Πέντε χορωδίες, επτά τραγουδιστές, μισή ντουζίνα μουσικοί, ένας μαέστρος για το ανσάμπλ των χορωδών και ένας συνθέτης που οδηγούσε με ασφάλεια και άνεση. Ο Δημήτρης Μαραμής, ο οποίος είναι μάλιστα και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Δελφών «Το Λάλον Ύδωρ», πήρε το μικρόφωνο και προλόγισε τα μουσικά θέματα για τη βραδιά. Το πρώτο μέρος, το «Το Στοιχειό της Χάρμαινας», σε ποίηση Σωτήρη Τριβιζά, βασίζεται σε θρύλους της Άμφισσας και στο ομώνυμο παραμύθι της Μάντυς Δασκαλοπούλου. Το δεύτερο μέρος αποτελούσε μία σπουδή πάνω στο παραδοσιακό αριστούργημα, «Το Γιοφύρι της Άρτας». Ο κόσμος είχε λάβει τις θέσεις του στο πανέμορφο θέατρο Φρύνιχος πριν μερικά λεπτά και η αναμονή έφτασε στο τέλος της.

Έπιανες την επιφάνεια κάτω από το μαξιλαράκι σου. Ζεμάταγε ακόμα. Ο ήλιος το χτυπούσε από όλες τις μεριές όλη μέρα. Αν και ήταν εννιά και μισή το βράδυ, η ζέστα δεν είχε φύγει από τα μάρματα. Οι μουσικοί συντελεστές όμως δεν είχαν θέμα. Ξεκίνησαν και οι μελωδίες πλημμύρισαν τον χώρο. Αισθάνθηκα σαν να βρίσκομαι σε συναυλία του Μπρέγκοβιτς, αφού το εμβατηριακό μοτίβο παιξίματος και τα χάλκινα έκαναν το τραγούδι να μοιάζει σαν ριπή από μυδράλιο. Ο συνθέτης έδειξε πόσο εύκολα μπορούσε να συνθέσει διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους. Στο επόμενο ακούσαμε κάτι άλλο. Και στο επόμενο του επόμενου πάλι κάτι άλλο.
Τραγούδια σε πέντε χρόνους. Ίσως μία γλυκιά επιρροή από τον μέγιστο Μάνο Χατζιδάκι. Τραγούδια σε βαλσοειδείς πλατφόρμες και θέματα που διανθίζονταν με τη βοήθεια των μουσικών και των μελών των χορωδιών. Όλοι οι συμμετέχοντες έδειχναν αγνό ενθουσιασμό και έχω την αίσθηση πως, αν τους ζητούσαν, θα έπαιζαν τόση κι άλλη τόση ώρα ακόμα.

Οι τραγουδιστές βρέθηκαν όλοι τους σε εξαιρετική βραδιά. Γάργαρα βιμπράτο και όμορφες φωνητικές ακροβασίες, οι οποίες έδεναν με ιδανικό τρόπο με τις μελωδίες. Χάρηκα πολύ που είδα ξανά στη σκηνή τον πολυτάλαντο Σταμάτη Πακάκη, σε εντελώς διαφορετικό μοτίβο αυτή τη φορά, αλλά εξίσου εντυπωσιακό. Εννοείται πως θα αναφέρουμε έναν έναν όλους τους μουσικούς, που φρόντισαν να περάσουμε τόσο καλά.
Ο δημιουργός παίρνει ξανά τον λόγο. Η ιστορία του γιοφυριού της Άρτας είναι κάτι σαν την πορεία της Ελλάδας μας, ναι; Ένα βήμα μπρος και καμιά ντουζίνα πίσω. Η θυσία της γυναίκας του πρωτομάστορα και η κατάρα της. Και το γιατί την πήρε πίσω. Η θυσία μίας άλλης Ιφιγένειας, από ένα άλλο κάδρο, για μία άλλη εκστρατεία χωρίς ούριο άνεμο…

Χτυπάω το πόδι μου στον ρυθμό. Κουνώ το κεφάλι μου. Ο Μαραμής δίνει το μέτρημα και μπαίνουν. Και παρά την τραγικότητα του λιμπρέτο, η μουσική είναι αλέγκρα. Είναι ξεσηκωτική, είναι πωρωτική, είναι δυναμική και ντελικάτα φασαριόζικη ή φασαριόζικα ντελικάτη, αν προτιμάτε. Ο κόσμος χειροκροτεί ξανά και ξανά και μπιζάρει στο τελείωμα και την παρουσίαση των συντελεστών. Για να παιχτεί ξανά το «Ένα τραγούδι για την Ειρήνη» και να κλείσει θεαματικά η βραδιά.
Πρώτη μου φορά στον μαγευτικό χώρο του θεάτρου Φρύνιχος και από τώρα δηλώνω οπαδός. Είναι μια πολιτιστική δροσιά αυτό το υπεροχάκι και εύχομαι να φιλοξενήσει πολλές ακόμα εκδηλώσεις σαν αυτή εδώ. Οι άνθρωποι που χειρίζονται τα πολιτιστικά φαίνονται ταγμένοι και κάτι παραπάνω ενθουσιώδεις. Και η τέχνη τον χρειάζεται τον ενθουσιασμό. Είναι η κόλα για να στεριώσουν όλες οι κατασκευές που έπονται.

- Ερμηνευτές του Γιοφυριού της Άρτας: Βασιλική Καρακώστα – Νίκος Ζιάζιαρης – Σταμάτης Πακάκης
- Ερμηνευτές του Στοιχειού της Χάρμαινας: Νίκος Παπουτσής – Βιολέττα Γαλανοπούλου – Έλενα Αβραμίκου – Παναγιώτης Λύτρας
- Μικτή Χορωδία «Θάμυρις» του Ομίλου Ιτέας «Το Χοροστάσι» – μαέστρος/διδασκαλία: Ιωάννης Χατζής
- Χορωδία του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου Ιτέας – μαέστρος/ διδασκαλία: Στάθης Αρβανίτης
- Μικτή Χορωδία «Ορφέας» Ιτέας – μαέστρος/διδασκαλία: Αλέξανδρος Κομνάς
- Φωνητικό Σύνολο «ΗΧΩ» Ωδείου Άμφισσας- μαέστρος/διδασκαλία: Ελένη Ιντέρνου
- Δημοτική Χορωδία Θήβας – μαέστρος/διδασκαλία: Αλέξανδρος Κομνάς
- Μουσικό σύνολο:Κλαρινέτο – Μίνα Τσάμου, Τρομπέτα – Διονύσης Αγαλιανός, Τρομπόνι – Γιάννης Καΐκης, Κοντραμπάσο – Χρυσάνθη Παγγέλα, Τύμπανα – Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Πιάνο: Δημήτρης Μαραμής.
Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες: Stiver Graunne, wPITw agency


0 Comments