Γιώργος Φακανάς
Secrets
Featuring Lenny White
2026 – Ars Nova Athina Music
Από τη μια μεριά ένας Έλληνας διεθνής. Γιώργος Φακανάς. Ένας μουσικός με πάνω από επτακόσιους δίσκους πορτφόλιο, με δεκατρείς προσωπικές κυκλοφορίες, ένας μαέστρος με δεκαεπτά βιβλία, με μουσική για θέατρο και κινηματογράφο, με συναυλίες σε κάθε γωνιά της Γης. Από την άλλη ένας Αμερικανός υπέρ-μουσικός, που έχει κερδίσει τρία Grammy και έχει παίξει με τον Chick Corea, μεταξύ πολλών άλλων και έχει αποκτήσει τον τίτλο ενός από τους νονούς της Jazz-Fusion. Lenny White, κυρίες και κύριοι και θεωρώ ότι ήταν απλά θέμα χρόνου η σύμπραξη με τον μπασίστα των ονείρων μας.
Αρχίνημα με το “New Horizon” και η αισθητική big band είναι κάτι περισσότερο από εμφανής. Σε 12/8 μοτίβο και γεμάτο. Ένα τσούρμο όργανα απλώνονται κατά τη διάρκεια του κομματιού και διάφορα tutti χτίζουν ατμόσφαιρα και γνήσιο ενθουσιασμό. Να πούμε εδώ ότι στο άλμπουμ, πέρα των δύο ιερών τεράτων, παίζουν και εξής αρχιμουσικοί. Steve Weingart – Keyboards, Andre Nieri – Guitars, Sam Marlieri – Alto Sax / Baritone Sax, Mihail Iossifov – Trumpet, Adonis Andreou – Trombone, Bob Franceshini – Tenor Sax / Soprano Sax, Menios Pasialis (drums σε δύο από τα κομμάτια του άλμπουμ), Yiorgos Maniatis (drums σε ένα από τα κομμάτια του άλμπουμ), Irini Amanatidou – bass clarinet, Menelaos Moraitis – tuba. Dream team; Την αποκαλείτε κι έτσι.
Το “Miracle”, που ακολουθεί, είναι κινηματογραφικό. Ακούγοντας προσεκτικά το οκτάλεπτο ορχηστρικό, θα παρατηρήσετε ότι είναι διαιρεμένο σε ένα σωρό επιμέρους θέματα, τα οποία από μόνα τους αποτελούν σκηνές ταινίας, ενώ την παράσταση κλέβουν οι tutti ομοβροντίες και τα πνευστά. Και ο να-μην-τον-χαρακτηρίσω Μένιος Πασιαλής, διαθέτει μία απίστευτα ερωτεύσιμη στεφάνη. Φοβερό σημείο ένα καταπληκτικό tutti σε δύο μέρη, το πρώτο σε τρεις χρόνους, με έναν αέρα τετάρτου και το δεύτερο σε πέντε, με ακόμα ένα τέταρτο αναπνοής, ώστε να συνεχιστεί άνετα η σύνθεση.
To ομώνυμο είναι πιο πολύ εξπρεσιονιστικό, με big band ξεσπάσματα και tutti όπως θα τα είχε στο μυαλό του ο μέγιστος των μεγάλων Buddy Rich. Εξωφρενικά τα πνευστά, εξωφρενικός ο τρόπος που παίζει ο Γιώργος Μανιάτης, με τον Φακανά – o οποίος έχει γράψει όλη τη μουσική στο άλμπουμ – να διαφεντεύει τις χαμηλές συχνότητες όπως εκείνος θέλει. Και πάρε και μια αλλαγή στην ταχύτητα, η οποία όχι απλά εντυπωσιάζει… Το σόλο του Μανιάτη οδηγεί σε νέα παρτίδα και η ορχήστρα δίνει το spotlight στον Φακανά, να κατέβει χαμηλά στο μπράτσο και να παίξει εκατοντάδες νότες σε μερικά δεύτερα. Και όλες τους θεματικές.
Το “Sustenance” είναι Jazzy, είναι όμως και Pop, είναι και Latin και μπορείτε και να το χορέψετε! Είπατε κάτι; Ο White έχει προσαρμόσει τα κρουστά του σε αυτά τα μοτίβα, ενώ ο Φακανάς έχει βάλει εφέ στο μπάσο του και σολάρει ή στηρίζει ρυθμικά. Στο “Early Sleep” o White σκουπίζει με μοναδικό τρόπο, αφήνοντας τα πνευστά και το πιάνο να κάνουν ό,τι θέλουν, με το μπάσο να ακούγεται τόσο φον-φον όσο ποτέ. Η μαγεία και η μαγιά του Jacko; Νομίζω ότι θα πρέπει να ξαναμιλήσουμε με τον Φακανά για τις απέραντες επιλογές του και τις επιρροές με τις οποίες επιθυμεί να συνδεθεί.
“Work Out” και εδώ ο Φακανάς θα μας τρελάνει τελείως! Αν και το μέτρο είναι 12/8, το πρώτο μέρος εκτελείται σε τέσσερις χρόνους και το δεύτερο σε πέντε και προσθέστε από δίπλα κάποιες διανθίσεις, οι οποίες κάνουν το θέμα πραγματικό σταυρόλεξο και μάλιστα για απαιτητικούς λύτες. Στο σόλο της τρομπέτας το κάνουν πιο απλό και… ναι, ναι, εξαίρετη η παύση! Και τα κρουστά του White είναι κάτι άλλο. Ακολουθεί το “Morning Light”, το οποίο θα μπορούσε να γίνει μαυρόασπρο βίντεο, στα χνάρια του “Englishman In New York”, με τον White να χρωματίζει καταπληκτικά και να γεμίζει όλο το κομμάτι. Ο Φακανάς χρησιμοποιεί γραμμές και φράσεις, γίνεται η επιτομή του pocket playing και τονίζει αρχοντικά. Ο χώρος που δίδεται στα πνευστά για θεματικά σόλο, είναι και εκείνος που χαρακτηρίζει το εν λόγω.
Επίλογος με το “The Winner”, μία πυροβολαρχία σφαιράτης Swing, με τον Πασιαλή να μας κάνει να ξεχάσουμε τον Weckl, με την κουδούνα να ιντριγκάρει και να συναρπάζει και με τα tutti να πονοκεφαλιάζουν οποιονδήποτε θα ήθελε να διασκευάσει το κομμάτι αυτό. Πώς γίνεται να υπάρχουν τόσο τέλειοι μουσικοί και πώς γίνεται να υπάρχει τέτοιος οίστρος, ο οποίος μάλιστα να μην χάνει τίποτα στην ηχογράφηση. Όπως έχει πει ο ίδιος ο Γιώργος, σε συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει πριν από περίπου δεκαοκτώ χρόνια – την πρώτη από τις συνεντεύξεις που έχουμε κάνει παρέα – το 2-3% είναι ταλέντο. Όλο, ΟΛΟ όμως, το υπόλοιπο, είναι δουλειά. Και τούτος ο δίσκος είναι έμπνευση και δουλειά. Ακούστε και σεις και θα συμφωνήσετε απόλυτα μαζί μου. Δεν υπάρχουν μυστικά – ήτοι secrets – παρά μόνο σκληρή δουλειά και άπειρη αγάπη για τη μουσική. Καλοτάξιδο, κύριοι!
Κώστας Κούλης
New Horizon
Miracle
Secrets
Sustenance
Early Sleep
Work Out
Morning Light
The Winner
0 Comments