«Ο πλανήτης Γη είναι υπέροχος γιατί έχει πάνω του τους Iron Maiden»

Ξέρετε τι… Έχω χορτάσει από χαζομάρες και προζάτα πλακάτ κακού μάρκετινγκ. «Αν είσαι οπαδός, πρέπει να δεις αυτή την ταινία»! Σώπα, ρε! Να μου κάνεις τη χάρη, φίλε και οι οπαδοί ξέρουν ΑΚΡΙΒΩΣ πώς θα το χειριστούν όλο αυτό. Από την κορφή ως τα νύχια.

Να το ξαναγράψω; Εύκολα και άνετα. Οι Iron Maiden ΕΙΝΑΙ το μεγαλύτερο Heavy Metal συγκρότημα ΟΛΩΝ των εποχών! Από καταβολής του ιδιώματος. Οι Iron Maiden είναι και το δεύτερο μεγαλύτερο συγκρότημα ΟΛΩΝ των εποχών. Και το τρίτο και το τέταρτο και γενικά οι πρώτες πέντε χιλιάδες θέσεις είναι καπαρωμένες. Μετά συζητάμε και για Saxon και για Sabbath και για Priest και για ό,τι θέτε. Ναι, καλοί μου καλές μου, μπορούμε να συζητήσουμε και για τους Metallica. Το καλύτερο συγκρότημα διασκευών επί γης και τους καλύτερους αντιγραφείς των Sweet Savage.

Ντοκιμαντέρ για τους Βρετανούς αυτοκράτορες του Μέταλ και μπάσιμο από τις πρώτες μέρες μέχρι σήμερα. Από το Ruskin Arms και το Cart & Horses μέχρι τις μεγαλύτερες αρένες και τα μεγαλύτερα στάδια του κόσμου. Από τότε που ένα αγόρι με μακριά σγουρά μαλλιά ξεκίνησε να συνθέτει υλικό που οι έτεροι μουσικοί σύντροφοί του δεν μπορούσαν να παίξουν. Και δεν το ήθελαν. Και εκείνο το αγόρι αποφάσισε να κάνει τα δικά του…

Ντοκιμαντέρ για τους μικροκαμωμένους Εγγλέζους, που ορίζουν το Μέταλ, που το οριοθετούν, που το συμπληρώνουν και το υπερκαλύπτουν, χωρίς να χρειάζονται κάποιον άλλο. Η πορεία τους. Οι αναφοριές και οι κατηφόρες. Τα εύκολα και τα δύσκολα. Οι δίσκοι, οι περιοδείες, οι σχέσεις των μελών, ο Σερίφης, οι πλατίνες και η funny farm («ενθύμιο» από προηγούμενα βίντεο αυτό το τελευταίο). Τα κακόγουστα ρούχα της αρχής, το και-γαμώ ντύσιμο της εποχής “Seventh Son…”, η ιδέα για το Ed Force One, οι αρρώστιες και τα δεινά. Και στη μέση οι έξι τους. Κουιντέτο στο ξεκίνημα, σεξτέτο στη συνέχεια.

Παράλληλα, οι αφηγήσεις και εξιστορήσεις διαφόρων οπαδών, από διάφορα σημεία της μεγάλης γαλάζιας σφαίρας. Από πανδιάσημους καλλιτέχνες, όπως ο Gene Simmons, o Lars Ulrich, o Scott Ian, o Javier Bardem, o Chuck D των Public Enemy, από τον Brian Slagel, τον πρόεδρο της Metal Blade, από τον Tom Morello και τον δικό τους Dave Lights, μέχρι τα παιδιά της διπλανής πόρτας, από Αγγλία, Βραζιλία, από ένα μάτσο χώρες. Ο κάθε ένας από αυτούς τους ανθρώπους έχει κάτι να μοιραστεί μαζί μας. Για το πώς αισθάνεται όταν ακούει τα τραγούδια των Maiden. Για το πώς ήταν όταν πρωτομπήκε στο τριπάκι. Για εκείνη την κυρία, η οποία είναι από τον Λίβανο, είναι πολιτική αναλύτρια και όταν ήλθε σε επαφή με το “Fear Of The Dark”…

Αν με αφήσετε, είμαι ικανός να σας μεταφέρω την ταινία λεπτό προς λεπτό, αλλά κάτι τέτοιο θα σας προσέβαλε. Πολλές και πολλοί από εσάς την έχουν ήδη δει, αλλά πολλοί και πολλές δεν την έχουν ακόμα παρακολουθήσει. Και ναι, υπάρχουν ανακρίβειες και παραλείψεις, αλλά όλα αυτά είναι μέρος του παιχνιδιού. Κάποιος οπαδός μπορεί να μεταφέρει λανθασμένα κάτι. Και πώς είναι δυνατό να χωρέσεις σε εκατό λεπτά μία ιστορία πενήντα ετών;

Θα συγκρατήσω δύο-τρία πράγματα, αν μου επιτρέπετε. Μπορεί και τέσσερα. Πάμε; Φύγαμε! Το ότι ο Σερίφης (κατά κόσμον Rod Smallwalle… Smallwood, Smallwood, ζητώ συγγνώμη) φρόντιζε τη μπάντα και κανείς δεν μπορούσε να επέμβει στο δημιουργικό κομμάτι. Στην αρρώστια του Bruce Dickinson. Στην αρρώστια του Nicko. Και στο γεγονός ότι ο Blaze Bayley έλαμψε, ξεστομίζοντας την πλέον υπέροχη ατάκα που έχω ακούσει ποτέ σε ιστορία με θέμα τους Maiden, ατάκα που ξεπερνάει ακόμα και αυτή τη φράση του Janick Gers. Θυμίζω ότι ο τελευταίος είχε πει κάποια στιγμή (στο “Flight 666”) πως «Αν σας αρέσει η μουσική μας, να είστε καλά. Αν πάλι δεν σας αρέσει, να είστε καλά και εσείς». Και ο Blaze, όταν του ανακοίνωναν ότι θα έπρεπε να φύγει, γιατί επέστρεφε ο υπέρτατος τραγουδιστής, ανέφερε μεν ότι ένιωσε σκατά, αλλά στη συνέχεια… Απλά γυρίστε στην αρχή του άρθρου και διαβάστε την πρώτη φράση.

Πέρασα όμορφα, τη χάρηκα την ταινία και ελπίζω να την ξαναχαρώ, βλέποντάς τη στο σπίτι, παρέα με φίλους και ένα σκασμό σχόλια. Το πρώτο να αφορά τον κακό υποτιτλισμό. Μετέφρασαν το “Thank you, goodnight” σε «Ευχαριστούμε, γεια σας»! Καλέ, ναι! Στο καλό να πάτε! Πολλά σχόλια λοιπόν. Και με τη δεύτερη πλευρά του “Running Free” να παίζει από πάνω. There’s only M. And that’s ‘uck’m!

Κώστας Κούλης