τη σκηνοθετική επιμέλεια φέρουν η Δανάη Καρούμπη και η Ανθή Κολέση. Την πρωτότυπη μουσική υπογράφει ο The Boy, δημιουργώντας έναν ξεχωριστό ηχόχρωμα που αγκαλιάζει την παράσταση.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, η «Ήμερη» σε προβληματίζει. Ο ατμοσφαιρικός χώρος, σε συνδυασμό με τη χορογραφία και τις κινήσεις των ηθοποιών, εκπέμπει ένα μεγάλο ερωτηματικό, σχεδόν έναν μυστικισμό. Δεν καταλαβαίνεις το γιατί, αλλά αισθάνεσαι άβολα, περίεργα και αδημονείς να ακούσεις την ιστορία του πρωταγωνιστή. Βέβαια, ούτε ο πρωταγωνιστής γνωρίζει το γιατί. Σε αυτό, άλλωστε, προσπαθεί να απαντήσει, αποτυγχάνοντας παταγωδώς κάθε φορά.

Παρόλο που οι ηθοποιοί αφηγούνται τις σκέψεις και τη συμπεριφορά ενός προσώπου (άντε και της συζύγου – πάντα όμως από τη ματιά του ενεχυροδανειστή), καταφέρνουν με μεγάλη μαεστρία να του αποδίδουν, καθένας, διαφορετικά γνωρίσματα. Αισθανόμουν δηλαδή ένα διαφορετικό συναίσθημα, μια διαφορετική συμπεριφορά, μια διαφορετική ταυτότητα — όπως δίνει ο ίδιος ο πρωταγωνιστής στη σύντροφό του.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, οι ηθοποιοί βρίσκονται σε μία δημιουργική ταραχή. Συνεχείς εναλλαγές στα κουστούμια, στα σκηνικά, στα νοήματα, στα συναισθήματα. Και ενώ εκ πρώτης όψεως μας φαίνεται πως πρόκειται για μια απολογία ενός άνδρα επειδή, δυστυχώς, η γυναίκα του αφαιρεί τη ζωή της, σύντομα κατανοούμε πως η αυτοχειρία στάθηκε η αφορμή του ανδρός για να ξεδιπλώσει τα δικά του τραύματα, τις δικές του ανησυχίες, το εγώ του. Ακόμη και την ύστατη στιγμή, κατόπιν δυστυχήματος, εκείνος απορεί για τη δική του φύση, για τη δική του ζωή.

Αναστασία Τζάνου

«Να είσαι καλός άνθρωπος… μα πώς να είμαι χωρίς εκείνη;»

«Όχι, σοβαρά… Αύριο, όταν την πάρουν, τι θ’ απογίνω;»

Μετάφραση: Λευτέρης Βογιατζής

Σκηνοθεσία: Δανάη Καρούμπη, Ανθή Κολέση

Βοηθοί Σκηνοθετών: Χαρά Μητσοπούλου, Σίλια Μπισιώτη

Σκηνογράφος: Δάφνη Ηλιοπούλου

Επιμέλεια κίνησης: Έλσα Σίσκου

Προτότυπη μουσική σύνθεση: The Boy

Σχεδιασμός Φώτων: Karol Jarek

Φωτογραφίες: Karol Jarek

Κοστούμια: Ανθή Κολέση

Αφίσα: Ιωάννης Χαριτίδης

Οργάνωση και Εκτέλεση Παραγωγής: 

Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη

Παίζουν: Μάρω Γκόρτσου, Δανάη Καρούμπη, Ανθή Κολέση, Νικηφόρος Κουγιουμτζόγλου, Λεωνίδας Μπακάλης, Γιώργος Μπουφίδης, Λαζάρια Φράγκου

Ευχαριστούμε για τη πολύτιμη στήριξη και βοήθεια τους, την Εύη Σαουλίδου και την Ειρήνη Λεβίδη.

Please follow and like us:
Facebook
Twitter
Youtube
Youtube
Instagram
LinkedIn

0 Comments