Ιρακινές γυναίκες αφηγούνται… Ζωές που αιώνες τώρα περνούν και χάνονται, αφήνοντας στην άκρη σμπαραλιασμένες οικογένειες, διαλυμένους ανθρώπους. Πόλεμος, αρρώστιες… Ένα καθεστώς που δεν ενδιαφέρεται για τους πολίτες και ο μανδύας της θρησκείας. Ένας θεός που θέλει να υποφέρουμε…

Το κείμενο της Ιρακινό-Αμερικανής πολυβραβευμένης συγγραφέως Heather Raffo μεταφέρει στη σκηνή η κυρία Έφη Μεράβογλου. Χρησιμοποιεί δέκα ηθοποιούς, μαζί με τον εαυτό της, αφού πρωταγωνιστεί και η ίδια. Η σκηνή είναι καλυμμένη με υφάσματα, οι γυναίκες είναι ντυμένες παραδοσιακά (πολλά μπράβο στην κυρία Σοφία Κατσουρά για τα κοστούμια) και κάπου εκεί αρχίζει η εξιστόρηση. Η γιατρός που βλέπει να γεννιούνται παιδιά με δύο κεφάλια, με υπερβολικά μεγάλα κεφάλια… Η «κληρονομιά» του απεμπλουτισμένου ουρανίου. Η μητέρα που έμενε στο Λονδίνο και τσάκωσε τον σύζυγό της να την απατά. Πήρε τα παιδιά της και γύρισε στον τόπο της. Αθόρυβα, χωρίς να προκαλέσει φασαρία. Η καλλιτέχνιδα που ζωγραφίζει και αφηγείται τον όλεθρο. Η έφηβη που μένει κάπου στις ΗΠΑ και που δεν πηγαίνει πια στο σχολείο. Και – αντί επιλόγου – εκείνη που μαζεύει τα αριστουργήματα του Ιρακινού πολιτισμού και τα πουλάει για «δύο δολάριο», για να φάει και να παραμείνει ζωντανή…

Όλες οι κυρίες που πρωταγωνιστούν, ακόμα και εκείνες που έχουν βουβό ρόλο, είναι κομμάτι ενός έργου που έχει σκοπό να θίξει, για ακόμα μία φορά, το κακό που προκαλούν οι άνθρωποι. Μία χώρα που μετατρέπει αθώα πλάσματα σε πόρνες και μετά τα σκοτώνει «επειδή είναι πόρνες». Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Καταστάσεις που βιώνουν όλοι οι λαοί καθημερινά, αφού οι έχοντες και κατέχοντες θέλουν μόνο να αποκτήσουν περισσότερα και όλοι οι άλλοι γύρω τους να μην έχουν τίποτα.

Οι ηθοποιοί κινούνται γύρω στη σκηνή, ακολουθώντας η μία το ηχητικό αποτύπωμα της άλλης. Όταν ο ένας μονόλογος τελειώνει, ο επόμενος θα αρχίσει, με την απαραίτητη «μεταφορά» φωτισμών (έχει κάνει εξαιρετική δουλειά ο κύριος Τάκης Σπανός) και συναισθημάτων. Η μία πρωταγωνίστρια θα πέσει να κοιμηθεί και η έτερη θα συνεχίσει. Θα πει την ιστορία της. Θα επανέλθει. Πικρία και πλήρης απουσία χαμόγελου. Άγιε Πέτρο, άφησε αυτές τις γυναίκες να πάνε στον παράδεισο. Αρκετά έζησαν στην κόλαση…

Η εκφορά του λόγου ταξιδεύει στις γαίες της Μέσης Ανατολής. Εκείνο το φαρδύ «α», που ακούσαμε και θα ακούσετε αρκετές φορές. Εκείνο το στόμα που ανοίγει πιο πολύ από το δυτικοευρωπαϊκό, αφού οι καιρικές συνθήκες και δη η ζέστη, επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Και οι ιστορίες. Κάθε μία πιο πικρή από την προηγούμενη. Το άθλιο καθεστώς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που εισέβαλαν «γιατί έτσι». Το πολιτικό παιχνίδι, η εξουσία και το χρήμα και το κουρέλι, αντί για λαό, που άφησαν πίσω οι εισβολείς. Ποιους μισούν περισσότερο αυτές οι γυναίκες; Απαραίτητη διακοπή για προσευχή. Ο θεός είναι μεγάλος. Και γιατί θα πρέπει ο άνθρωπος να είναι τόσο μικρός; Αφού υπάρχει θεός, γιατί μας αφήνει να πεθαίνουμε και μάλιστα με αυτό τον τρόπο;

Θα νιώσετε ένα τσίμπημα στις αισθήσεις και το μυαλό σας. Θα θυμώσετε, θα θελήσετε να φωνάξετε. Δεν θα το κάνετε. Θα προτιμήσετε να πάρετε όλο αυτό και να το κάνετε κουβέντα. Να απευθυνθείτε στη συντροφιά σας. Να νιώσετε το έντονο αντιπολεμικό μήνυμα της παράστασης. «Στις ειδήσεις τα βλέπεις και τρως»… Η πολύτιμη ανθρώπινη ζωή και το μηδενικό κόστος της, όταν πρόκειται για το περίφημο «αναγκαίο κακό». Οι δέκα γυναίκες ανοίγουν ένα παράθυρο στις ζωές τους και από αυτό βλέπουμε τις ανηφοριές και τις ταλαιπωρίες, τη φρίκη και τον αφανισμό.

Αυτό το τσίμπημα μην το αφήσετε να χαθεί. Τούτη εδώ η παράσταση είναι μία καλή ευκαιρία να θυμηθείτε τα βασικά. Είμαστε περαστικοί από αυτό τον πλανήτη. Και όμως… Λειτουργούμε συνεχώς με σκοπό να κάνουμε κακό. Που – καθώς φαίνεται – θα ζει για πάντα.

Κώστας Κούλης

To Συμβούλιο Επικρατείας έκρινε πως το προεδρικό διάταγμα 85/2022 (ΦΕΚ 232/Α/17-12-2022), με το οποίο τα πτυχία καλλιτεχνικών σπουδών εξισώνονται με απολυτήριο λυκείου, ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ το ελληνικό σύνταγμα (παράγραφοι 1 και 7 του άρθρου 16). Θα θέλαμε πολύ να μάθουμε τι πρόκειται να πράξουν οι ιθύνοντες. Θα επανέλθουμε. Φαίνεται ότι κάτι πάει να γίνει.

Συγγραφέας: Heather Raffo
Μετάφραση: Πέπη Μοσχοβάκου
Σκηνοθεσία: Έφη Μεράβογλου

Κοστούμια: Σοφία Κατσουρά
Σχεδιασμός φωτισμών: Τάκης Σπανός
Μουσική επιμέλεια: Έφη Μεράβογλου
Φωτογραφικό υλικό: Gridfox

Επιμέλεια αφίσας: ANMZ

Συμπαραγωγή: Art and Media Zone

Ιδιαίτερη μνεία στη Μαρία Τσαρούχα για τη δημιουργία του χαρακτήρα της Layla Al Attar, που ερμηνεύει στην παράσταση η Έφη Μεράβογλου.

Παίζουν: Μυγδαλιά Ανδρέου, Αριστέα Ανύση, Μαρία Δώρα Λέων, Έφη Μεράβογλου, Χριστίνα Μούζη, Δέσποινα Νικητίδου, Σοφία Πασπαλιάρη, Αναστασία Ραβάνη, Σωτηρία Χρυσικοπούλου και η μικρή Όλγα.

Εισιτήρια: 15 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (μειωμένο).

Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/irak-9-topoi-epithymias/

Τεχνοχώρος Εργοτάξιον

Διογένους 1, Άγιος Δημήτριος (δίπλα στη στάση του μετρό «Δάφνη».)

Τηλ.: 6983930220