Εφήμερη αιωνιότητα… Θα μπορούσε να ανήκει στο «πακέτο σκέψεων» του Per. Αντ’ αυτού, ανοίγει το άλμπουμ. Το πλέον πρόσφατο των Mayhem. “Liturgy Of Death”. Κυκλοφόρησε πριν από οκτώ μήνες και πήρε κορυφαίες κριτικές από τον Τύπο και το κοινό. Να σας πω την αμαρτία μου; Δεν νομίζω ότι έχουν βγάλει πιο θεατρικό άλμπουμ οι Νορβηγοί (εντάξει, κατά τα τρία πέμπτα) και αυτό ίσως έχει να κάνει με την ωριμότητα των μουσικών, την εξέλιξή τους και τον τρόπο αντιμετώπισης των συνθέσεων. Ίσως έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο Ούγγρος έφερε τον αέρα που εκείνοι πάντα επιθυμούσαν. Η δεύτερη θητεία του (ή μήπως παρουσία του;) έχει προσθέσει, όσον αφορά τη δόμηση και εκφορά των φωνητικών, έντονα στοιχεία πρόζας και ένα κλίμα που παραπέμπει σε «οπτικοποίηση» του υλικού.
Απ’ την άλλη μεριά πάλι… πάντα βοηθά να έχεις έναν Βρετανό σε Black Metal μπάντα. Θα ξεχάσω που κάποτε, στα είκοσι κορυφαία συγκροτήματα του ιδιώματος, ένα αγγλικό (στο οποίο έχει παίξει και ο Βρετανός της ιστορίας μας) βρισκόταν στο πάνω-πάνω ράφι και από κάτω όλοι οι άλλοι; Ναι, μπορείτε άνετα να το υποθέσετε. Όλοι Νορβηγοί οι «από κάτω»…
Οι Mayhem το ’22 έδειξαν πώς είναι να παίζεις Black Metal και να τρελαίνεται ο κόσμος κάτω από τη σκηνή. Θέλεις η αισθητική τους, θέλεις το ύφος τους, θέλεις που ο δαιμόνιος Hellhammer ΔΕΝ έδινε στο hi-hat για να μπουν οι υπόλοιποι στο εκάστοτε τραγούδι, αλλά στο ταμπούρο… Μια στιγμή, να το ξαναγράψω, να το εμπεδώσουμε. ΣΤΟ ΤΑΜΠΟΥΡΟ! Έπαθα σοκ, δεν πίστευα τ’ αυτιά μου και μάλιστα… υιοθέτησα τη σκέψη. Μπορεί και κάτι παραπάνω. Έκατσα και ξαναδιάβασα την ανταπόκριση τότε. Και θυμήθηκα το αυτονόητο. Οι Mayhem παίρνουν κεφάλια στα LiVE τους.
Μήνυμα από τον Attila Csihar – Ερχόμαστε στην Ελλάδα για να ξαναφέρουμε τους Δαίμονες
Αυτό που όμως προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση, είναι ο τρόπος που οι ίδιοι οι Mayhem χειρίζονται την κληρονομιά του ονόματος. Ο Jørn Stubberud, ο Necrobutcher του ακραίου ήχου, είναι τραχύς και δεν φείδεται λέξεων και εκφράσεων. Θα ήθελα να διαβάσω το βιβλίο του πολύ σύντομα και να δω τι «έπαιζε» τότε. Οι άκομψες (;) δηλώσεις του για τον Euronymous και η «τούμπα» περί “softy” και «τσέιντζ οβ χαρτ»… Νομίζω ότι θα κάναμε μία καταπληκτική συνέντευξη, αν δεν μέναμε μόνο στα της μουσικής. Και επειδή ΔΕΝ γίνεται να παρεκκλίνουμε της πορείας, να φύγουμε από το μουσικό κουτί δηλαδή, θα ήταν κρίμα, γιατί μία τέτοια συνέντευξη δεν θα λάμβανε χώρα ποτέ και πουθενά. Στην έτερη πλευρά του ποταμού, ο Jan Axel Blomberg, ο Hellhammer, προτιμά να στήνει εκπληκτικές μπάντες (λέγε μας Arcturus), να εξελίσσεται σαν μουσικός και να βραβεύεται για την τεχνική και την απόδοσή του.
Τι είναι τελικά αυτοί οι Mayhem; Η ιστορία, τα γεγονότα των θανάτων, των αυτοκτονιών και δολοφονιών; Η ίδια η Νορβηγία και το ότι μια ολόκληρη χώρα, με σχεδόν μηδενικό αριθμό εγκλημάτων, μετατράπηκε σε ένα ολοκληρωτικό χάος (ήτοι Mayhem), με εμπρησμούς και δικαστήρια και έναν φόνο (πασπαλισμένο με φωτιές εκκλησιών) που εξάντλησε τον νορβηγικό νόμο και «φρόντισε» να του επιβληθεί η ανώτατη ποινή;
Όχι. Δεν είναι αυτό το πράγμα οι Mayhem. Είναι η μπάντα που απομακρύνθηκε από τους μιαρούς και τους τοξικούς και έφτιαξε αυτό που προστάζουν οι νόρμες του Black Metal. Ακραίο ήχο, με τεχνική και φαντασία, που γουστάρει ο οπαδός και που ψάχνει ο άσχετος – σαν κι εμένα.
Και αυτή τη φορά, που εμφανίζονται στη χώρα μας ξανά, περιμένω το αυτονόητο, που έγραψα και πιο πάνω. Να βγουν και να διαλύσουν τη σκηνή οι Mayhem. Να ακούσω άλλη μια φορά τον Κολασόσφυρο να καταστρέφει το snare, ακόμα και μετρώντας για να ακολουθήσουν οι μουσικοί σύντροφοί του. Είναι οι Mayhem το καλύτερο Black Metal όχημα στον πλανήτη; Και τους ίδιους να ρωτήσεις, μάλλον θα χαμογελάσουν και θα πάνε την κουβέντα αλλού. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει καν λόγος να ρωτήσεις. Μόνο να απολαύσεις. Το καλλιτεχνικό ξυλίκι και την ταχύτητα που έχει τακιμιάσει με την τραχύτητα. Δείτε το σαν καταδίκη της συγχώρεσης… ίσως και αυτό μέρος του «πακέτου»…
Κώστας Κούλης
0 Comments