Η Ελεονόρα Μανόνα ανήκει στους δημιουργούς που μετατρέπουν τις προσωπικές τους αναζητήσεις σε τραγούδια γεμάτα εικόνες και συναίσθημα. Από τα πρώτα της βήματα στο πιάνο μέχρι τη δημιουργία του προσωπικού της μουσικού κόσμου, η πορεία της χαρακτηρίζεται από συνέπεια, καλλιτεχνική τόλμη και βαθιά αγάπη για τη σύνθεση.

Με αφορμή το άλμπουμ της και το ιδιαίτερα προσωπικό τραγούδι «Κορίτσι Εσωστρεφές», συζητήσαμε μαζί της για τις πρώτες μουσικές μνήμες, τις πηγές της έμπνευσής της, τη σχέση της με την εσωστρέφεια, τη δημιουργική διαδικασία πίσω από τα τραγούδια της, αλλά και για όλα εκείνα που την κάνουν να ανεβαίνει στη σκηνή και να μοιράζεται τις ιστορίες της με το κοινό.

Πώς ξεκίνησε η αγάπη για την μουσική;

Ξεκίνησε από το σπίτι μου. Οι γονείς μου- ζωγράφοι και οι δύο- λατρευαν τη μουσική. Το ραδιόφωνο δεν έκλεινε σχεδόν ποτέ. Ο πατέρας μου, αγόρασε ένα πιάνο αρχικά για να παίζει ο ίδιος – ήταν αυτοδίδακτος και έπαιζε καθημερινά αγαπημένα του τραγούδια!  Μία μέρα του πήρα τη θέση στο πιάνο για να παίξω εγώ αυτή τη φορά μια μελωδία από ένα τραγούδι που έπαιζε εκείνη τη στιγμή στην τηλεόραση, σε ελληνική ταινία. Από εκείνη τη στιγμή η αγάπη μου για τη μουσική πήρε άλλη μορφή, άρχισα να καταλαβαίνω τι συμβαίνει με τις νότες στο κλαβιέ του πιάνου. Ήμουν 6-7 χρονών. Την επόμενη χρονιά με έγραψαν στο ωδείο και έτσι ξεκίνησε στα σοβαρά η ενασχόλησή μου με τη μουσική!

Σε ποια φάση της ζωής σου αποφάσισες να ασχοληθείς ενεργά;

Όταν ήρθα στην Αθήνα για σπουδές ξεκίνησα παράλληλα να παίζω σε διάφορες μπάντες. Έτσι άρχισα να βλέπω τη μουσική και με έναν άλλο τρόπο πέρα απο τις παρτιτούρες και το πλαίσιο του ωδείου. Και μου άρεσε αυτή η επαφή με άλλους μουσικούς, οι πρόβες, τα πρώτα λάιβ. Ωστόσο το 2017 έγραψα τις πρώτες μου ολοκληρωμένες συνθέσεις για μία ταίνια μικρού μήκους.Oι μουσικές αυτές περιλαμβάνονται στο πρώτο μου EP με τίτλο ”Somewhere i”. Από τότε αποφάσισα ότι θέλω να ασχοληθώ σοβαρά με τη δική μου μουσική και έτσι έφτιαξα και το πρώτο μου μουσικό σχήμα ”Nora’s Cinematic”.

Τι σε εμπνέει περισσότερο όταν γράφεις μουσική;

Το πιάνο μου! Ο ήχος, οι δυναμικές και γενικότερα οι δυνατότητες που έχει ένα πιάνο είναι τρομερές. Είναι σαν να έχω μπροστά μου μία ολόκληρη ορχήστρα. Ανάλογα ακόμα και με το πού- σε ποια περιοχή του πιάνου- θα επιλέξω να αρχίσω μία μελωδία θα με οδηγήσει σε κάτι άλλο, σε μία άλλη έμπνευση…  Οπότε για να γράψω μία μουσική αρκεί να έχω χρόνο στο πιάνο μου.. Στο στίχο κάπως αλλάζουν τα πράγματα! Έμπνευση εκεί μπορεί να πάρω και από μία ατάκα φίλης μου και να χτίσω μία ολόκληρη ιστορία γύρω από αυτή..

Τι σημαίνει για σένα η λέξη ”εσωστρέφεια”;

Η εσωστρέφεια για μένα είναι ένα ασφαλές καταφύγιο. Ένας τρόπος να βρίσκω την ησυχία  μέσα στο θόρυβο και να τη μετατρέπω σε δύναμη, σκέψη, δημιουργία.

Πότε ένιωσες ότι το ”Κόριτσι εσωστρεφές” είχε πλέον ολοκληρωθεί και μπήκες για να το ηχογραφήσεις;

Τελείωσα τις ηχογραφήσεις  με  τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου και αυτό το ηχογράφησα τελευταίο γιατί διαρκώς διόρθωνα στίχους! Για κάποιο λόγο είχα στο μυαλό μου ότι πρέπει να πω κάτι πολύ ιδιαίτερο. Τελικά όμως συνηδειτοποίησα ότι αυτό που ήθελα ήταν πιο απλό. Ήθελα να βάλω τους ακροατές μέσα στον κόσμο και στο συναίσθημά μου. Να είναι σαν μια γιορτή και ταυτόχρονα μια μετάβαση, όπως ακριβώς το ζούσα κι εγώ εκείνη την περίοδο.

Αν έπρεπε να διαλέξεις ένα τραγούδι από το άλμπουμ, ποιο θα ήταν;

Tα αγαπώ πολύ και τα έντεκα αλλά θα διάλεγα το ”Ένα τραγούδι για τ’ αστέρια”. Η συμμετοχή του Φοίβου Δεληβοριά είναι για μένα η πιο συγκινιτική στιγμή του δίσκου και νιώθω ότι είναι το τραγούδι που έχει αγαπηθεί περισσότερο από τον κόσμο!

Ένα soundtrack που θα ήθελες να έχεις γράψει;

Δύσκολη ερώτηση! Είναι άπειρα.. Θα ήθελα σίγουρα να έχω γράψει το θέμα του James Bond!

Βινύλιο, κασέτα ή streaming; Ποιο προτιμάς και γιατί;

Το βινύλιο έχει τη δική του μοναδική αξία τόσο στον ήχο όσο και στην  εμπειρία της ακρόασης! Όταν όμως θέλω άμεση πρόσβαση σε μεγάλη ποικιλία μουσικής αλλά και να ανακαλύψω νέες μουσικές και καλλιτέχνες προτιμώ το streaming!

Ένα τραγούδι που ζηλεύεις που δεν έγραψες εσύ;

Το ”Bohemiam Rhapsody” των Queen είναι ένα κορυφαίο τραγούδι που ας πούμε ”ζηλεύω” τη τόλμη του, τη δομή, τη δυναμική του. Το πως όλα αυτά ενώθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά και είναι σαν να βλέπεις έναν ολόκληρο κόσμο.

Πώς βιώνεις τη στιγμή πάνω στη σκηνή;

Mε άγχος τα πρώτα λεπτά! Μετά έρχεται η χαλάρωση και η σκέψη ”Τώρα ζήστο!”

Ποια είναι η πιο όμορφη αντίδραση που έχεις λάβει μέχρι τώρα από ακροατή;

Κάθε αντίδραση που με κάνει να νιώθω ότι αυτός ο άνθρωπος είναι εδώ για μένα και φαίνεται να περνάει όμορφα!  Όταν σε κοιτάζει ο άλλος στα μάτια και τραγουδάει μαζί σου, δε θες κάτι άλλο…

Μαίρη Ζαρακοβίτη