Η ιστορία διαδραματίζεται στην πολιτεία του Αρκάνσας, το 1933, λίγα μόλις χρόνια μετά το κραχ του ’29. Οι δουλειές απλά σταματούν να υφίστανται, οι κάτοικοι ζουν κάτω από τα όρια της ανέχειας και η ανυπόφορη ζέστη, σε συνδυασμό με τους φονικούς τυφώνες, διαλύει τις σοδιές. Το 1931 μάλιστα σημειώθηκε εξέγερση στην πόλη England, με τον κόσμο να φωνάζει ότι δεν έχει να φάει.
Μέσα σε όλα αυτά, μία μητέρα κατηγορείται ότι ναρκώνει το ίδιο της το παιδί, ότι το έχει να κοιμάται σχεδόν συνέχεια και ότι μάλιστα «διαφημίζει» όλο αυτό, υποδεχόμενη κοινό από διάφορες πόλεις και πολιτείες της χώρας, χρεώνοντας μάλιστα και εισιτήριο, προκειμένου το κοινό να δει από κοντά την «ωραία κοιμωμένη».
Μεταφερόμαστε στη δικαστική αίθουσα λοιπόν και κάπου εκεί ξεκινά η παράσταση. Ο πρόεδρος, ο εισαγγελέας, ο δικηγόρος υπεράσπισης, οι μάρτυρες και φυσικά η κατηγορουμένη. Το κείμενο υπογράφει η κυρία Μαρία Χίου, η οποία πραγματικά έχει σκάψει πολύ, ώστε να παρουσιάσει ένα έργο, το οποίο κινείται σε δύο άξονες. Αυτόν της δίκης και εκείνον της «έτερης παραλληλίας», η οποία τέμνεται τελικά με την υπόθεση, στο πλέον κομβικό σημείο. Δυστυχώς, δεν μπορώ να γράψω περισσότερα για την πλοκή, γιατί, πιστέψτε με, ό,τι κι αν βάλω στο τραπέζι, αυτομάτως θα σποϊλάρω και μάλιστα με άκομψο τρόπο.
Θα πρέπει όμως να εστιάσω στα παρακάτω. Αρχικά, η Χίου δεν ακολουθεί την πεπατημένη. Δεν αποφαίνεται το κοινό, εν είδη ενόρκων, για την τύχη της κατηγορουμένης. Δεν εφευρίσκει κάποιο τρικ, προκειμένου να πάει αλλού η ιστορία. Αντιθέτως, σκέπτεται συγγραφικά και μάλιστα πέρα και έξω από το κουτί και μας δίνει ένα τελείωμα, που απλά δεν περιμέναμε και ούτε καν θα μπορούσαμε να σκεφτούμε πως θα ήταν έτσι.
Η παράσταση είναι χορταστική, κρατά κάτι περισσότερο από δύο ώρες και πιστεύω πως μπορεί να λειτουργήσει και χωρίς διάλειμμα στη μέση. Η σκηνοθεσία, της ίδιας της δημιουργού, είναι λιτή, χωρίς φιοριτούρες και τοποθετεί τον ενδεκαμελή θίασο σε όλα τα μήκη και πλάτη της σκηνής, έχοντας κατά νου την όσο το δυνατό πιο αληθοφανή απεικόνιση.
Αιχμή του δόρατος η κυρία Αθηνά Αλχαζίδου, η οποία ΔΕΝ υποδύεται κανέναν από τους συμμετέχοντες στη δίκη. Πώς είπατε; Δεν είναι δυνατόν κάτι τέτοιο; Βεβαίως και είναι, αφού η Μαρία Χίου επέλεξε να έχει ακόμα μία ιστορία να «τρέχει στο background», επιλέγοντας προσεκτικά τη στιγμή για το «αντάμωμα». Η Αλχαζίδου, με εξαιρετική εκφορά λόγου και κίνηση (πολλά μπράβο στον κύριο Σταύρο Αλέξανδρο Ικμπάλ, ο οποίος επιμελήθηκε την κινησιολογία της παράστασης), είναι εκείνη που οδηγεί την ιστορία, αν και… Είπαμε, ΔΕΝ σποϊλάρω.
Πάντα καλός ο κύριος Στέλιος Κάσδαγλης, ο οποίος, ως εισαγγελέας, έδειξε ότι μπορεί να είναι ψαρωτικός και σχεδόν φόβητρο, λειτούργησε όμως και ως η ήρεμη δύναμη, κάνοντας την αλήθεια να λάμψει. Ο κύριος Νίκος Τριανταφύλλου, ως σερίφης, ήταν εκείνος που έδωσε και κωμικό ύφος στο έργο και το έκανε με πολύ όμορφο τρόπο, συνεπικουρούμενος από την κυρία Μαρία Κάσδαγλη, τη γραμματέα της δίκης, η οποία έδωσε ρεσιτάλ, με θανατηφόρες ατάκες και σημεία που έκαναν την παράσταση να πατήσει σε γαίες κωμωδίας, αντιγράφοντας την ίδια τη ζωή, αφού σε κείνη συναντάμε το γέλιο και το δάκρυ να συνυπάρχουν σχεδόν στο ίδιο καρέ.
Η κυρία Άννα Αποστόλου, η κατηγορουμένη, υποδύθηκε τον χαρακτήρα της με πάθος και ένταση και σε ένα σημείο έγινε κάτι που πραγματικά εξέπληξε το κοινό. Πλήρης μεταμόρφωση, ελέω του τάλαντού της και των θαυμάσιων φωτισμών και κάθαρση, που έλαβε χώρα ως… επίλογος παραμυθιού. Σε αρκετά σημεία ακούμε να διαβάζονται παράγραφοι από το παραμύθι «Η βασίλισσα του χιονιού» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Και αυτό το παραμύθι, αυτός ο καθρέφτης, είναι η κατ’ ουσίαν αντανάκλαση ενός σατανικού νου και της συνείδησης, η οποία ντύθηκε ουρανοχρώματα και επέβαλε το happy end ως ερινύα.
Η κυρία Άννα Καψάλλα, ως η δεύτερη κόρη της κατηγορουμένης, απέσπασε την προσοχή μας με όλα δεν είπε από σκηνής. Η ίδια, έχοντας να υποδυθεί ένα κορίτσι που έχει υποστεί νευρικό κλονισμό, χρησιμοποιεί τις παύσεις της και τα σημεία που δεν έχει ατάκες, για να δείξει πώς συμπεριφέρεται ένας τέτοιος άνθρωπος. Εστιάσαμε αρκετές φορές στις γκριμάτσες και τις κινήσεις της, παρά το γεγονός ότι υπήρχε διάλογος ενεργός στη σκηνή.
Θα πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι όλος ο θίασος στάθηκε πολύ υψηλά, όσον αφορά ερμηνείες και ροή. Θα μπορούσα επίσης να πω ότι το δέσιμο της ομάδας είναι τέτοιο, που ακόμα και τυχαία περιστατικά – όπως πληροφορήθηκα εκ των έσω – έγιναν μέρος της παράστασης και μάλιστα θα πρότεινα να τα κρατήσουν, αφού πέρασαν άνετα στο κοινό.
Η παράσταση θα παίζεται στη Μπλε Σκηνή κάθε Σάββατο. Πέρα από το γεγονός ότι πρόκειται για μία άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία και μία ακόμα περισσότερο ενδιαφέρουσα θεατρική εξιστόρηση, εδώ έχουμε να κάνουμε με μία προσπάθεια ανθρώπων που είναι αγνοί εραστές της τέχνης. Και φροντίζουν μόνο για το καλό της και το καλό της θέασης. Και όταν πάτε, παρακολουθήσετε, εκπλαγείτε και συγκινηθείτε στο μπιζάρισμα, τότε θυμηθείτε ότι αυτό το είδατε κάπου γραμμένο. Σε έναν καθρέφτη που αρνείται πεισματικά να σπάσει.
Κώστας Κούλης
Παίζουν (με σειρά εμφανίσεως):
Αθηνά Αλχαζίδου (Λιβελούλα)
Νίκος Τριανταφύλλου (Σερίφης)
Μαρία Χίου (Μέιβ Ο’ Μπράιν)
Άννα Καψάλλα (Άννυ Νιούμαν),
Ευγενία Σωτηρίου (Βικτώρια Αλίκη Τέιλορ)
Σοφία Γιαννουλάτου (Λούνα Ντέιβις)
Στέλιος Κάσδαγλης (Μπέτζαμιν Γουόκερ, εισαγγελέας)
Ερμής Τσάβος (Άντριου Γουλφ, συνήγορος)
Κωνσταντίνος Σωτηρίου (Γουόρεν Έλιοτ, δικαστής)
Μαρία Κάσδαγλη (Σόφι Έλιοτ, γραμματέας)
Άννα Αποστόλου (Έιμι Νιούμαν)
Κείμενο και σκηνοθεσία: Μαρία Χίου
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Σιμέλα Εμμανουηλίδου
Κινησιολογία: Σταύρος Αλέξανδρος Ικμπάλ
Υπεύθυνη ήχου: Μαριάννα Τριανταφύλλου
Σκηνικά: Χάρης Σωτηρίου
Υπεύθυνοι ενδυμάτων: Άννα Αποστόλου, Ευγενία Σωτηρίου
Υπεύθυνη social media/trailer: Άννα Καψάλλα
Γραφιστικά: Νίκος Τριανταφύλλου, Ερμής Τσάβος ,’Αννα Καψάλλα
Παραγωγή: Melissa Tales
Θέατρο της Hμέρας
Μπλε Σκηνή
Νικ. Γεννηματά 20,
Αθήνα 115 24 (χάρτης)
210 6929090 – 210 6995777
https://theatro-imeras.gr/gr/
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
από 7 Νοεμβρίου 2026
κάθε Σάββατο στις 21:00
Διάρκεια: 120′ (με διάλλειμα)
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
12€ Κανονικό
9€ Φοιτητικό,ΑμεΑ, Παιδικό 12-18 ετών
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
TICKET SERVICES
– online: www.ticketservices.gr
– τηλεφωνικά: 2107234567
– εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39, Αθήνα
– και στο ταμείο του θεάτρου
0 Comments