Sacrificial Death
Absolute Katharsis
2026 – Soman Records
Καρά-κάφρικη κραυγή και μπάσιμο των οργάνων. Στο καπάκι riffολόγημα, σκάσιμο στα έτερα όργανα και μετά όλοι μαζί. Tutti και κουπλέ, με τη φωνή να ακούγεται μπρούταλ, εντελώς Death, ενώ φύονται και κάποιες πρίμες ουάργκες. Η μπάντα παίζει με αγάπη και σεβασμό για το παραδοσιακό Thrash-o-Death, το οποίο φιλτράρει από Annihilator μέχρι Obituary. To “Flesh Of Deceit (Death To Humanity)” διαθέτει και αργό κομμάτι στη δομή του και σόλο που μας θύμισαν Slayer της πρώτης εποχής τους.
Τα τύμπανα οδηγούν και μπάζουν το δεύτερο κομμάτι του άλμπουμ, “Eternal Damnation” και η φωνή συνεχίζει τα οχετικά και σκοτεινά της. Η μπάντα παίζει σαν να εξαρτάται η ζωή της από αυτό και η παραγωγή πραγματικά κομπλιμεντάρει το παίξιμό της. Το είχα πει από την αρχή, από τότε που είδα τα παιδιά για πρώτη φορά στη σκηνή. Αυτοί εδώ οι πιτσιρικάδες έχουν λιώσει στη δουλειά! Έχουν ιδρώσει, έχουν ματώσει και έχουν το δικαίωμα να κυνηγούν το καλύτερο. Φοβερή αντίληψη, άρτια δομημένες συνθέσεις και ασταμάτητη έμπνευση.
“Fetch Us Their Souls” και το κοπάνημα δεν σταματά, ούτε για ένα λεπτό. Ξύλο στο ξύλο, κλωτσομπουνίδι στο κλωτσομπουνίδι, riff που διασταυρώνονται με τα λοιπά όργανα και η φωνή έγινε για λίγο Blitz. To συνεχές γκάπα-γκούπα διακόπτεται από παύσεις, που φιλοξενούν όλη την ένταση, προκειμένου ο ακροατής να χτυπηθεί με την άνεσή του. Πώς είπατε; Λατρέψατε τις κιθάρες στη μέση και τη μπασογραμμή που ακολουθεί αυτές; Παρομοίως. Και… κρατηθείτε! Έρχονται κι άλλα riff, καθώς και σόλο.
“Baptized In Blood And Fear”. Αρχίνημα με κιθάρες, συνέχεια με τα υπόλοιπα όργανα σε χαμηλό τέμπο και… Παύση… Και αυτή τη φορά οι τυπάδες αφήνουν το riff να μιλήσει, μετά το ακολουθούν και τελευταία μπουκάρει η φωνή. Το κομμάτι φλερτάρει με τις αλλαγές ταχυτήτων και φυσικά κάνει ό,τι μπορεί για να μετατρέψει τον σβέρκο μας σε άμορφη μάζα. Το ομώνυμο πάλι, ξεκινάει με τη μουσική να πατά στον ρυθμό των τυμπάνων, που παντρεύουν το εμβατηριακό με τον τρόμο. Αργόσυρτο, βάναυσο, κτηνώδες κατά διαστήματα. Αν έπαιζε μπάλα στον ακραίο ήχο ο King Diamond, θα ακουγόταν κάπως έτσι; Και τούτο εδώ το μπάσο, που κάνει τα δικά του…
“Glory Of The Dead” και πήραν φωτιά τα πόδια μας, τα χέρια μας, όλα τα επιμέρους τμήματα του εγκεφάλου και μάλλον λίγα γράφω. Ξυλίκι, αλλαγή ρυθμού σε πιο αργό μοτίβο, επαναφορά στο ντούκα-ντούκα, η βασιλεία των δίκασων και το γκάγκα των κιθαρών. Συγγνώμη… Όλα αυτά δηλαδή έχουν δημιουργηθεί από παιδιά; Πέρα από Μέταλ πρωτεύουσα της Ευρώπης, γίναμε τώρα και νέο Bay Area;
Εκατόν τριάντα δευτερόλεπτα διαρκεί το “Abysmal Wrath” και είναι ακριβώς αυτό. Αβυσσαλέο. Τρελή φασαρία στο κουπλέ, χαμός στο ρεφρέν και ένα σόλο που καλώς ορίζει κάθε είδους moshing, απ’ όπου αυτό κι αν προέρχεται. Το κομμάτι δεν θα τρέξει επικίνδυνα, θα κάνει όμως τη διαφορά σε mid tempo θεματικές. Και θα τελειώσει με fade out! Βρε! Θα μας τρελάνετε; Επίλογος με το “Demise Of The Ritual”, μέσα σε άγριες κιθαριές και ακόμα πιο βίαια φωνητικά. Οι νεανίες δίνουν ρέστα, η παραγωγή, που χρεώνεται στην ίδια τη μπάντα, σπέρνει και ο Βαγγέλης Γιαλαμάς κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα, δηλαδή μιξάρει και μαστεράρει και παίρνει κεφάλια. Μεγάλε! Γνωρίζουν οι Γιάνκηδες την ύπαρξη αυτής της μπάντας; Γιατί μόλις τη μάθουν… Καλή και πολλή επιτυχία!
Κώστας Κούλης
Flesh of Deceit (Death to Humanity)
Eternal Damnation
Fetch us their Souls
Baptised in Blood and Fear
Absolute Katharsis
Glory of the Dead
Abysmal Wrath
Demise of the Ritual
0 Comments