Η Ελλάδα. Η Χώρα του Φωτός. Η σύγχρονη Ελλάδα του διεθνούς κύρους και των προδιαγραφών μεγάλου βεληνεκούς, η Ελλάδα του 2.0 δηλαδή, κατακλύζεται μονίμως από… σκάνδαλα. Και αν δεν είναι σκάνδαλα, θα είναι παρατυπίες, παρεξηγήσεις, μπερδέματα και μισόλογα. Ο ένας επιρρίπτει ευθύνες στον άλλον τόσο γρήγορα, που θυμίζει αγώνα πινγκ πονγκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Όλοι είναι αποδιοπομπαίοι τράγοι και κανείς δεν θυμάται ή δεν γνωρίζει τίποτα. Θερίζει, βλέπετε, το Αλτσχάιμερ στα υπουργικά γραφεία. Μέχρι και ο πρωθυπουργός φαίνεται να πάσχει. Και σαν να μην έφταναν τα εσωτερικά μας, έρχονται και τα διεθνή προβλήματα, διεκδικώντας την πρωτοκαθεδρία στην καρδιά μας. Πόλεμοι, πείνα, λοιμοί, καινούργιοι ιοί, ο πορτοκαλής Τραμπ (χειρότερος και από ιό), μαζί με μια ετοιμοπόλεμη woke ατζέντα, που απειλεί να «αφυλοποιήσει» και να «αποταυτοποιήσει» κάθε εν δυνάμει και μη ον.

Και ενώ η κατάσταση στη χώρα μας χαρίζει απλόχερα και διαρκώς αφορμές για να κλαίμε, εμείς περνάμε κατευθείαν στη σκληρή αντεπίθεση. ΓΕΛΑΜΕ!

Αυτό ακριβώς υπόσχεται να μας χαρίσει η επιθεώρηση «Εγώ θα σας τα πω!», η οποία έκανε πρεμιέρα μόλις την περασμένη Πέμπτη στο Βεάκειο Θέατρο Πειραιά. Με μια ζωντανή τετραμελή ορχήστρα και τη σκηνοθετική υπογραφή του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, οι εξαιρετικοί πρωταγωνιστές Δημήτρης Πιατάς, Ελένη Κοκκίδου, Δημήτρης Μακαλιάς, Γιούλη Τσαγκαράκη, Ζερόμ Καλούτα, Σύρμω Κεκέ, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Αλέξης Βιδαλάκης και Θανάσης Ισιδώρου, ανεβαίνουν στη σκηνή σε μια πραγματικά θυελλώδη σύμπραξη.

Τα κείμενα των Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Δημήτρη Χαλιώτη περιγράφουν με τόσο κωμικοτραγικό τρόπο τα ζητήματα της επικαιρότητας, ώστε, σε συνδυασμό με την πρωτότυπη μουσική του Θέμη Καραμουρατίδη, απογειώνονται, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο το να μη γελάσεις. Οι σκηνές είναι πολλές και οι ηθοποιοί εναλλάσσονται με φοβερή μαεστρία πάνω στη σκηνή. Όλοι τους μεταδίδουν εξαιρετικά το στοιχείο της υπερβολής που χαρακτηρίζει την πολιτική σάτιρα της επιθεώρησης, αλλά το κάνουν με τέτοια δεξιοτεχνία, ώστε όχι μόνο δεν κουράζουν, αλλά σε κάνουν να το επιζητάς ολοένα και περισσότερο.

Αρκεί να έβλεπε κανείς τα αδιάκοπα χειροκροτήματα και τα δυνατά γέλια του κοινού για να συνειδητοποιήσει πως, άπαξ και μυηθείς στον κόσμο της επιθεώρησης, δύσκολα θα θελήσεις να βγεις από αυτόν.

Χωρίς να θέλω να υποπέσω στην παγίδα των spoilers, μου ήταν αρκετά δύσκολο να επιλέξω την αγαπημένη μου σκηνή. Και μεταξύ μας, νομίζω πως δεν το έχω καταφέρει ακόμη. Αναμφίβολα, το δίδυμο Ελένη Κοκκίδου – Γιούλη Τσαγκαράκη «τα σπάει» επί σκηνής, κυρίως γιατί οι δύο κυρίες του τότε και του τώρα γνωρίζουν πολύ καλά πώς να σατιρίσουν μια ολόκληρη γενιά που άλλαξε ριζικά αντιλήψεις και αξίες.

Βέβαια, το παραπάνω δίδυμο συναγωνίζεται επάξια το χορευτικό δίδυμο Δημήτρη Μακαλιά – Μαρίας Διακοπαναγιώτου, το οποίο χαρίζει μέσα σε λίγα μόλις λεπτά χορό, στίχους, κίνηση, λύρα και… λεοπάρ! Επιπλέον, ο σατιρικός μονόλογος του μεγάλου Δημήτρη Πιατά σε κάνει να γελάς και να προβληματίζεσαι ταυτόχρονα.

Σίγουρα, το περισσότερο γέλιο έπεφτε στις σκηνές όπου συμμετείχαν όλοι μαζί. Ιδίως όταν αυτές περιλάμβαναν και «επισκέπτες». Πότε παιδιά για ρουσφέτια, πότε «ψεκασμένες» μητσοτακίτσες (από το ρουβίτσες), πότε η Αμερικανίδα πρέσβειρα… η σκηνή κατακλυζόταν από ατάκες, κινήσεις και χορευτικά, με το κοινό να αποθεώνει.

Για μένα, η επιθεώρηση αποτελεί ένα από τα δυσκολότερα είδη θεάτρου. Και αυτό γιατί, πέρα από τους προφανείς λόγους, χρειάζεται τεράστια τόλμη και περίσσιο θάρρος για να μπορεί κανείς να εκφράζει πολιτική σάτιρα επί σκηνής. Και αν κάποιος νομίζει πως στην Ελλάδα του 2.0 υπάρχει πραγματική ελευθερία λόγου και – κυρίως – σκέψης, θα του πρότεινα να ξυπνήσει από τον πολιτικό λήθαργο στον οποίο βρίσκεται και να αντικρίσει καθαρά το σήμερα.

Η σάτιρα δεν κοιτάζει χρώματα. Δεν είναι γαλάζια, κόκκινη, κίτρινη, μωβ ή ουράνιο τόξο. Όποιος σφάλλει πολιτικά, φέρει και την ευθύνη της κριτικής. Και για μένα, αφού ο πολίτης δεν μπορεί πάντοτε να την ασκήσει εμπράκτως, πρέπει να υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να μπορεί τουλάχιστον να την εκφράσει. Ένας από αυτούς είναι και η επιθεώρηση.

Στο σήμερα, λοιπόν, όπου όλα μοιάζουν αβέβαια και το μέλλον προδιαγράφεται δυσοίωνο, με μια τέχνη που συχνά παραμένει σιωπηλή και λοβοτομημένη, η επιθεώρηση «Εγώ θα σας τα πω!» δίνει φωνή και βήμα σε όλους εμάς τους αφανείς πολίτες, ώστε να ασκήσουμε, έστω και εμμέσως, τη δική μας κριτική, τη δική μας αντίσταση και μάλιστα με τον ωραιότερο τρόπο. Γελώντας.

Αναστασία Τζάνου

To Συμβούλιο Επικρατείας έκρινε πως το προεδρικό διάταγμα 85/2022 (ΦΕΚ 232/Α/17-12-2022), με το οποίο τα πτυχία καλλιτεχνικών σπουδών εξισώνονται με απολυτήριο λυκείου, ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ το ελληνικό σύνταγμα (παράγραφοι 1 και 7 του άρθρου 16). Θα θέλαμε πολύ να μάθουμε τι πρόκειται να πράξουν οι ιθύνοντες. Θα επανέλθουμε. Φαίνεται ότι κάτι πάει να γίνει.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σκηνοθεσία Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Κείμενα – Στίχοι τραγουδιών Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Δημήτρης Χαλιώτης

Πρωτότυπα τραγούδια – Μουσική – Ενορχηστρώσεις Θέμης Καραμουρατίδης

Σκηνικά – Κοστούμια Μαγδαληνή Αυγερινού

Κίνηση Αλέξανδρος Σταυρόπουλος

Σχεδιασμός φωτισμών Αποστόλης Κουτσιανικούλης

Φωνητική διδασκαλία Αποστόλης Ψυχράμης

Βοηθός σκηνοθέτη Πάνος Κορογιαννάκης

Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου Αγγελική Πολίτη

Φωτογραφίες – Artwork – Trailer Χρήστος Συμεωνίδης

Μουσικοί επί σκηνής Αντώνης Παλαμάρης – μουσική διεύθυνση, επιμέλεια ορχήστρας, πλήκτρα, Κωστής Πυρένης – ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, Βαγγέλης Οικονόμου μπάσο Δημήτρης Τσόλης τύμπανα, programming

Παρτιτούρες Άρης Ζέρβας

Παίζουν: Δημήτρης Πιατάς, Ελένη Κοκκίδου, Δημήτρης Μακαλιάς, Γιούλη Τσαγκαράκη, Ζερόμ Καλούτα, Σύρμω Κεκέ, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Αλέξης Βιδαλάκης, Θανάσης Ισιδώρου

Η ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ – «Εγώ θα σας τα πω!»

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2026

ΑΤΤΙΚΗ

• 4, 5, 6 & 7 Ιουνίου Βεάκειο Θέατρο Πειραιά
• 17 & 18 Ιουνίου Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου
• 23 Ιουνίου Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού

ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ

• 8 Ιουλίου Ανοιχτό Θέατρο Συκεών «Μάνος Κατράκης» – Θεσσαλονίκη
• 10 Ιουλίου Δημοτικό Θέατρο Μελίνα Μερκούρη – Βόλος
• 12 Ιουλίου Αρχαίο Θέατρο Δίου
• 14 Ιουλίου Θέατρο Άλσους «Μελίνα Μερκούρη» – Βέροια
• 18 Ιουλίου Υπαίθριο Θέατρο Δελφών «Φρύνιχος»
• 22 Αυγούστου Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας

*Περισσότεροι σταθμοί θα ανακοινώνονται σταδιακά.

Εισιτήρια: https://nkt.gr/plays/ego-tha-sas-ta-po-i-epitheorisi/

& https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ego-tha-sas-ta-po-epitheorisi/