6949256666 press@keysmash.gr

Χρύσα Παπαδοπούλου – Η συνέντευξη

keysmash powered by dycode

«Ο Μικρός Πρίγκιπας και το Ρόδο του» παρουσιάζεται στο REΚΤΙΦΙΕ – Κέντρο έρευνας μικτών παραστατικών τεχνών για λίγες ακόμα παραστάσεις. Μια αλληγορική παράσταση πάνω σε ένα πολυδιαβασμένο βιβλίο. Μια παράσταση αφιερωμένη σε όλους τους ενήλικες που κάποτε ήταν παιδιά! Ευχαριστούμε θερμά την Ράνια Παπαδοπούλου που μας έφερε σε επαφή με τη Χρύσα Παπαδοπούλου, την ηθοποιό που υποδύεται τον Μικρό Πρίγκηπα και μιλήσαμε για την παράσταση, το βιβλίο, το θέατρο και τον πολιτισμό.

Πώς προέκυψε η ιδέα να ανεβάσετε αυτή την παράσταση;

Ο Μικρός πρίγκιπας ήταν ένα υλικό με το οποίο σκεφτόμασταν κατά καιρούς να καταπιαστούμε, εγώ με τα παιδιά του σχολείου που εργάζομαι και ο Παύλος, ο σκηνοθέτης μας, με την ομάδα εφήβων που έκαναν ρωσικό θέατρο στη Φάμπρικα. Μετά από μια πρόταση που έγινε στον Παύλο να ανεβάσει κάτι στο θέατρο Ρεκτιφιέ, ήρθε και κούμπωσε αυτή η ιδέα. Σίγουρα η πρώτη σκέψη ήταν ότι είναι ένα πολύ mainstream υλικό, όμως εμείς, ήταν βέβαιο, ότι δεν θα ακολουθούσαμε αυτόν τον δρόμο.

Πόσο καιρό κράτησαν οι πρόβες;

Ξεκινήσαμε λοιπόν την έρευνα εκεί γύρω στις αρχές Οκτώβρη. Στην πρώτη ανάγνωση, ένα ήσυχο μεσημέρι και με μία υπέροχα ταιριαστή μουσική-χαλί που είχαμε βρει, καθώς διάβαζα, διέκοπτα τη ροή σε σημεία, γιατί έρχονταν δάκρυα. Μία πολύ έντονη συγκίνηση. Το υλικό με ένα παράδοξο τρόπο χτυπούσε κεραυνοβόλα την καρδιά. Ξεκινήσαμε να βρισκόμαστε σε σπίτια, ξετυλίγαμε σιγά σιγά το νήμα και αυτό σιγά σιγά έφτιαχνε ένα υφαντό. Κάναμε αναγνώσεις, αυτοσχεδιασμούς,  διαβάσαμε κι άλλα έργα του Εξυπερύ και μια μέρα, προς μεγάλη μας, τεράστια έκπληξη, ξεπήδησε η Κονσουέλο. Το τριαντάφυλλο του  Μικρού Πρίγκιπα. Το αληθινό τριαντάφυλλο του συγγραφέα και αεροπόρου Εξυπερύ. «Το τριαντάφυλλο θυμάται, Η ζωή μου με τον Αντουάν». Η ιστορία του μικρού πρίγκιπα από τη σκοπιά του τριαντάφυλλου! Εκεί λοιπόν ξεκίνησε η δημιουργία της διασκευής και πάρθηκε η απόφαση να κάνουμε ένα ενήλικο ανέβασμα του έργου. Αλίμονο αν εμείς οι ενήλικες αντιλαμβανόμαστε σε βάθος το έργο αυτό. Είναι μία ποιητική και φιλοσοφική αλληγορία. Έχει όμως ένα ιδιαίτερα μεγάλο προσόν. Μιλάει κατευθείαν στην καρδιά τόσο των μεγάλων όσο και των μικρών . Εξ ου και το σημαντικότερο απόσταγμα του έργου «Μόνο με την καρδία βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια».

papadopoulou2417

Υπήρχαν σημεία στο κείμενο, στο οποίο χρειάστηκε να εστιάσετε ιδιαίτερα;

Σίγουρα και στο συγκεκριμένο κείμενο ήταν πολλά αυτά τα σημεία, καθώς είναι πυκνό σε νοήματα  έργο και συνήθως με τα δυνατά νοήματα εμφανίζονται το ίδιο δυνατές αντιστάσεις και άμυνες σε εμάς, τις  οποίες καλούμαστε να καταρρίψουμε, ώστε να πάρουμε ένα δίδαγμα, να πάμε παρακάτω και να μη μένουμε στάσιμοι, κονσερβοποιημένοι. Νομίζω, κατά βάθος, γι’ αυτό ακολουθούμε αυτήν την τέχνη. Παρόλο που είναι φοβερά επίπονο να καταρριφθούν αυτές οι αντιστάσεις μέσα μας, είναι φοβερά λυτρωτικό όταν, έστω κατά ένα μικρό ποσοστό, αυτό συμβαίνει και μάλιστα έχεις τη δυνατότητα να το μοιραστείς με άλλους ανθρώπους! Μεγαλείο! Μεγαλείο που κτίζεται μέσα από λάσπες, δάκρυα και πολλά χτυπήματα και δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ αν είναι ισχυρά τα θεμέλια. Μόνο να ελπίζεις, για λίγο φως…

Πόσο κοντά στο σήμερα είναι η ιστορία του μικρού Πρίγκιπα;

Η ιστορία αυτή ήταν και θα είναι πάντα και για πάντα επίκαιρη, γιατί πολύ απλά έχει να κάνει με το τέλος της εξιδανίκευσης. Όταν γκρεμίζεται ο εξιδανικευμένος άλλος, μάνα πατέρας, σύντροφος, φίλος, καλείσαι να θανατώσεις και κομμάτια του εαυτού σου ή πιο απλά, να τα αποχωριστείς για πάντα. Κι αυτό σε όλες τις εποχές θα είναι για τον άνθρωπο κάτι τρομακτικά δύσκολο. Μακάρι να ήμασταν πιο εξοικειωμένοι με τους νόμους της αλλαγής και με τον θάνατο, φυσικό ή νοητό, την απώλεια, το πένθος. Θα ήταν τελείως διαφορετική η θέαση του κόσμου. Επόμενος στόχος, ένα ταξίδι στο Μεξικό για να παρευρεθώ στον εορτασμό της Ημέρας των Νεκρών ( Dia de Muertos). Εδώ βιώνουμε το πένθος από το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, στην αρχή μιας τελείως διαφορετικής ψηφιακής πραγματικότητας! Είναι η εξέλιξη, ναι, δεν αντιλέγω, δεν παύει να είναι όμως μια τεράστια αλλαγή. Είμαστε αρκετά προσαρμοστικό είδος. Αυτό έχει τα καλά του, έχει όμως και τα άσχημά του…

papadopoulou2416

Τι σημαντικό σου έχει διδάξει το θέατρο όλα αυτά τα χρόνια;

Η κυρία Πατεράκη μας είχε πει σε ένα μάθημα ότι ο ηθοποιός είναι σαν να έχει ζήσει πολλές ζωές, τις ζωές των χαρακτήρων που υποδύεται, άρα η πραγματική του ηλικία μπορεί να είναι τετραψήφιος αριθμός (το λέω με δικά μου λόγια κι όχι φυσικά σαν απόσταγμα και σαν διαμάντι από τα τόσα που μας χάριζε απλόχερα καθημερινά) κι όντως αυτός ο άνθρωπος είναι εντυπωσιακός! Είναι σαν να είναι χίλιοι άντρες και χίλιες γυναίκες μαζί. Ένα τεράστιο σύμπαν που επικοινωνεί σε ένα ανώτερο πρίσμα, που μακάρι να αντλούμε ψήγματά του. Όπως και ο κύριος Τερζόπουλος. Η μέθοδός του σου μαθαίνει να ζεις από την αρχή, να αναπνέεις πραγματικά, να ελευθερώνεσαι. Μέσω της μεθόδου βλέπεις τι πολυεργαλείο είναι το ανθρώπινο σώμα. Τι κρυφές δυνατότητες έχει, αν απλά μάθεις πως να το χρησιμοποιείς σωστά, κι εκεί συμβαίνει ένα ακόμα μεγάλο και ευχάριστο σοκ. Μοιάζει με κάτι μαγικό, μεταφυσικό κι όμως είναι απλή φυσική  και στερεομετρία. Μετά από τέτοιες συναντήσεις δεν υπάρχει επιστροφή. Άρα συνοψίζοντας, το θέατρο μου διδάσκει πώς να περπατώ, πώς να αναπνέω, πώς να επικοινωνώ, πώς να παρατηρώ πώς να νιώθω τον εαυτό μου και όλους τους ανθρώπους, τη πρωταρχική φύση των πραγμάτων.

Τι σας οδηγεί να υπηρετείτε την τέχνη σας με τόσο ενθουσιασμό;

Δεν ξέρω αν είναι ο ενθουσιασμός για την τέχνη ή η τεράστια ανάγκη να ξεφύγω από αυτή την ιδιαίτερα σκληρή στα μάτια μου πραγματικότητα. Όταν καταπιάνομαι με ένα υλικό νιώθω ότι γίνομαι εσωτερικά πιο πλούσια, διευρύνομαι, εξελίσσομαι είναι μία ζωντανή διαδικασία να ανακαλύπτεις συνεχώς αδιερεύνητα τοπία δικά σου και της ζωής. Σαν να είσαι συνεχώς με ένα δισάκι στον ώμο και ταξιδεύεις. Γνωρίζεις πολιτισμούς, ανθρώπους, εδώ μπορεί να σταθείς τυχερός και να γνωρίσεις ένα παιδάκι-πρίγκιπα από τον αστεροειδή Β-612. Να μιλήσεις με μια αλεπού κτλ. Και φυσικά το κομμάτι του μοιράσματος με τους ανθρώπους, αφού στα λόγια το χάνουμε λιγάκι σαν γενιά. Γίνονται συχνές παρεξηγήσεις, όπως λέει και η αλεπού, ας μιλήσουμε κι ας συνυπάρξουμε με καρδιά και ψυχή μέσω τέχνης.

papadopoulou2415

Ο Έλληνας στηρίζει το θέατρο; Πηγαίνει σε παραστάσεις;

Ναι, ο Έλληνας στηρίζει και πηγαίνει στο θέατρο. Το θέμα είναι για ποιο λόγο πηγαίνει. Θέλω να πω, στο θέατρο πηγαίνει κανείς έχοντας ανοιχτές κεραίες και έχοντας έστω μικρό στόχο βγαίνοντας από την αίθουσα να έχει μετατοπιστεί  λιγάκι, να έχει γίνει λίγο ή πολύ καλύτερος άνθρωπος; Ή καμία σχέση με ό,τι προανέφερα και πηγαίνει κανείς έτσι για να ευθυμήσει λιγάκι; Όλα είναι σεβαστά. Οι άνθρωποι περνάμε πολύ μεγάλες δυσκολίες και κάπως πρέπει να βρούμε μηχανισμούς άμυνας.

Τι βιβλίο ξεκουράζεται στο κομοδίνο σου αυτή την περίοδο; Και ποια ταινία σε περιμένει να την δεις σε κάποια πλατφόρμα ή στο σινεμά;

Το βιβλίο που ξεκουράζεται γιατί μένει να διαβαστεί το τελευταίο του κεφάλαιο, είναι το «Ταμπού και Τοτέμ» του Φρόυντ.  Ήδη όμως έχω ξεκινήσει ένα επόμενο, «Οι  Λέξεις ταξιδεύουν», του Εδουάρδο Γκαλεάνο. Όσο για ταινία, δεν ξέρω ποια θα είναι η επόμενη, η προηγούμενη όμως ήταν το “Ρoor Τhings”. Πραγματικά είναι εντυπωσιακό και συγκινητικό το πού μπορεί να φτάσει ένας δημιουργός, το πώς μπορεί να σου μιλήσει τόσο άμεσα, να σε συνταράξει με θετικό τρόπο, να σου δώσει δύναμη να σταθείς καλύτερα στον κόσμο και σε αυτό που κάνεις. Και εντάξει, υπάρχουν τόσοι δημιουργοί που έχουν γράψει αριστουργήματα διαχρονικά, αλλά συνήθως τα ανασύρουμε από τη σφαίρα του παρελθόντος. Είναι πιο σπάνιο να συμβαίνει στο εδώ και τώρα… Κομψοτέχνημα.

Μαίρη Ζαρακοβίτη

Ο Μικρός Πρίγκιπας και το Ρόδο του

Βασισμένο στο έργο των Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ

και Κονσουέλο Εξυπερύ

Διάρκεια: 80 λεπτά χωρίς διάλειμμα

Συντελεστές:

Θεατρική Διασκευή και σύνθεση κειμένου: Παύλος Μελικίδης, Χρύσα Παπαδοπούλου

Σκηνοθεσία: Παύλος Μελικίδης

Φωτισμοί: Νίκος Νίκου

Επιμέλεια Κίνησης: Θάλεια Μαρί Παπαδοπούλου

Επιμέλεια Σκηνικών/Κοστουμιών: Δάφνη Αντωνίου

Επικοινωνία: Ράνια Παπαδοπούλου

Social Media: Θάνος Χατζόπουλος

Ερμηνεύουν: Βασίλειος Γαλουτζής, Χρύσα Παπαδοπούλου, Μαριάννα Παπαευθυμίου

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00

Διάρκεια παραστάσεων: 10 – 24 Φεβρουαρίου 2024

Πρεμιέρα: Σάββατο 10 Φεβρουαρίου2024

Για 5 μόνο παραστάσεις

Εισιτήρια: https://www.more.com/theater/o-mikros-prigkipas-kai-to-rodo-tou/

0 Comments