Για ακόμα μια φορά ο κόσμος που ήλθε στο Academy, γέμισε το μαγαζί και δημιούργησε ένα κλίμα πολύ ζεστό – θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ακόμα και κλίμα ευδαιμονίας – και βοήθησε στο να επικοινωνηθεί η μουσική των συγκροτημάτων με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Από τις φωνές και τις ιαχές μέχρι την υποδοχή των τεράστιων μπαλονιών που πετάγονταν σε όλες τις γωνιές του venue και που έγιναν αντικείμενο λατρείας και λήψης πολλών φωτογραφιών.

Οι Reversed έπαιξαν λες και εξαρτιόταν η ζωή τους από αυτή την εμφάνιση. Κοπανήθηκαν, χτυπήθηκαν, απευθύνθηκαν σε μας ουκ ολίγες φορές και ζήτησαν άλλες τόσες την αρωγή μας για την ευδοκίμηση της συναυλίας τους. Το υβρίδιό τους πολυπλευρικό. Άκουσα διάφορα μοτίβα, έφτασα από τη δεκαετία του ’80 στο σήμερα και πέρασα μία βόλτα από το Alternative στο Prog, ακόμα και σε χαρακτηριστικά riff, που μας έφεραν πολύ κοντά με τους παίχτες. Η μπάντα προτίμησε να μας σερβίρει και ακυκλοφόρητα τραγούδια της και πολύ καλά έκανε, αφού έχουμε τώρα έναν επιπλέον λόγο να περιμένουμε την επόμενη δισκογραφική επίθεσή της.

Ablaze, Feel The Knife, B.T.S. (unreleased), Diana, Hail To The King (Avenged Sevenfold), Alive (unreleased), Break Through The Glass, Paraphasia (unreleased), Reversed

Οι Deus Culpa, οι οποίοι πρόσφατα πραγματοποίησαν δύο μίνι περιοδείες στην Ευρώπη, επέλεξαν έναν πολύ όμορφο τρόπο για να μας εισαγάγουν στον κόσμο των θεϊκών λαθών και να μας παρουσιάσουν το άλμπουμ “Precarious”. Με μουσικό καμβά το “Go The Distance” (από την ταινία “Hercules” της Disney”) και ένα μαυρόασπρο βίντεο μερικών λεπτών, μας έβαλαν στο τελετουργικό της περιοδείας και της ιδιοσυγκρασίας τους, του κλίματος εν μέσω μετακινήσεων και συναυλιών και την ουσία της μουσικής, που μεταφράζεται σε αγάπη και φιλία μεταξύ των μελών.

Τρελό κέφι, γερό χτύπημα και δύο εξαιρετικές παρουσίες στα δεύτερα φωνητικά, ένα ανσάμπλ που ιντρίγκαρε από την αρχή και που έμεινε παρέα μας ως το τέλος. Όταν έσκασε η διασκευή στο “The Kids Aren’t Alright” των Offspring, έπιασα τον εαυτό μου να αναλογίζεται. Έχουν περάσει είκοσι οκτώ χρόνια από τότε και έχω την αίσθηση πως το τραγούδι είναι μεγαλύτερο από κάθε άλλο παρευρισκόμενο στην αίθουσα, με τη μόνιμη εξαίρεση του γράφοντος φυσικά. Και το όνειρο να παραμένει. Θα έλθει κάποτε η εποχή, που μία μπάντα ελληνική θα δαπανά ένα εκατομμύριο για ένα βίντεο; Ίσως να είναι και Μπέκετ-ικό το ερώτημα. Οψόμεθα…

Με εντυπωσιακή σκηνική παρουσία, γερό δέσιμο και συνεχή παρότρυνση και περισσότερη φασαρία, οι Deus Culpa έδειξαν ότι αυτό που βλέπουμε είναι μόνο η αρχή. Κάθε φορά είναι και κάτι άλλο. Και με χαρά θα περιμένουμε το επόμενο κάτι άλλο.

Lost In The Way, So Many Years, Soothness Of Mind, Silver, Precarious, Isle Of Dirt, The Kids Aren’t Alright, Room To Breathe, Eyes Unveiled, Not Giving Our Nation, Bliss You, Dark, The Evil That Men Do (acoustic), The Evil That Men Do (Iron Maiden), Root

Πάνω, κάτω και πλαγίως, το Academy ένιωσε και πέρασε μεγάλες πιένες και μαζί του χαρήκαμε και εμείς. Αρχικά νιώσαμε τιμή σαν περιοδικό που καλούμαστε σε όλες τις όμορφες στιγμές της ελληνική σκηνής. Είναι το σπίτι μας και το στηρίζουμε παντοιοτρόπως. Και το κερασάκι στην τούρτα; Είμαστε παρόντες σε κάθε φλογίτσα που ανάβουν οι ελληνικές μπάντες. Δεν λέω… καλοί όλοι οι μεγάλοι και τα σούπερ γκρουπ, που έρχονται και παίζουν στην Ελλάδα μας. Αλλά η χαρά του να βλέπουν να ανθίζουν οι μπάντες της γειτονιάς σου και των υπολοίπων γειτονιών… Αξία ανεκτίμητη!

Κώστας Κούλης

Φωτογραφίες: Stiver Graunne, wPITw agency