Εναρκτήριο λάκτισμα με Selefice! Από το 1990 μας κρατούν συντροφιά και αυτό το πολύ ιδιαίτερο Dark Metal, με ποικίλες αποχρώσεις, με τις Death και Thrash και ό,τι βάνει ο νους σας καταβολές και αναφορές, είναι ακριβώς αυτό που κάνουμε κέφι να ακούμε στις συναυλίες τους.

Οι παύσεις και τα tutti του “Where Is The Heaven”, οι ερωτεύσιμες μπασογραμμές και ο αρχηγικός ρυθμός. Τα φωνητικά τα γεμάτα πάθος και ένταση. Η ομάδα στέκεται πολύ υψηλά εκτελεστικά και φροντίζει να μεταδίδει τη δυναμική της σε όλους βρίσκονται στον χώρο. Μας αρέσουν. Φουλ στοπ!

Intro – I Will Die By Evil Ways, Nothing But Freedom, Damned, Innsmouth, Where Is The Heaven, Mora, Θάνατε

Εκρηκτική συνέχεια με Death Courier και παρακαλώ take cover, γιατί τούτοι εδώ βγήκαν πολύ πεινασμένοι. Death καραβαρβάτο, τελών δεκαετίας ογδόντα, αρχών δεκαετίας ενενήντα, οχετός φωνητικών και ελικοειδής riffολογία.

Πολύ ξύλο στη σκηνή, πολύ κοπάνημα από κάτω και όταν παίζονται κομμάτια σαν το “Mourning Extacy” (ξέρω τι γράφω – αντιγράφω από τους καλύτερους, πιστέψτε με), δεν θα βρείτε ούτε έναν να παραπονιέται, γιατί – απλούστατα – του έχουν πάρει το κεφάλι οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι.

Πάντα περνάμε καλά με τους Πατρινούς ηγήτορες και πάντα θα περνάμε καλά, αφού η αυθεντικότητά τους διαπερνά κάθε πιθανή δεύτερη σκέψη.

Intro, Mindwarp, Devour The Moments, Rostov Ripper, Immune to Burial, Pillars Of Murk, Mourning Ecstasy, Demise, Relics & Ornaments, Remnands, Wormman, Deprive The Deceased

Η εξέλιξη επί σκηνής. Οι Acid Death εφορμούν και το “Evolution” πρόκειται να σερβιριστεί ζωντανά για πρώτη φορά στην Αθήνα. Ο Σάββας Μπετίνης και οι φοβεροί και τρομεροί μουσικοί σύντροφοί του, είναι έτοιμοι και εννοείται μαζί τους ετοιμαζόμαστε και εμείς. Πέρα από το τεχνικάτο Death Metal, πέρα από τις μελωδικές διαδρομές και τα ρεφρέν που λατρέψαμε, η μπάντα αυτή μπορεί να είναι υπερήφανη και για την ευγένειά της. Πολλές ευχαριστίες, πολλές ενδείξεις ευγνωμοσύνης και μία πελώρια αγκαλιά για όλους όσοι ήλθαν.

Συγκινητική η στιγμή που μας ζήτησαν να χειροκροτήσουμε για τους Kinetic, ο οποίοι δεν κατάφεραν να εμφανιστούν, λόγω θέματος υγείας και εδώ να ευχηθούμε περαστικά και ταχεία ανάρρωση. Όσον αφορά το τεχνικό σκέλος, τι να πεις για μία μπάντα τόσο καλοβαλμένη; Απλά να θυμηθείς ότι έτσι ήταν πάντα. Και ναι, μπορεί οι Acid Death να είναι παιχτούρες όλοι τους, αλλά δεν είναι καθόλου κακό να μας το θυμίζουν όποτε εμφανίζονται. Καμιά φορά πας να το ξεχάσεις, αλλά τούτοι εδώ δεν σ’ αφήνουν. Βιρτουοζιτέ και καφρίλα στην ίδια σελίδα και ένα πέρασμα από διάφορα σημεία της δισκογραφίας τους. Την επόμενη φορά που θα δείτε το όνομά τους σε αφίσα LiVE, απλά εμπιστευθείτε το και πηγαίνετε να τους δείτε, όπου κι αν παίζουν.

Supreme Act Of Heroism, Godless Shrines, Psycho Love, Our Shadows, Reality And Fear, Singularity – Coded Dominion, Rise Of Salvation, Genesis – Flesh Dancing In The Fire, The Gateway To Knowledge, Humanity – Shadows Of Our Despair, Babel – Walking The Path To Certainty, Forging The Chains, Apathy Murders Hope

Πολύς κόσμος και αυτή τη φορά στο Academy. Θέλεις το ειδικό βάρος των τριών σχημάτων, θέλεις η αναμονή και προσμονή για το πώς θα ακούγονται τα καινούργια τραγούδια LiVE, θέλεις η «νέα τάση» να στηρίζουμε τις ελληνικές μπάντες ΚΑΙ έμπρακτα… Θα πρέπει πολλές φορές να κουβεντιάσουμε πού στο καλό πάει αυτή η έρμη η ελληνική Μέταλ σκηνή, αλλά θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση μία και μόνη φορά. Ή στηρίζουμε ή καλύτερα να μασάμε. Αποφεύγουμε και να εκτεθούμε. Σωστά;

Κώστας Κούλης

Φωτογραφίες: Εβελίνα “Red” Γερακίτη Φλούρου