Scorcher

The Regal Eye

2025 – Self Release

Το χαρακτηριστικό riff του ομώνυμου κομματιού, το οποίο ανοίγει και το άλμπουμ, μένει μέχρι το κουπλέ. Μετά έχει μπόλικη ακόμα πληροφορία. Η φωνή είναι αυτή που πρέπει για τέτοια τραγούδια. Καθαρή, χωρίς γρέζι, με τσαμπουκά και κάτι από τη μαγεία του αμερικάνικου Power, δηλαδή του Ευρωπαϊκού «στάνταρτ» Μέταλ. Ακούστε τις κιθάρες πώς ελίσσονται πίσω από τη φωνή και πώς έρχονται μπροστά στα instrumental σημεία. The fire’s burning…

Τέταρτος δίσκος για τους δικούς μας Scorcher και αυτή τη φορά έχουμε ένα ακόμα πιο ώριμο σύνολο θεματικών, το οποίο όμως σερβίρεται με θάρρος, θράσος, ενθουσιασμό και τρελαμάρα. Ακούστε τα σόλο, ακούστε τα σημεία που ορίζουν οι δίκασες, ακούστε σκασίματα και τρεχαλητά. Και το συζητάμε αυτό το πακέτο όσο θέτε. Συνέχεια με το “Mortal Water”, με ένα επίσης χαρακτηριστικό riff στις κιθάρες, το οποίο γίνεται στη συνέχεια κάτι άλλο και καπάκι οδηγεί σε ένα τρίτο, το οποίο τέμνεται με σόλο «εισαγωγής στο κυρίως θέμα» και ρυθμικές κιθάρες, οι οποίες παραπέμπουν σε ομορφιές των Jag Panzer. Σπάσιμο και λυρικό κουπλέ, χωρίς γκάζια. Ακούγοντας τούτο εδώ, δεν γίνεται να μην αναφερθώ σε μοτίβα NWOBHM. Ακόμα και οι Talas μου ήλθαν κατά νου και τολμώ να πω ότι η μπάντα φλερτάρει ακόμα και με Prog φόρμες.

Σας αρέσει η μπασογραμμή στο “Radio Silence”; Ναι κι εμένα και μάλιστα πολύ. Όσο για τα σκασίματα… Πιο 80’s δεν γίνεται! Σφαιράτο κουπλέ, μισός χρόνος στο ρεφρέν, οι Diamond Head στις κουίντες, ακόμα και φρενήρεις εναλλαγές στα σόλο.

Listen carefully! To “(No Need To Know) The Future” καλπάζει σε 12/8 και τα tutti είναι θανατηφόρα. Οι Pretty Maids έχουν μαζευτεί στο δίπλα δωμάτιο και απορούν γιατί δεν έχουν γράψει εκείνοι το εν λόγω. Μελωδικότατο, με θεματικά σόλο και the best is all we have… Έπεται το “We Are The Cure”, με διάφορα χρώματα στον Prog καμβά του και τρελό κοπάνημα. Το “Dy-Synchronized”, ενώ ξεκινά με ένα τρεχάτο τακατάν, μετατρέπεται γρήγορα σε κάτι άλλο. Θυμάστε που ο King Diamond στο “Them” χρησιμοποιούσε πεντακόσια είκοσι riff σε κάθε τραγούδι, ενώ άνετα θα μπορούσε να είχε ξεμπερδέψει με τέσσερα-πέντε; Ε, κάπως έτσι είναι κι εδώ η ιστορία. Και εκείνη παύση στα δύο τρίτα του τραγουδιού…

“Joyful Child” και ο πανικός της εισαγωγής γίνεται σημείο συνάντησης tutti και ξέφρενου μαλλιοκούβαρου. Είναι επιθετικό το στυλ και οι τυπάδες το υπηρετούν με πάθος. Και εκείνο το riff που μπήκε μόλις τώρα… Εντελώς πωρωτικό. Και όπως μπήκε, σχεδόν έφυγε, γιατί «μεταποιήθηκε» σε κάτι άλλο. Για να μπουκάρει μία κρυστάλλινη γέφυρα και να ξανάρθουν τα γκάζια. Με τη μορφή ενός μελωδικού σόλο σε mid tempo τοπία.

Ο επίλογος είναι μία έκπληξη από το παρελθόν. Οι Scorcher επανηχογραφούν το “Nightwatch”, από το προηγούμενο άλμπουμ τους, το “Systems Of Time” και κλείνουν έναν δίσκο, ο οποίος μας προσέφερε μπόλικο χτύπημα και απεριόριστη μελωδία. Αυτό είναι το σύγχρονο Μέταλ, κυρίες και κύριοι! Μοντέρνο, καλοπαιγμένο και με απόλυτο σεβασμό στις ρίζες και σε ό,τι αγαπούν εκείνοι που περφορμάρουν. Τι θα γίνει, Ευάγγελε; Θα κατέβετε από δω ή θα πρέπει να ανέβω εγώ; Καλές και πολλές επιτυχίες!

Κώστας Κούλης

Buy the album HERE!

The Regal Eye

Radio Silence

(No Need To Know) The Future

De-Synchronized

We Are The Cure

Joyful Child

Mortal Water

Nightwatch ’25 (bonus track)