«Γυρίζω πίσω, τη ζωή μου να κερδίσω κι ό,τι μου κλέψανε θα το διεκδικήσω»

Πολύ θα ήθελα να είμαι σε μια γωνιά, να δω με τα μάτια μου σε τι κατάσταση ήταν ο Οδυσσέας, όταν πέθαινε και ο τελευταίος από τους μνηστήρες. Ο Δημήτρης Φάκος, εννιά ολόκληρα χρόνια πριν την προβολή της ταινίας του Nolan, σκέφτηκε, φαντάστηκε, έγραψε και τραγούδησε την επιστροφή του βασιλιά. Έτσι όπως την είχε ονειρευτεί και καταγράψει ο Όμηρος, χιλιάδες χρόνια πριν τον Tolkien και τον Aragorn. Ο δημιουργός των μεγάλων επιτυχιών  δημοφιλών καλλιτεχνών όπως ο Σάκης Ρουβάς, ο Γιώργος Μαζωνάκης, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, ο Νίκος Μίχας, ο Γιώργος Σαμπάνης και πολλοί άλλοι, παρακολουθεί την άπαρση από την Τροία και χρωματίζει ανάλογα τον ηχητικό καμβά του ταξιδιού.

Με τους «Μνηστήρες», ο γνωστός τραγουδοποιός, παίρνει το Έπος του Ομήρου (όλα κεφαλαία όταν αναφερόμαστε στον μέγιστο των μεγίστων) και το κάνει αυτό που είναι κάτω από τα σκεπάσματα. Ένας άνθρωπος που αρνείται να πεθάνει, γιατί θέλει να πραγματοποιήσει τον στόχο του. Ανεξαρτήτως συμβάντων. Ο Φάκος μιλάει για την Κίρκη, την Καλυψώ, τον Κύκλωπα, τις Σειρήνες, τους Λαιστρυγόνες, τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Το τραγούδι αποτελεί ένα ταξίδι. Το τραγούδι αποτελεί μία διήγηση. Ένα πανέμορφο θέμα αποδίδεται από κιθάρες και – κυρίως – από Cümbüş (τζουμμπούς), που προσδίδει έναν χαρακτήρα Ανατολής αλλά και Southern, κάτι που διατρανώνει το αυτονόητο. Η μουσική είναι μία. Για την ιστορία, το εν λόγω όργανο, όπως και την όλη ενορχήστρωση, ανέλαβε και επιμελήθηκε ο πολύς Αντώνης Γούναρης, ένας μουσικοσυνθέτης που μεγαλουργεί εδώ και ΠΟΛΛΑ χρόνια.

Περίεργος τύπος αυτός ο Οδυσσέας. Ένα χρόνο έμεινε με την Κίρκη και επτά ολόκληρα χρόνια με την Καλυψώ. Και μια μέρα είπε να γυρίσει πίσω. «Να πλημμυρήσουν απ’ το αίμα οι νιπτήρες»… Ο Φάκος γράφει τους στίχους στο πρώτο ενικό. Ο κάθε ένας από εμάς είναι ο Οδυσσέας του εαυτού του. Κάνει τις επιλογές του. Ανοίγει, γεμάτος αφέλεια, το σακί με τους ανέμους, χάνει τους συντρόφους του, έρχεται σε σύγκρουση με νεότερους σερνικούς, νικά, λυτρώνεται μέσα σε ένα λουτρό αίματος και ανεβαίνει ξανά στον θρόνο του. Ένας Βίκτωρας, που μπορεί και να γνωρίζει το τραγικό τέλος του. Ο Δημήτρης γράφει και συνθέτει, διαβάζει τους χρησμούς, παρακολουθεί τη διαδρομή στον Άδη και επανέρχεται.

Θα του πήγαινε αυτού του τραγουδιού να παίζει στους τίτλους τέλους της ταινίας; Το πιστεύετε κι εσείς, έτσι; Να διαβάζουμε τα ονόματα των πρωταγωνιστών, των τεχνικών, των ανθρώπων που δούλεψαν και στήριξαν. Και θα ήταν καλύτερο να υπάρχουν και υπότιτλοι για τους στίχους, για να μπορεί να καταλάβει ο καθένας μας το νόημά τους. Ο κάθε Οδυσσέας. Το ταξίδι μόλις άρχισε…

Κώστας Κούλης