Οι Ιταλοί Jolly Rox μπουκάρουν και το κινηματογραφικό Ροκ που προσφέρουν, ξεπηδάει από τις κουίντες και το έμπροσθεν μέρος της σκηνής. Από τη στιγμή μάλιστα… Μισό, μισό, ΜΙΣΟ! Τι λες εσύ, εκεί πίσω; Σου έλειψε το “By My Side”; Να πας να τους ξαναδείς, να το ακούσεις! Βρε, κάνε μας τη χάρη εκεί πέρα! Εδώ παίχτηκε το “My Uncle Said” και αναστέναξαν και οι κάδοι απορριμμάτων. Άμεσοι και εξωστρεφείς, τζαμακατάουα (σκέφτομαι πολύ σοβαρά να την κατοχυρώσω ως λέξη ένδειξης θαυμασμού και γενικότερης λυρικής εκφραστικότητας) και πολύ in the mood, οι Ρωμαίοι έπαιξαν καρφωτά και δεν μάσησαν ούτε δευτερόλεπτο. Στο “I Fought The Law”, πάνω στα μοτίβα των The Clash, έγινε ο σχετικός χαμός και… να το πω τώρα; Ότι με πονάει το δοντάκι μου να τους δω, παρέα με τον ΘΕΟ Nek, να θωπεύουν το υπέρτατο “Laura Non C’e”; Και μπορείτε να γράψετε ό,τι θέλετε στα σχόλια. Και στα σχολεία. Και εκεί που δεν φέγγει το φεγγάρι…

Intro, Shake It All, My Uncle Said, Unlucky Motion, Malcom, Fools Night, Woman Best Friend, We Are The Night, All I Really Want, The Night Flyer (Our Latest Single And Video), The One (Not Yet Released), Dreamers Paradise, I Fought The Law (The Crickets), Jack And The Magic Bean, Creeper From The Dust, So We Are

Και κάπου εκεί ανοίξαμε την πόρτα και βρεθήκαμε στο 1985! Μπροστά μου δύο τύποι, τίγκα στο δερμάτινο, με μαλλί κομμωτηρίου και ύψος δύο και δεκαεφτά ο πιο κοντός. Απέναντι δύο τύπισσες με δερμάτινα σορτσάκια και αρβυλάκια, με τη μία από αυτές μάλιστα να φοράει μάσκα. Social distancing ή ενσυναίσθηση όσον αφορά την υγεία των παρευρισκομένων; Οι Σέρβοι Shotgun Sally πυροβολούν εξ επαφής. Sleazάτο Ροκ, ανάλογο ύφος, τραγουδιστής που βγαίνει με τσιγάρο και προκαλεί αυτόματα αναβρασμό στον χώρο. «Μόλις μου είπαν ότι απαγορεύεται το κάπνισμα. Εεεε…» και καταλαβαίνετε.

Καλός ήχος και καλή απόδοση από τους ομογάλακτους, οι οποίοι αγκάλιασαν το κοινό και αυτό το εννοώ ΚΑΙ κυριολεκτικά. Ο μπροστάρης τους προλόγιζε τα κομμάτια, ενώ έκανε και πλακίτσα του στυλ «Τι έχουμε μετά;». Και κούφανε το σύμπαν λέγοντας πως θα παίξουν μία διασκευή από την πλέον αγαπημένη του μπάντα, η οποία είναι… Star Star; Και “Science Fiction Boy”; Άκουσα καλά; Το σχήμα του Τζόννυ Διακοπές; ΒΡΕ! Θα μας τρελάνετε; Έχω πάντως την αίσθηση ότι ψιλοέχασαν το κέφι τους κατά τη διάρκεια της συναυλίας. Το ξαναβρήκαν μάλλον μετά το LiVE, ελέω ανηλεούς γκαλιβέιντινγκ, όπως λένε και στην ύπαιθρο.

Οι Cyanide 4 επιβιβάζονται στη σκηνή του Academy. Εξαιρετική εμφάνιση και ύφος «Εδώ που ήλθαμε, να τα μαΓήσουμε όλα, θα σας αρέσει πολύ και θα παρακαλάτε να μην τελειώσουμε». Ξεκίνημα και μπόλικη μελωδία, πολύ ταρακούνημα και ανάλογη και αντίστοιχη κίνηση των γοφών. Ο Γιώργος τραγουδά, παίζει κιθάρα και δεν αφήνει σε χλωρό κλαρί τους θεατές. Ο έτερος Γιώργος, στο μπάσο, θα έκανε τον Billy Idol να τρέξει ασθμαίνοντας μέχρι το μαγαζί και να δίνει όσο-όσο για να τον εντάξει στη μπάντα του και ο Κυριάκος, στην έτερη κιθάρα, είναι η ήρεμη δύναμη και ο συνδετικός κρίκος. Πίσω τους βρίσκεται ο Άντριαν, ο οποίος ταλαιπωρεί τα δέρματα με οξύνοια και πάθος, όλα σε ιδανικές ποσοστώσεις. Το κοινό κάνει κέφι, σηκώνει τα χέρια του ψηλά, απαθανατίζει και τραγουδάει παράλληλα. Οι Cyanide 4 είναι συμπαγείς, είναι μπετόν αρμέ, το διασκεδάζουν όσο λίγοι και τιμούν όλες τις δουλειές τους ανεξαιρέτως. Είμαι ευτυχής που η DeLorean της Ροκ έκανε μία στάση στην Αθήνα απόψε. Και θα είμαι περισσότερο ευτυχής, όταν τα παιδιά ανακοινώσουν σύντομα την επόμενη LiVE εμφάνισή τους.

Intro, The Secret Doctrine, Rock ‘n’ Roll Hero, Temptation Failed, F.F.L., Anything For Fun, Innocent Alibi, Perfect Sensation, Gone With The Wind, Amnesia, So In Vain, Hide In The Shadows, Love Me When I’m Dead, Midnight Blaze, Live The Life

Δυνατό πακέτο συγκροτημάτων, γκάζια, μελωδία και… και τι άλλο να ζητήσεις για να είναι το Σαββατόβραδο ειδυλλιακό; Είναι καλό που ήλθε κόσμος, που ένιωθες τόσο ζεστά στο μαγαζί και που, βγαίνοντας έξω, έβλεπες σχεδόν διψήφιο αριθμό πηγαδακίων, τα οποία απλά προετοίμαζαν την επόμενη είσοδο. Με το καλό και στα επόμενα!

Κώστας Κούλης

Φωτογραφίες: Stiver Graunne, wPITw agency