Λίγο πριν ανοίξει τα φτερά της η επόμενη θεατρική σεζόν επισκεφτήκαμε την αγαπημένη ταράτσα του θεάτρου Λαμπέτη. Αυτή την φορά παρακολουθήσαμε την παράσταση «Τακούνια στον Βάλτο».
Το σκηνικό της Μαρίας Φιλίππου θα το ζήλευε κάθε γυναίκα. Παπούτσια παντού: γόβες peep toe, μποτάκια και ό,τι άλλο μπορεί να ζητήσει η ψυχή σου. Και στο κέντρο της σκηνής, ένα μεγάλο κρεβάτι.
Αν όλα αυτά δεν αποτελούν έναν βαθύτατο συμβολισμό για την πολιτική του σήμερα, τότε τι είναι;
Ο κύριος Υπουργός (Αιμίλιος Χειλάκης) που λέτε τρέμει τον ανασχηματισμό. Φοβάται ότι δεν έχει πια την εύνοια του πρωθυπουργού και ετοιμάζει πολιτικό πάρτι με αφορμή την επέτειο γάμου του.
Στην βίλα του των εξακοσίων παρακαλώ τετραγωνικών μέτρων δεν υπάρχει νερό. Ναι έχει θέμα και ο Υπουργός Περιβάλλοντος με τις συνεχείς διακοπές της ΕΥΔΑΠ. Έχει μπαζώσει ένα ρέμα με την βοήθεια της… αντιπολίτευσης και τώρα ο πρώην Υπουργός Γεωργίας (Αλέκος Συσσοβίτης) που τον βοήθησε ζητά ανταλλάγματα. Ζητά να αποχαρακτηρίσει ο Υπουργός έναν βάλτο ώστε να φτιάξει ένα τουριστικό συγκρότημα.
Η Κούκι (Μαριάννα Τουμασάτου), μια θεότρελη, αλκοολική συγγραφέας και φίλη της συζύγου του εν λόγω Υπουργού, καταφέρνει να πυρπολεί κάθε πολιτική, αλλά και ερωτική, συζήτηση που εκτυλίσσεται στην κρεβατοκάμαρα, παρεμβάλλοντας διαρκώς με «καυτές» ενημερώσεις για την άφιξη των αστραφτερών καλεσμένων του πάρτι.
Η Ήρα (Αθηνά Μαξίμου), σύζυγος του Υπουργού, μια γυναίκα μεγαλωμένη στο εξωτερικό χωρίς να τις λείψει τίποτα έχει αποστασιοποιηθεί από όλον αυτόν τον πολιτικό περίγυρο. Το ενδιαφέρον της είναι η γκαλερί της, το φαίνεσθαι και… τα παπούτσια. Στην όμορφη και περίεργη παρέα έρχεται να προστεθεί και ο Ερμής Ποδηματάς (Δημήτρης Φιλιππίδης) δημοσιογράφος στο επάγγελμα που ψάχνει την είδηση και ότι άλλο προκύψει. Θέλει να αναριχηθεί και είναι ξεκάθαρο ότι θα κάνει τα πάντα.
Ό Άκης Πάνου μέσα από μια θεότρελη πολιτική κωμωδία βγάζει ούτε λίγο ούτε πολύ τα άπλυτα της στην φόρα. Όλα έχουν συμβολισμό, όλα είναι κομμάτια ενός τεράστιου παζλ που σιγά σιγά στήνεται μπροστά μας. Ο Μανώλης Δούνιας με τον Αιμίλιο Χειλάκη «μαγειρεύουν», έχοντας την πιο πικάντικη συνταγή, ένα φαγητό γλυκόπικρο. Αντανακλούν την σημερινή πραγματικότητα, φωτίζουν τα κακώς κείμενα και μέσα από το γέλιο και την υπερβολή σε βάζουν σε σκέψεις.
Ο Δημήτρης Φιλιππίδης, είναι απολαυστικός στον ρόλο του δημοσιογράφου. Δημιουργεί εντάσεις, τριγυρνά ελλοχεύοντας την μεγάλη είδηση. Αποτυπώνει πλήρως τον ρόλο που υποδύεται αφήνοντας αιχμές και αλήθειες να αναρριχηθούν.
Η Αθηνά Μαξίμου, η εύθραυστη αλλά και αλαζονική κυρία Υπουργού έχει φτιάξει μια πολύ δυνατή περσόνα που σκιαγραφεί χωρίς να κατονομάζει. Η παρουσία της είναι ιδιαίτερη και στοχευμένη ώστε να αφήνει τον θεατή με πολλαπλά ερωτήματα.
Η Μαριάννα Τουμασάτου αποτελεί το μεγάλο κωμικό ατού της παράστασης, χαρίζοντας στιγμές αυθεντικού γέλιου και κλέβοντας τις εντυπώσεις με την ερμηνεία της. Ασταμάτητη επί σκηνής, μετατρέπει κάθε ατάκα σε ένα καίριο χτύπημα στο πολιτικό και κοσμικό γίγνεσθαι, απογειώνοντας το χιούμορ και τον σαρκασμό. Με τον εκρηκτικό ρυθμό και την αφοπλιστική της παρουσία, είναι εκείνη που πυροδοτεί τις πιο δυνατές στιγμές γέλιου και χαρίζει στην παράσταση την πιο εκρηκτική της ενέργεια.
Ο Αλέκος Συσσοβίτης, με την εκπληκτική του ερμηνεία και τη χαρακτηριστική σοβαροφάνεια με την οποία προσεγγίζει τον ρόλο, αποτυπώνει εύστοχα το πολιτικό «ρινγκ» της παράστασης. Με λεπτή ειρωνεία και σαρκαστική διάθεση, φωτίζει τα παιχνίδια εξουσίας, τις υπόγειες συμφωνίες και όλα όσα διαδραματίζονται «κάτω από το τραπέζι».
Ο Αιμίλιος Χειλάκης, ο Υπουργός Περιβάλλοντος, χρησιμοποιεί τον ρόλο του σαν δεινός τοξότης. Εξαπολύει με χιούμορ βέλη προς όλες τις κατευθύνσεις. Άλλωστε του το επιτρέπει το έργο και όλα όσα διαδραματίζονται μέσα σε αυτό. Είναι πάντα σε εγρήγορση, διατηρεί υπέροχα το ύφος του ρόλου ενώ αυτοσαρκάζεται μοναδικά αφήνοντας να γίνουν ορατά όλα τα ψεγάδια του πολιτικού στερεώματος. Είναι απόλαυση να τον βλέπεις σε κωμωδία. Σπάει και ανασυντίθεται κάνοντας τον θεατή να γελάει με όλα όσα θα έπρεπε να τον εξοργίζουν.
Η παράσταση είναι ο καθρέπτης της κοινωνίας μας και το γέλιο το μέσο να συνειδητοποιήσουμε πια την πικρή αλήθεια και να δούμε πέρα από τις παρωπίδες μας.
Λίγες παραστάσεις έχουν μείνει, θα σας συμβούλευα να σπεύσετε να απολαύσετε την παράσταση και γιατί όχι να αναθεωρήσετε επιτέλους τις απόψεις σας μπας και δούμε άσπρη μέρα καθώς έρχονται και εκλογές.
Μαίρη Ζαρακοβίτη
0 Comments