Όταν λάβαμε το «Σαλάτα με Κινόα», αρχικά πιστέψαμε πως πρόκειται για διαφήμιση βιβλίου μαγειρικής. Όταν όμως διαπιστώσαμε ότι ο ευφάνταστος αυτός τίτλος ανήκει σε ένα νέο τραγούδι, η περιέργειά μας μας οδήγησε κατευθείαν στο play. Πολύ σύντομα καταλάβαμε ότι έχουμε μπροστά μας κάτι φρέσκο, δροσερό, χιουμοριστικό και –κυριολεκτικά και μεταφορικά– ιδιαίτερα γευστικό. Ο δημιουργός του; Ο Θοδωρής Νεοφώτιστος, με τον οποίο έχουμε τη χαρά να συζητάμε σήμερα.

Πως “μαγείρεψες” τη “Σαλάτα με Κινόα”;

– Τη «μαγείρεψα» όπως όλες τις σοβαρές συνταγές: με ελαφριά άγνοια κινδύνου και πολλή αγάπη. Ξεκίνησε σαν αστείο, αλλά όσο το δούλευα κατάλαβα ότι κάτω από την κινόα κρύβεται κάτι πολύ αληθινό: ο έρωτας ως καθημερινή υπέρβαση. Δεν μιλάμε για μεγάλες δηλώσεις· μιλάμε για το «θα φάω κάτι που δεν μου αρέσει, γιατί μου αρέσεις εσύ».

Μουσικά το προσέγγισα με την ίδια λογική: απλό υλικό, καθαρή μελωδία, αλλά με φροντίδα στη λεπτομέρεια. Όπως και στη μαγειρική, αν ανακατέψεις σωστά τα υλικά, ακόμα και κάτι που θεωρείς «δύσκολο» ή «ξένο» μπορεί να γίνει οικείο. Κάπως έτσι βλέπω και τον έρωτα: δεν σου αλλάζει το γούστο, απλώς σου ανοίγει την όρεξη.

Τι θέση έχει το χιούμορ στη ζωή σου;

– Όταν μπορείς να γελάσεις με τον εαυτό σου, σημαίνει ότι τον γνωρίζεις αρκετά καλά και δεν φοβάσαι να τον εκθέσεις λίγο. Για μένα αυτό είναι ένδειξη ωριμότητας, όχι ελαφρότητας.

Δεν χρησιμοποιώ το χιούμορ για να κρύψω πράγματα· το χρησιμοποιώ για να τα πω πιο τίμια. Παίζει καταλυτικό ρόλο στη ζωή μου, γιατί με βοηθά να ξορκίζω τις δύσκολες καταστάσεις χωρίς να τις υποτιμώ. Δεν τις ακυρώνω, απλώς τις αντιμετωπίζω με καθαρό μυαλό και λίγη απόσταση.

Το χιούμορ είναι ο τρόπος μου να παίρνω μια βαθιά ανάσα όταν τα πράγματα σοβαρεύουν υπερβολικά. Είναι φίλτρο, άμυνα, αλλά και γέφυρα επικοινωνίας. Άλλωστε, πολλές φορές η αλήθεια περνάει πιο εύκολα όταν φοράει χαμόγελο…

Τραγούδι και μαθηματικά. Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής;

– Ο κοινός παρονομαστής είναι η δομή. Και στα μαθηματικά και στο τραγούδι, αν δεν υπάρχει ισορροπία, όλα καταρρέουν. Μπορεί να έχεις έμπνευση, μπορεί να έχεις συναίσθημα, αλλά χρειάζεται ένα πλαίσιο για να σταθούν.

Στα μαθηματικά δεν ψάχνεις απλώς τη λύση, ψάχνεις τρόπους σκέψης που θα σε οδηγήσουν σε αυτήν. Κάπως έτσι λειτουργεί και το τραγούδι. Δεν σε ενδιαφέρει μόνο το αποτέλεσμα, αλλά η διαδρομή: πώς σκέφτεσαι, πώς οργανώνεις το υλικό σου, πώς αφήνεις χώρο στο απρόβλεπτο. Και στο τέλος, είτε είναι μια εξίσωση είτε ένα τραγούδι, η λύση εμφανίζεται όταν δεν την κυνηγάς, αλλά την αφήνεις να σε βρει.

Που αλλού έχουμε ακούσει τη φωνή σου;

– Έχω περάσει από παιδικές σειρές, μεταγλωττίσεις και μερικά διαφημιστικά σποτ. Το ωραίο είναι ότι κάθε χαρακτήρας έχει τον δικό του κόσμο και τις δικές του παραξενιές, οπότε νιώθεις σαν να παίζεις σε πολλά μικρά θεατρικά έργα χωρίς να χρειάζεται να βγεις από το στούντιο.

Υπάρχουν και στιγμές που βρίσκεσαι σε πιο απρόσμενα σύμπαντα, όπως το Assassin’s Creed Odyssey, όπου συνειδητοποιείς ότι η φωνή μπορεί να σε ταξιδέψει από ένα παιδικό animation μέχρι έναν ολόκληρο ψηφιακό κόσμο.

Μαθαίνεις να μην παίρνεις ποτέ τον εαυτό σου πολύ σοβαρά, γιατί μπορεί να μιλάς σαν δράκος, σαν έξυπνο μωρό ή σαν κάτι εντελώς ακατανόητο, και κάπου εκεί έξω κάποιος χαμογελάει. Και αυτό, τελικά, είναι όλη η χαρά αυτής της δουλειάς.

Κι αφού ασχολείσαι με….. συνταγές, ποια είναι τα υλικά ενός καλού τραγουδιού;

– Ένα καλό τραγούδι θέλει απλά υλικά, αλλά σωστή ισορροπία. Πρώτα απ’ όλα, ειλικρίνεια, γιατί εάν δεν πιστεύεις αυτό που λες, φαίνεται αμέσως. Έπειτα, μια μελωδία που να μπορείς να τη σιγοτραγουδήσεις χωρίς να το καταλάβεις, και λόγια που να μη φοβούνται να είναι ανθρώπινα, ακόμα κι αν είναι λίγο αδέξια.

Χρειάζεται και ρυθμό, όχι απαραίτητα για να χορέψεις, αλλά για να σε πάει μπροστά. Και φυσικά, λίγο χιούμορ ή μια ανατροπή, σαν το σωστό καρύκευμα, για να μη γίνει άνοστο… Αν τα «ανακατέψεις» όλα αυτά με φροντίδα και δεν το «παραψήσεις», έχεις ένα τραγούδι που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει, αλλά να μείνει.

Μετά τη “Σαλάτα με Κινόα”, υπάρχει ¨κυρίως πιάτο”;

– Προς το παρόν απολαμβάνω τη «Σαλάτα με Κινόα». Αλλά ναι, φυσικά και υπάρχει συνέχεια. Για μένα κάθε τραγούδι είναι ένα επόμενο βήμα. Όχι κάτι που πρέπει να ξεπεράσει το προηγούμενο, αλλά κάτι που προκύπτει φυσικά.

Θέλω ό,τι έρθει να έχει λόγο ύπαρξης, να κουβαλά αλήθεια και να λέει κάτι που με αφορά πραγματικά τη στιγμή που γράφεται. Δεν με απασχολεί να κάνω κάτι μεγαλύτερο ή πιο εντυπωσιακό, αλλά με ενδιαφέρει να παραμένω ειλικρινής σε αυτό που εκφράζω.

Αν αυτό οδηγήσει σε κάτι πιο ολοκληρωμένο, ακόμα καλύτερα. Αν όχι, δεν πειράζει. Σημασία έχει να παραμένει αληθινό.