Evergrey
Architects Of A New Weave
2026 – Napalm Records
Μόλις τελείωσε το “The Shadow Self”, το οποίο στην ουσία ανοίγει το άλμπουμ, αφού το “Welcome To The Pattern” δεν είναι παρά μία εισαγωγή, χωρίς μουσικό χαλί. Μάλιστα… Τι θέλω και ασχολούμαι με μία μπάντα που έχει μετατρέψει τη μελαγχολία σε αψεγάδιαστη ]μουσική επιστήμη… Ένα θέμα τυπικό των Σκανδιναβών, με γκάγκα στις κιθάρες που ισορροπούν ανισόρροπα και τη φωνή του Englund, η οποία απλώνεται και μαζεύεται, ανεβαίνει και κατεβαίνει και ανακατεύει ξανά και ξανά την τράπουλα. Η μελωδικότητα του ρεφρέν, η μανία των κιθαριστικών θεμάτων και σόλο και οι απαιτητικές ενορχηστρώσεις, αποτελούν τους βασικούς άξονες και έρχομαι τώρα εγώ «και καλά να κριτικάρω»… Αν ο υπόλοιπος δίσκος κυλήσει έτσι, προβλέπω καινούργια λατρεία στα ακουστικά.
Το ομώνυμο, που ακολουθεί, διαθέτει αυτό το κυκλωτικό πλήκτρο, το οποίο αγκαλιάζει τις κιθάρες και οδηγεί σε ένα κουπλέ, που θα μπορούσε να είναι και ρεφρέν. Οι δίκασες χτίζουν έξυπνα, τα πιατίνια το ίδιο και όταν καταφθάνει το ρεφρέν… We ARE the architects! Wah στο πρώτο σόλο, τρεχάλα στο δεύτερο και ορυμαγδός στη δισολία. Συνέχεια με το “The World Is On Fire”, το οποίο κινείται – και αυτό – σε mid tempo ρυθμούς, κάτι που έχει δέσει εδώ και χρόνια με το σχήμα και αποδίδεται με τη δέουσα απαστράπτουσα ηχητική αισθητική. Θα έλεγε κανείς πως πρόκειται για Ροκ όπερα, σε Μέταλ καλούπια, τα οποία δεν ακολουθούνται κατ’ ανάγκη σε ολόκληρο. Είναι ακριβώς αυτή η μελωδικότητα των Evergrey, που διαλέγει να εξωτερικευθεί μέσω μίας πολύ ιδιαίτερης χροιάς και μίας ακόμα πιο ιδιαίτερης «στρατηγικής», όσον αφορά τη μουσική κατεύθυνση.
Το ”Heaven” πονάει! Είναι ένας ρεφρενόπονος, που ξεδιπλώνεται και κατακτά οτιδήποτε υφίσταται γύρω του. Προσανατολισμένο στα πέντε λεπτά, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιών του σετ, εντυπωσιάζει με τα σόλο του και τη δομή του. Δεν ξέρω για σας, αλλά έχω την εντύπωση πως μπορεί να ακούω τον πιο σολίστικο δίσκο της μπάντας, το βήμα παραπάνω, αφού – μέχρι τώρα – ήταν πάντα άψογα τα σόλο, αλλά εδώ μιλάμε για τεχνική μανία. Ή μανιασμένη τέχνη. Εσείς επιλέγετε.
Ομοίως το “The Script”, με την ήπια εισαγωγή και το σκάσιμο στη συνέχεια, λες και οι μπάντες του Nu Metal ερωτεύθηκαν όλες μαζί τους Σουηδούς. Ρε; Μπας και είναι αυτό εδώ η μετενσάρκωση του ιδιώματος; Μπορώ να σκεφτώ τούτο εδώ να το αποδίδουν οι Spoken και οι κάθε Spoken και να τρελαθώ από τη χαρά μου. Και… Και μισό λεπτό! Τι είναι πάλι αυτό; Τι ματζορίλα σκάει στ’ αυτιά μου; “Leaving The Emptiness” και μόλις ήλθαν κι έκατσαν δίπλα μου οι Vanishing Point, οι οποίοι προσπαθούν να με πείσουν να τους κλείσω να παίξουν μαζί και μάλιστα να ακολουθείται αυτό το κομμάτι από το δικό τους “Somebody Save Me”. Τι ρεφρενάρα είναι πάλη αυτή, γαμώ τα μπρόκολα μέσα μου γαμώ; Και εδώ να σταμάταγε το άλμπουμ, πάλι άριστα θα του έβαζα.
Στο “A Burning Flame” συμμετέχει και ο Mikael Stanne των Dark Tranquility. Pop αισθητική και ερωτεύσιμο θεματικό, για να αρχίσουν πάλι αυτά τα «δικά τους» στα κουπλέ, που, ενώ είναι «ίσια» σε ρυθμό, βάζουν τα τύμπανα και χτίζουν κάτι καινούργιο, που κορυφώνεται στη ραφή με το ρεφρέν. Οι δύο μπροστάρηδες δένουν τις φωνές τους όπως θέλουν και κυκλοφορούν ένα από τα πιο μελωδικά τραγούδια της χρονιάς. Όσο για τους στίχους… “And make sure you are awake enough to make life your own and your truth”. Είπατε κάτι; Μπέρνιν φλέιμ φορ έβερ!
Το “Chains Of Shame” είναι πιο «τυπικό δείγμα» του συγκροτήματος, με τις δίκασες να παιχνιδίζουν κατά βούληση και τους μουσικούς να σπάνε το τραγούδι στα δύο, βάζοντας μία λυρική γέφυρα και επαναφέροντας τα όργανα ένα-ένα. Και ο επίλογος, το “The Prophecy”, ξεκινά κινηματογραφικά, με σκασίματα και τη φωνή να ξαγρυπνά εκεί πάνω. Και ξαφνικά… πουφ! Μόνη η φωνή, παρέα με τα πλήκτρα. Τι μας σέρβιραν πάλι οι τυπάδες! Ενώ το κομμάτι ξαναγίνεται ηλεκτρικό και ενώ ξανασπάει σε ακουστικές ραψωδίες, εμείς σκεφτόμαστε την τεράστια περιοδεία που ακολουθεί, ευχόμαστε καλή επιτυχία και κατανοούμε ότι πρόκειται για ένα καθαρό δεκάρι, όσον αφορά έμπνευση, εκτέλεση, απόδοση και γενική βαθμολογία. Φέρτε μου τέτοιες αλμπουμάρες, να φεύγουν σφαίρα οι δεκάρες!
Κώστας Κούλης
Welcome To The Pattern
The Shadow Self
Architects Of The New Weave
The World Is On Fire
Heaven
The Script
Leaving The Emptiness
Longing
A Burning Flame (Featuring Mikael Stanne)
Call Off Your Lions
Chains Of Shame
The Prophecy


0 Comments