Ναι, ναι, το ξέρω, έχω εξαφανιστεί απο τις σκηνές τώρα τελευταία… Ναι, ναι, το ξέρω, χεστήκατε με την πάρτη μου, αλλά… αλλά ανωτέρες βίες, που λέτε και τον βλέπω τον κοντό να ετοιμάζει τα εξώδικα για την κακοποίηση της ελληνικής γλώσσας. Αλλά είπαμε… όταν μπορούμε να στηρίξουμε τα δικά μας παιδιά, της δικής μας, ελληνικής μουσικής σκηνής, το κάνουμε όπως και να έχει.

22 Νοεμβρίου λοιπόν, στο Fuzz το αγαπημένο, συναυλιάρα με Mother of Millions!

Στην σκηνή, πρώτο συγκρότημα, οι Within Progress. Νέοι άνθρωποι – δεν θα πω μικρά παιδιά, λόγω της ηλικίας μου – με όρεξη κι αγάπη για αυτό που κάνουν και φάνηκε. Prog ακούσματα, ωραία σκηνική παρουσία, με σαγηνευτική ατμόσφαιρα και ήχο. Φαίνεται ότι ακόμα είναι η αρχή και ότι έχουν να προσφέρουν πολλά, οπότε αναμένουμε το μέλλον με μεγάλη χαρά.

Λίγο πιο μετά, τη σκυτάλη θα πάρουν οι Part Of The Theory. Ναι, εδώ θα πω μικρά παιδιά, γιατί θα μπορούσαν να είναι και δικά μου! Η τραγουδίστρια διαθέτει πολύ καλή σκηνική παρουσία, με καλή επαφή με το κοινό. Όσον αφορά τη μουσική, συγγνώμη που θα το πω, αλλά δεν μπορώ να τους εντάξω κάπου συγκεκριμένα. Παίζουν ένα συνονθύλευμα Prog, με metal, ίσως; Με ανατολίτικες νότες στον ήχο τους. Καθόλου μα καθόλου κακό. Κατ’ εμέ, ειλικρινά μπορούν να κάνουν πολλά, αρκεί να έχουν τη σωστή καθοδήγηση, από τους σωστούς ανθρώπους. Φαίνεται ότι τα παιδιά έχουν πολλή όρεξη για δουλειά και έχουν να προσφέρουν πολλά ακόμα.

Και τέλος, οι αγαπημένοι Mother! Πάντα θα λέω ότι η φωνή του Προκοπίου με γοητεύει. Με μαγεύει, ρε παιδί μου, πώς το λένε; Ακόμα κι όταν τον άκουγα με τους Poem – δεν θυμάμαι χρονιά, παιδιά, είπαμε η ηλικία φταίει – το ίδιο έλεγα.

Ώριμη μπάντα, δεμένη, ξέρει τι θέλει και ξέρει να το προσφέρει και στο κοινό. Ακόμα και μετά την αναπάντεχη απώλεια του keyboardίστα και φίλου Μάκη Τσαμκόσογλου, δεν το έβαλαν κάτω. Συνέχισαν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα. Να βγάζουν πολλή καλή μουσική, η οποία αποδίδεται και σαν φόρος τιμής για τον φίλο τους.

Εδώ θα δώσω κι ένα tip. Ο Γιώργος συμμετείχε σε ένα τραγούδι στο προηγούμενο άλμπουμ των Among Ruins, το “Land Of The Black Sun”, στο οποίο προσέδωσε μία απίστευτη ερμηνεία ΚΑΙ θα βρίσκεται σε ένα ακόμα κομμάτι τους, στο επερχόμενο άλμπουμ, που θα κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2026.

Αυτό που θα πω είναι ότι αν δεν τους έχετε δει ή ακούσει, ντροπή σας! Τέτοιου είδους μπάντες πρέπει να ενθαρρύνονται αλλά και να στηρίζονται, γιατί, διάολε, κάτι κάνουν σωστά και είναι και τόσα χρόνια ενεργές.

Και εννοείται πως δεν γίνεται να γράψω άρθρο χωρίς γκρίνια. Ρε παίδες, ρε παίδες λέω, μην περιμένετε να βγουν καλές φωτογραφίες όταν τα φώτα είναι μπλέ και κόκκινα. ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΦΩΤΑ! Τέλος!

Inside, Orbit, Halo, Silence, Anchor, Rite, The Line, Amber, Feral, Magna Mater, Irae, Collision, No Light, No Light ((Florence + The Machine), Rome, Artefact, Soma, Spiral

Κι επειδή μου έχουν πει ότι είμαι πολλή γκρινιάρα γυναίκα, δεν θα πω κάτι άλλο. Αλήθεια, σταματάω. Με το ζόρι, αλλά θα το κάνω. (σημ. #απτγο: να περάσετε από το ταμείο, να πάρετε μισθούς έξι μηνών και να πάτε στην ευχή της αποτέτοιας

και στο καλό και όπου αλλού θέτε)

Until next time… See ya ’round, mates!

Εβελίνα “Red” Γερακίτη – Φλούρου