Δραματεχνήματα: Όλα… Λάθος! (The Play That Goes Wrong) @ Θέατρο Αθηνά (ανταπόκριση – κριτική)

Είναι δυνατόν να πάνε όλα, μα όλα, λάθος σε μια παράσταση;

Δεν το πιστεύετε; Περάστε το κατώφλι του Θεάτρου Αθηνά και… θα σας λυθούν όλες οι απορίες!

Η παράσταση είναι χειμαρρώδης, καταιγιστική, απολαυστικά ανατρεπτική. Από τις καλύτερες κωμωδίες που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Και γιατί, θα αναρωτηθείτε.

Μα γιατί πάνε όλα λάθος! Κυριολεκτικά όλα!

Ο φροντιστής έχει πάθος με τα social media και δεν αφήνει το κινητό ούτε την ώρα της παράστασης. Ο καθηγητής, σκηνοθέτης και ένας εκ των πρωταγωνιστών (πολυθεσίτης, τι να λέμε τώρα!), ονειρεύεται να δημιουργήσει τέχνη. Να προσφέρει στο κοινό το μεγαλεπήβολο όραμά του. Μια παράσταση με σασπένς, αστυνομική πλοκή και υπέροχα σκηνικά… όταν αυτά αποφασίζουν να συνεργαστούν. Γιατί, μεταξύ μας, δεν συνεργάζονται και πολύ.

Όλος ο θίασος έχει δώσει την ψυχή του σε αυτή την παράσταση. Όλοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να σώσουν ό,τι σώζεται. Μάταια όμως. Είναι σαν κάποιος εκεί ψηλά να τους έχει βάλει στο μάτι και να διασκεδάζει αφάνταστα με την αγωνία τους. Δεν εξηγείται αλλιώς. Το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον τους και κάθε προσπάθεια να διορθωθεί η κατάσταση οδηγεί σε μια ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή. Μια καταστροφή που για εμάς, τους θεατές, είναι ξεκαρδιστική. Γιατί πώς να παραμείνεις σοβαρός, όταν μπροστά στα μάτια σου εκτυλίσσεται μια τόσο ξεκαρδιστική και ανεξέλεγκτη καταστροφή;

Όσο κι αν προσπαθεί ο Χάρης Ασημακόπουλος (ο καθηγητής, ο σκηνοθέτης, ο άνθρωπος που παλεύει να κρατήσει τα ηνία αυτής της θεατρικής συμφοράς) να μας επαναφέρει στην τάξη, τόσο αδύνατο γίνεται να συγκρατήσουμε τα γέλια μας. Είναι μαγικός στον ρόλο, δεν υποδύεται, το ζει με πάθος και παρασύρει και εμάς σε όλον αυτόν τον κωμικό κυκεώνα.

Δεν σας είπα, όμως, ποιο έργο παίζουν. Και ξέρω πως καίγεστε να μάθετε, αλλά θα σας κρατήσω λίγο ακόμη σε αγωνία. Ας υπάρχει και κάτι να περιμένετε, μέχρι να βρεθείτε κι εσείς στο κοινό αυτής της υπέροχης παράστασης.

Η Θέμις Μαρσέλλου έχει κάνει πραγματικά εκπληκτική δουλειά! Οι ηθοποιοί ακροβατούν, κρατήστε αυτή τη λέξη, γιατί θα καταλάβετε σε λίγο γιατί την επέλεξα, πάνω σε ένα τόσο καλοδουλεμένο σενάριο, με μια σκηνοθετική κίνηση που μοιάζει αβίαστη, σχεδόν αυθόρμητη.

Κι όμως, αν σταθείς έστω και για ένα λεπτό να σκεφτείς τι ακριβώς συμβαίνει μπροστά στα μάτια σου, θα συνειδητοποιήσεις πως πίσω από αυτό το φαινομενικό χάος κρύβονται ατελείωτες ώρες δουλειάς, απίστευτη ακρίβεια, απόλυτος συγχρονισμός και ετοιμότητα που πραγματικά σε αφήνουν άναυδο.

Γιατί το να κάνεις το λάθος να μοιάζει τόσο φυσικό, το απρόοπτο τόσο αληθινό και την απόλυτη θεατρική αναστάτωση τόσο ξεκαρδιστική, είναι από μόνο του ένα μικρό θαύμα. Ο Γιάννης Βασιλώττος είναι καταπληκτικός στον ρόλο του φροντιστή. Τραγουδάει υπέροχα, φροντίζοντας να σπάσει τον πάγο στα πρώτα λεπτά της παράστασης, ενώ φορά κι ένα μπλουζάκι Duran Duran, για το οποίο, δυστυχώς, δεν φιλοτιμείται να μας αποκαλύψει από πού το προμηθεύτηκε (σαπτγο: εγώ του το έδωσα, μαζί με ένα Μαντώ και ένα #MONO). Κρίμα κι άδικο για τους θαυμαστές του συγκροτήματος, που θέλουν να μάθουν.

Ο Τζερόμ Καλούτα, για ακόμη μία φορά, είναι ανεπανάληπτος πάνω στη σκηνή. Κάθε του κίνηση, κάθε έκφραση, κάθε μικρή λεπτομέρεια, γίνεται αφορμή για γέλιο και αυθόρμητο χειροκρότημα. Είναι από εκείνες τις παρουσίες που δεν χρειάζεται να προσπαθήσουν πολύ για να κερδίσουν το κοινό. Το έχουν ήδη κατακτήσει.

Ο Κωνσταντίνος Μουταφτσής μας εντυπωσίασε πραγματικά, αποδεικνύοντας πως σε μια παράσταση, όπου τα πάντα μοιάζουν να καταρρέουν, η ακρίβεια και η ετοιμότητα είναι το παν.

Για τη Μαρίλια Μητρούση πάλι, δεν έχω λόγια για να εκθειάσω το κωμικό της ταλέντο. Διαθέτει εξαιρετικό timing, εκφραστικότητα και μια απολαυστική σκηνική ενέργεια που σε παρασύρει. Ειδικά όταν εμπλέκεται, όχι δεν spoilάρω, με την Ελευθερία Μπενοβία, το αποτέλεσμα γίνεται πραγματικά εκρηκτικό. Οι δυο τους δημιουργούν στιγμές που απογειώνουν το γέλιο και αποδεικνύουν πως η κωμωδία, όταν υπάρχει χημεία, μπορεί να γίνει επικίνδυνη για την αυτοσυγκράτησή μας.

Ο Απόστολος Καμιτσάκης, από την άλλη, έδωσε ρεσιτάλ! Επικοινωνιακός, αφοπλιστικά κωμικός και με εξαιρετική αίσθηση του ρυθμού, καταφέρνει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και να μετατρέπει κάθε σκηνή σε μια μικρή γιορτή γέλιου.

Όσο για τον Γεράσιμο Παπικινό, είναι ο άσος στο μανίκι της παράστασης. Ένας ηθοποιός που δεν χρειάζεται να καταβάλει την παραμικρή φανερή προσπάθεια για να σαρώσει τη σκηνή. Έχει αυτή τη σπάνια ικανότητα να προκαλεί αβίαστα το γέλιο, με την κίνηση, την έκφραση, την παρουσία του.

Τα σκηνικά, που έχουν δικό τους χαρακτήρα και βούληση στην παράσταση, ανήκουν στην Μαρία Φιλίππου, που για άλλη μια φορά έκανε τα αδύνατα δυνατά.

Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές για την υπερκωμωδία της χρονιάς!

Μαίρη Ζαρακοβίτη

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ (αλφαβητικά)

Χάρης Ασημακόπουλος, Γιάννης Βασιλώττος, Τζερόμ Καλούτα, Απόστολος Καμιτσάκης, Μαρίλια Μητρούση, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Ελευθερία Μπενοβία, Γεράσιμος Παπικινός

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Απόδοση – σκηνοθεσία: Θέμις Μαρσέλλου

Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου

Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκορού

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Μουσική επιμέλεια: Ιάσονας Γουάστωρ

Βοηθός σκηνοθέτη- Επιμέλεια Κίνησης: Θοδωρής Γιαννόπουλος

Φωτογραφίες: Πάνος Γιαννακόπουλος

Σχεδιασμός αφίσας: Θοδωρής Λαλάγκας

Επικοινωνία – Γραφείο Τύπου παράστασης: Μαρκέλλα Καζαμία

Social Media – Διαφήμιση: Renegade Media

Παραγωγή: Marosssoulis Productions