Θέμος Σκανδάμης

Χρυσάνθη

2025 – Ανεξάρτητη παραγωγή

«Κι εκείνο το παιδί που μας κοιτάει»… Εισαγωγή με το τραγούδι «Μαργαρίτα». Εύθραυστο στο μπάσιμο, λυρικό στη συνέχεια, επίσης εύθραυστο στο τελείωμα. Φωνή γλυκιά και κοντινή μας. Τραγουδά ο φίλος στο δίπλα διαμέρισμα, τραγουδά ο γνωστός στη διπλανή αίθουσα στο ωδείο, τραγουδά ο κιθαρίστας που μέχρι πρότινος μόνο έπαιζε. Και εκείνο το κλασσικίζον στο τελείωμα… Ο Θέμος είναι μανούλα στις ενορχηστρώσεις, συν το γεγονός ότι έχουν συνδράμει όλοι οι μουσικοί σύντροφοί του.

«Δως μου άλλη μία ευκαιρία κι απ’ τα κέρατα θα πιάσω τη ζωή». Συνέχεια με το «Θεραπεία», με straight forward παίξιμο και πνευστά που κάνουν τη διαφορά, παρέα με τα φωνητικά. Το ύφος παραπέμπει ακόμα και στις καραμπαντάρες του ’70. Σε σημεία έχει διπλογράψει φωνές και έχει μετρήσει προσεκτικά τα κενά, για να πάρει τις ανάλογες και αντίστοιχες ανάσες.

Όγδοο άλμπουμ για τον Σκανδάμη, ο οποίος έχει υπογράψει επίσης μουσική για θεατρικά έργα, καθώς και για ταινίες. Έχει γράψει σενάριο, έχει σκηνοθετήσει και «θα πάει και για μπανάκι». Μισό, γιατί μπήκε το «Χάτυ» και ο Δήμος Μούτσης θα ένιωθε περήφανος για αυτό το ομορφάκι. «Μόνο εραστές και φίλοι και καθόλου αφεντικά». Και μίμηση ξυπνητηριού με το στόμα. Μία φολκ κατάσταση, σε ελληνικές εμβατηριακές κούρσες, με τον Λουκιανό να βρίσκεται στη θέση του συνοδηγού. Όταν η ταχύτητα πέφτει στο μισό, το όνειρο μετατρέπεται σε εφιάλτη. Σας κάνει λίγο Beatles, σας κάνει λίγο Floyd; Οι διαστάσεις είναι άπειρες, μην φοβάστε.

«Άλλη Μία Ζωή» και το μέτρο άλλαξε. Έγινε βαλσάκι, έγινε ήλιος και καφές, έγινε γελαστή καρδιά. Ναι… Μην έλθει κανείς τώρα και μου πει κάνα «Είναι 12/8, αφεντικό», τον έχω πετάξει από την Ακρόπολη. Επειδή θα έχει δίκιο, γι’ αυτό. Το μπλούζαρε ο Σκανδάμης και «μας πήρε το πρωί και…». Μπήκαν τα φωνητικά τα ομαδικά και είναι Floyd, καρά-Floyd, παρέα με τη βασική φωνή, που φτάνει στα όρια της στριγκλιάς. Ακολουθεί το ομώνυμο του άλμπουμ, σε μέτρο Swing και καλπάζον μοτίβο. Το πιτσικάτο επιτείνει την κινηματογραφική ανάσα. «Είναι αγρίμι, σε τρομάζει και τη θες». Το τραγούδι διαθέτει μία γκράντε αισθητική, που θα μπορούσε να ντύσει σκηνή μιούζικαλ.

O δίσκος κλείνει με το «Οντολογικό». 12/8 και είναι αυτό που είναι, αυτό που θα ‘θελε να είναι. Τι, του αρέσει και ο Springsteen; Και μάλιστα της “Nebraska” περιόδου; Θέμη, κανόνισε να έλθω να σε δω LiVE και να μου εμφανίσεις το “Johnny 99” και να ψάχνω τρύπα να κρυφτώ, μέχρι να εμφανίσω λίστα με παραγγελίες και με βγάλουν σηκωτό από το venue. O επίλογος είναι ένα τραγούδι που χτίζεται συνέχεια και γίνεται μεγάλο ελέω κλιμακωτών θεματικών και γηπεδικών φωνητικών.

Δεν χρειάζεται να πω πολλά για το τάλαντο και την αξία όλων όσοι παίζουν στο άλμπουμ. Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθώ στο βιογραφικό του δημιουργού. Μόνο να πατήσω ξανά το κουμπάκι και να ακούσω ξανά το μελωδικό μπουκέτο που έφτασε στην πόρτα μου. Θα πρότεινα μάλιστα να κάνετε το ίδιο. Έχουμε ανάγκη τις μελωδίες και τη γλύκα τούτης της μουσικής πρότασης. Εύχομαι να είναι καλοτάξιδος ο δίσκος και να τα πούμε εκ του σύνεγγυς, σε κάποια στροφή αυτής της διαδρομής.

Κώστας Κούλης

Buy the album HERE!

Μαργαρίτα

Θεραπεία

Χάτυ

Άλλη Μία Ζωή

Χρυσάνθη

Οντολογικό