Δεν έχω ιδέα αν μία εικόνα είναι όντως χίλιες λέξεις. Μπορώ όμως να σας πω με σιγουριά πως ένα εισιτήριο συναυλίας μπορεί να είναι αφορμή για χίλιες ιστορίες και άλλες τόσες συζητήσεις. Ο Παναγιώτης Παπαϊωάννου συνεχίζει με οίστρο, με ρυθμό, με ενθουσιασμό και όλη την προσοχή του κόσμου, να γράφει βιβλία για αγαπημένες εποχές και μουσικές. Αυτή τη φορά, το πλέον πρόσφατο πόνημά του, «30 εισιτήρια», έχει να κάνει με ανθρώπους και συναυλίες, σε μία διαδρομή σχεδόν πενήντα ετών και με βάση την Ελλάδα μας.

Ο επιφανής δικηγόρος, διδάκτωρ εγκληματολογίας, γράφει έτσι κι αλλιώς χιλιάδες λέξεις την ημέρα, κάθε μέρα, λόγω της δουλειάς του. Το να στριμώξει λοιπόν μερικές ακόμα οκάδες λέξεις… Διαβάσαμε και αυτό το βιβλίο του, συνεννοηθήκαμε για τα της συνέντευξης και βρεθήκαμε στο γραφείο του, να κουβεντιάσουμε για τα τριάντα εισιτήρια, για τις τριάντα ιστορίες και για διάφορα άλλα πράγματα, όπως – για παράδειγμα – για πέντε από τις «δικές του» αγαπημένες συναυλίες, στις οποίες παρεμβάλλονται και μερικές ακόμα, ελέω ξεδιπλώματος προσωπικών στιγμών του παρελθόντος.

Αν υπάρχει κάτι που να ξέρει να κάνει πολύ καλά ο συνήγορος, είναι φυσικά να αγορεύει. Εδώ πλέον φεύγει από τα στενά όρια της δικονομίας και πλέει προς το φιλολογικό και φιλοσοφικό του πράγματος. Μιλά για μία αγαπημένη του ασχολία, μιλά για τη μουσική και τους καλλιτέχνες που μας έχουν επηρεάσει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Μιλά για τη μεγαλύτερη μορφή ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Και μας τσιγκλάει με τον τρόπο του. Το επόμενο βιβλίο του δεν είναι απλά μία ιδέα ή ένα χειρόγραφο σε ένα συρτάρι ή ένα αρχείο στον υπολογιστή του. Το επόμενο βιβλίο είναι στην ουσία ΤΑ επόμενα βιβλία του… Τι, θα κάνουμε πάλι συνέντευξη; Προφανώς, ασφαλώς και εντελώς.

Κώστας Κούλης

Video editing: Stiver Graunne, wVITw agency