Τί νὰ σὲ ‘πῶ, παιδί μου! Ὁ Πατριάρχης εἶναι σοφὸς καὶ ἅγιος ἄνθρωπος. Γνωρίζει ὅλαις ταῖς βουλαῖς καὶ τὰ θελήματα τοῦ Θεοῦ, καὶ συγχωρνᾶ ταῖς ἀμαρτίαις ὅλου τοῦ κόσμου. Μά, τί νὰ σὲ ‘πῶ! Εἶναι καλόγερος. Δέν ἔκαμε παιδιὰ, γιὰ νὰ ‘μπορῇ νὰ γνωρίσῃ, τί πρᾶγμα εἶναι τὸ νὰ σκοτώσῃ κανεὶς τὸ ἴδιο τὸ παιδί του!
Ένας άνθρωπος αφηγείται… Η ζωή του ως τα τώρα… Και η δεσπόζουσα μορφή σε όλη τούτη τη διαδρομή… Η μητέρα του. Μία γυναίκα που ήταν αυστηρή με τα παιδιά της. Εκτός από ένα. Που μπορούσε να μείνει στο σπίτι, αν δεν ήθελε να πάει στο σχολείο. Που μπορούσε να ζητήσει και να πάρει την εξαίρεση, εκεί που τα αδέλφια της ούτε καν το σκέφτονταν. Αυστηρή με τα παιδιά της. Εκτός από ένα. Κάθε φορά…
Ο κύριος Θεμιστοκλής Καρποδίνης υποδύεται τον ένα εκ των γιών της οικογένειας. Μιλάει για τις συνθήκες διαβίωσης, για τις σχέσεις μέσα στη οικογένεια. Αναφέρεται στη μητέρα και τον πατέρα του, στα αδέλφια του και το περιβάλλον όλων τους. Ο τρόπος εκφοράς είναι εκείνος που δημιούργησε και εισήγαγε ο κύριος Δήμος Αβδελιώδης. Εκεί που η ομιλία συναντά τη μουσική. Ιδιαίτεροι τονισμοί και παύσεις, ίσως μάλιστα και παύσεις ογδόου, που τόσο πολύ ξεχωρίζουν και τόσο πολύ ιντριγκάρουν το ανθρώπινο αυτί. Ο Αβδελιώδης υπογράφει αυτή ακριβώς τη διδασκαλία της «μουσικής ομιλίας», καθώς και τη δραματουργική επεξεργασία και τη σκηνοθεσία και καθοδηγεί όπως πάντα. Στέκεται στο μαγικό, αυτοβιογραφικό, κείμενο του Γεώργιου Βιζυηνού και παραθέτει μία ηθογραφία μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου της εποχής και του ίδιου του συγγραφέα.

Ο κύριος Καρποδίνης, στην εναρκτήρια σκηνή, δείχνει σαν να αναδύεται στην επιφάνεια, σαν να πετάει. Η κίνησή του, σε συνάρτηση με τους εμπνευσμένους φωτισμούς, παραπέμπει σε υπερβατικό διαλογισμό που λαμβάνει χώρα μπροστά από τα μάτια μας. Τον είχαμε δει και στην παράσταση «Όνειρο στο κύμα, Έρως Ήρως» και είχαμε εντυπωσιαστεί από την ερμηνεία του. Και εδώ δεν κάνει τίποτα λιγότερο από μία εξίσου εντυπωσιακή – και πλέον – εμφάνιση. Η χροιά και ο λόγος, η φραστική απεικόνιση, η ακουστική γλυπτική. Το ύφος ενός ανθρώπου που λέει μία ιστορία, που γίνεται απόλυτα κατανοητή στον θεατή.
Στον ρόλο της μητέρας η κυρία Μαίρη Βιδάλη. Μεγάλη κυρία του θεάτρου μας, με πολλές και μεγάλες επιτυχίες στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Απόψε δεν υποδύεται. ΕΙΝΑΙ. Η μάνα. Το αυστηρό χτένισμα, το αψεγάδιαστο πρόσωπο, το ηχόχρωμά της, η εκφραστικότητά της… Κάποια στιγμή είπε τη λέξη «φύγω» και ο τρόπος που τόνισε τα γράμματα, που εξέφερε τούτη δω τη λεξούλα, ήταν αρκετός για να ακούγεται μουσική στα αυτιά μας. Η γυναίκα με το αμάρτημα, με το φρικτό μυστικό, ο άνθρωπος που, μέσα από την πλοκή και την εξέλιξη του έργου, φέρεται και φαίνεται να μετάνιωσε, ο άνθρωπος που θέλησε να ξαναγεννηθεί, που αναρωτήθηκε και το έπραξε. «Τι με εμποδίζει λοιπόν» και αυτή η αναρώτηση, η συγχώρεση από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, το μη παράλληλο σύμπαν ενός σκοπού, περνάνε από μπροστά μας, με την κυρία Βιδάλη να πλάθει και να επικοινωνεί έναν χαρακτήρα, που στέκει πέρα από εποχές και έτη και αποζητά την κατανόηση, ίσως και τη συγχώρεσή μας. Όταν ο γιος της θέλει να κοιμηθεί, εκείνη θα είναι κοντά του. Να τον προσέχει… Ίσως να είναι ο δικός της τρόπος να πει συγγνώμη για τα όσα άσχημα έλαβαν χώρα σε σχέση με τα αγόρια της.

Οι δύο ηθοποιοί μας έκαναν αποδέκτες και κοινωνούς την ίδια στιγμή. Μετέδωσαν την ιστορία με την υπέρτατη ουσία της τέχνης τους. Ο θεατής αισθάνθηκε σταθμός αυτής της διαδρομής. Η αποδιδόμενη αφήγηση κατέκλυσε τον εγκεφαλονωτιαίο και χώθηκε στις αισθαντικές ακμές μας. Δεν παρακολουθήσαμε απλά μία ιστορία. Τη ζήσαμε. Δημιουργήθηκαν εντάσεις μέσα μας. Δημιουργήθηκε θέμα για συζήτηση για μετά. Η κάθαρση, έτσι ακριβώς όπως θα τη θέλαμε. Διαδραστική και ακριβώς επί του θέματος. Προτείνεται χωρίς δεύτερη σκέψη.
Κώστας Κούλης
To Συμβούλιο Επικρατείας έκρινε πως το προεδρικό διάταγμα 85/2022 (ΦΕΚ 232/Α/17-12-2022), με το οποίο τα πτυχία καλλιτεχνικών σπουδών εξισώνονται με απολυτήριο λυκείου, ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ το ελληνικό σύνταγμα (παράγραφοι 1 και 7 του άρθρου 16). Θα θέλαμε πολύ να μάθουμε τι πρόκειται να πράξουν οι ιθύνοντες. Θα επανέλθουμε. Φαίνεται ότι κάτι πάει να γίνει.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ, ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑ, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Δήμος Αβδελιώδης
ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ: Θεμιστοκλής Καρποδίνης, Μαίρη Βιδάλη
ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ, ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΑΦΙΣΑΣ: Αριστείδης Πατσόγλου
ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: Βαγγέλης Γιαννάκης
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Στεφανία Βλάχου
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιώργος Ζαφειρόπουλος
GRAPHIC DESIGN: Tasos Grønn
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΑ ΜΜΕ: Νατάσα Παππά
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 20.30
Κυριακή 19.00
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ:
7, 8, 12, 13, 14, 15, 19, 20, 21, 22, 26, 27, 28, 29 Μαρτίου
2, 3, 4, 5 Απριλίου
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 75′
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Κανονικό: 17€
Φοιτητικό, μαθητικό, 65+: 12€
Άνεργοι, ΑμεΑ, ομαδικό [6+ άτομα]: 8€
Ατέλειες ΣΕΗ, ΑΣΚΤ, ΠΕΣΥΘ: 5€
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
– www.more.com [https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/to-amartima-tis-mitros-mou-3]
– στο Ταμείο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά
– και στο τηλ. 210 4143310 [Ταμείο του Θέατρου]


0 Comments