2026 – Independent
Το Impermanence των Malefic είναι ένας δίσκος που κουβαλάει πάνω του το βάρος της
ίδιας του της διαδρομής. Το συγκρότημα από την Ατλάντα, ενεργό από το 2003, φτάνει
στο πρώτο του ολοκληρωμένο έργο το 2026, έπειτα από μια δημιουργική πορεία που
ξεκίνησε το 2018 και ολοκληρώθηκε μόλις φέτος. Η καθυστέρηση αυτή δεν είναι απλώς
μια λεπτομέρεια, είναι κομμάτι της ταυτότητας του δίσκου. Το Impermanence ακούγεται
σαν έργο που ωρίμασε αργά, μεθοδικά, σχεδόν επίπονα, και αυτό αποτυπώνεται τόσο
στη θεματική όσο και στη μουσική του κατεύθυνση.
Οι Malefic κινούνται σε ένα υβριδικό ηχητικό τοπίο που συνδυάζει melodic death metal,
blackened thrash και black/death στοιχεία. Η αισθητική τους είναι ωμή, επιθετική και
χωρίς περιττές φιοριτούρες. Τα riffs χτυπούν με ταχύτητα και ακρίβεια, τα τύμπανα
λειτουργούν σαν πολιορκητικός κριός και τα φωνητικά κινούνται ανάμεσα σε death
growls και blackened κραυγές, δημιουργώντας ένα ηχητικό περιβάλλον που δεν αφήνει
περιθώρια χαλάρωσης. Παρά την ένταση, η μπάντα δεν χάνει ποτέ την αίσθηση της
μελωδίας, η οποία λειτουργεί σαν λεπτή γραμμή που ενώνει τις συνθέσεις και δίνει
συνοχή στο άλμπουμ.
Θεματικά, το Impermanence περιστρέφεται γύρω από την παροδικότητα, τη φθορά και
τη μεταβλητότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Κάθε κομμάτι εξερευνά μια διαφορετική όψη
αυτής της ιδέας, από την εσωτερική σύγκρουση μέχρι την αναπόφευκτη διάλυση των
βεβαιοτήτων. Η φιλοσοφική διάσταση δεν γίνεται ποτέ υπερβολικά αφηρημένη· αντίθετα,
ενσωματώνεται οργανικά στη μουσική, δίνοντας στο άλμπουμ μια αίσθηση σκοτεινής
συνέχειας. Ο δίσκος αυτός όμως, παρά την ενέργεια και τη σφοδρότητά του, δεν διαθέτει
αρκετά στοιχεία που να το κάνουν πραγματικά αξέχαστο. Οι Malefic δείχνουν συχνά
υπερβολική προσκόλληση στις επιρροές τους, με αποτέλεσμα ορισμένα κομμάτια να
ακούγονται περισσότερο σαν φόρος τιμής στο είδος παρά σαν προσωπική δήλωση.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως το Impermanence δεν είναι μια αφοσιωμένη δουλειά που
τιμά τις ρίζες της σκηνής της Ατλάντα, προδίδοντας και μία επιπλέον νότα
αυθεντικότητας, κάτι που λείπει από πολλές σύγχρονες κυκλοφορίες.
Η παραγωγή του δίσκου είναι καθαρή, αλλά όχι υπερβολικά στιλπνή. Οι κιθάρες έχουν
αρκετό κόκκο ώστε να διατηρούν την blackened αισθητική, ενώ τα τύμπανα, αν και
δυναμικά, σε ορισμένα σημεία μου ακούγονται κάπως επίπεδα, κάτι που αφαιρεί λίγη
από τη δύναμη που θα μπορούσαν να έχει ο δίσκος. Παρ’ όλα αυτά, η συνολική μίξη
υπηρετεί τον χαρακτήρα της μπάντας. Γρήγορη, επιθετική μουσική που δεν προσπαθεί
να κρυφτεί πίσω από υπερβολική παραγωγική τελειότητα.
Το Impermanence είναι ένας δίσκος που ακούγεται σαν να κουβαλάει μέσα του οκτώ
χρόνια προσμονής, και αυτό έχει δύο όψεις. Από τη μία, το συγκρότημα εμφανίζεται
ώριμο, με ξεκάθαρη κατεύθυνση και στιβαρή εκτελεστική ικανότητα. Από την άλλη, η
μακρά περίοδος δημιουργίας δεν μεταφράζεται πάντα σε συνθετική τόλμη. Το
αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος που ναι μεν ρέει καλά, έχει ενέργεια και διαθέτει ταυτότητα,
αλλά σπάνια ξεπερνά τα όρια του “καλού” για να φτάσει στο “εξαιρετικό”.
Παρά τις αδυναμίες του, το Impermanence αποτελεί ένα αξιοπρεπές και τίμιο
ντεμπούτο. Οι Malefic δείχνουν ότι έχουν τις βάσεις για να εξελιχθούν σε μια πραγματικά
ενδιαφέρουσα δύναμη στον χώρο του melodic blackened death/thrash, αρκεί στο μέλλον
να τολμήσουν περισσότερο και να αφήσουν πίσω τους την υπερβολική προσκόλληση
στα είδη που τους διαμόρφωσαν. Για τους φίλους του underground ακραίου metal, ο
δίσκος αυτός αξίζει σίγουρα μια ακρόαση. Για τους υπόλοιπους, λειτουργεί ως μια
υπόσχεση για κάτι μεγαλύτερο που μπορεί να έρθει.
Βαγγέλης Φαρρής
Blood of the Throne
In Darkest Dreams
Of Gods and Man
Idiocracy
Deserter
Disembodiment
Obsidian Earth
Echoes of Silence
It Haunts
0 Comments