Όχι μόνο θα παρακολουθήσουμε την παράσταση αυτή… Θα μπορούμε να την παρακολουθούμε συνεχώς και για πάντα. Ο Γιώργος Καραμανλής παρουσιάζει οκτώ χρόνια δουλειάς, κειμένων και πορείας στο stand up. Στο Nomads, στις 8 Μαΐου, θα είμαστε αυτόπτες μάρτυρες της παράστασης «Ήρθε η ώρα του Καραμανλή – χωρίς μέσον».

Η Ήρα Κατσούδα είναι αγαπημένη καλλιτέχνιδα, η αισθητική και το τάλαντό της μας έκαναν να την ακολουθούμε σε κάθε βήμα της και βρισκόμαστε πλέον στην επόμενη παράστασή της, με τίτλο «Όμορφες σκέψεις», η οποία γυρίζει την Ελλάδα και ετοιμάζεται να απογειωθεί, για να πάει στο εξωτερικό.

Είχαμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τον Θανάση Κεφαλά για τη συμμετοχή του στην παράσταση «Τέλματα/Νεκροταφείο», τη συνεργασία με την ομάδα, την επίδραση του Σεφέρη, αλλά και το πώς το θέατρο μεταμορφώνει τον ίδιο ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη. Ευχαριστούμε τη Γιώτα Δημητριάδη για τη βοήθειά της στην υλοποίηση αυτής της συνέντευξης.

Δημήτρης  Βεντουράκης και  Σωκράτης Τσέντογλου. Πιάνο και τύμπανα αντίστοιχα. Και οι δύο αυτοί εξαίρετοι καλλιτέχνες αποτελούν ενεργό και αναπόσπαστο μέλος και μέρος της παράστασης «Πεπερασμένος Χρόνος», η οποία αναμιγνύει μαγικά Jazz και ποίηση. Μιλήσαμε με τους δύο μουσικούς, μοιραστήκαμε εικόνες και μελωδίες και αφουγκραστήκαμε το μπλε όταν γίνεται ακόμα πιο μπλε. Ευχαριστούμε θερμά την Κατερίνα Τριχιά, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Ο Γιώργος Παπαντώνης και ο Αντώνης Γιακουμάκης, μας καλώς ορίζουν στην υπέροχα και χιουμοριστικά ΔΕ.ΠΥ.ραγμένη πραγματικότητά τους, αυτή τη φορά με έναν πολύ σπέσιαλ καλεσμένο. Τον μεγάλο πρωταγωνιστή Δημήτρη Αλεξανδρή.

Το ραντεβού είναι για την Κυριακή το απόγευμα, στο Ακροπόλ, λίγο πριν την παράσταση. Η Νικόλ Δημητρακοπούλου μας υποδέχεται με ένα υπέροχα ζεστό χαμόγελο και την καλύτερη των διαθέσεων, κάθεται απέναντί μας και μιλά για τον ρόλο της στο έργο «Η μητέρα του σκύλου». Η παράσταση πάει εξαιρετικά, το κοινό την έχει αγκαλιάσει και δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν συνεχιστεί και την επόμενη σεζόν.

Ο Νίκος Αναστασόπουλος ανοίγει την καρδιά του σε μια συνέντευξη γεμάτη ειλικρίνεια και στοχασμό. Μιλά για τους «βρυκόλακες» που τον στοιχειώνουν, την τέχνη της υποκριτικής, τις προκλήσεις και τις συγκινήσεις της θεατρικής σκηνής. Μέσα από τις απαντήσεις του αναδεικνύονται το πάθος και η αφοσίωσή του για το θέατρο, καθώς και η ανάγκη του για συνεχή αναζήτηση και εξέλιξη. Ευχαριστούμε θερμά τον Αντώνη Κοκολάκη και το επιτελείο του, για την πραγματοποίηση αυτής της συνέντευξης.

Ο Γιάννης Χαρμπάτσης είναι ένας ηθοποιός που δεν φοβάται να “βουτήξει” σε ρόλους με βάθος και έντονο συναισθηματικό φορτίο. Μας μιλά για τον χαρακτήρα του Γιόζεφ στην παράσταση «Φίλεμα», ένα έργο που θίγει διαχρονικά ζητήματα, όπως η φιλοξενία, ο ρατσισμός και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Μιλά ακόμα για τη διαδικασία προετοιμασίας του, τις προκλήσεις του ρόλου, καθώς και την επίδραση που έχουν οι θεατρικές εμπειρίες του στην πορεία του. Ευχαριστούμε θερμά τη Γιώτα Δημητριάδη που μας έφερε σε επαφή και φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Το θεατρικό έργο “ΠΕΤΕΤΕΡΙΑΝ” δεν είναι απλώς μια παράσταση. Είναι μια έννοια, μια λέξη που γεννήθηκε ξαφνικά, χωρίς προηγούμενο, άντλησε ζωή μέσα από τη θεατρική σκηνή. Ο Μιχάλης Τακτικάκης, εμπνευσμένος από μια τυχαία στιγμή, αποφάσισε να δώσει υπόσταση σε αυτή τη λέξη, δημιουργώντας ένα έργο που εμβαθύνει σε κοινωνικά ζητήματα, στην ανθρώπινη φύση και την ελευθερία της έκφρασης. Ευχαριστούμε θερμά την Ειρήνη Λαγουρού, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Στην Αθηναϊκή Σκηνή ανεβαίνει, από τις 2 Μαΐου, μία σπουδαία παράσταση. Ένα αθάνατο έργο. Οι «Βρυκόλακες» του Ίψεν, σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη, με ένα σύνολο εξαίρετων ηθοποιών. Κοντά μας έχουμε τον Μιχάλη Καλαμπόκη, ηθοποιό και σκηνοθέτη, διευθυντή και καθηγητή στην Αθηναϊκή Σκηνή και ανήσυχο καλλιτεχνικό πνεύμα, που πάντα ήθελε να ανεβεί η συγκεκριμένη παράσταση.

Στο πλαίσιο της παράστασης «TABULA RASA» του Βαγγέλη Μάγειρου, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός, είχαμε την τιμή να συνομιλήσουμε με δύο από τους πρωταγωνιστές της, τον Απόστολο Μαλεμπιτζή και την Κωνσταντίνα Σκανδάλη.

Με φόντο αλλά και διάθεση Rock μας μίλησε γεμάτη πάθος και έμπνευση για την προετοιμασία της παράστασης, τη μαγεία του θεάτρου ως τέχνη και την αγάπη που τη συνδέει με τη δημιουργική διαδικασία.

H παράσταση «Ο αόρατος Τονίνο», η οποία παρουσιάζεται κάθε Κυριακή στο «Από Μηχανής» θέατρο. Κοντά μας βρίσκεται ο, εκ των πρωταγωνιστών, Γιώργος Ιωσηφίδης, ο οποίος υποδύεται τον ίδιο τον Τονίνο και ο οποίος μας μιλά για το έργο, τη δική του «ανάμιξη» σε αυτό, το όραμά του για την τέχνη του και τους λόγους που την υπηρετεί με τόσο πάθος και ενθουσιασμό.

Το θέατρο είναι ο τόπος όπου το μυαλό μου και η καρδιά μου βρίσκουν ρυθμό.

Η αίθουσα του θεάτρου Περοκέ γεμάτη. Δημοσιογράφοι, φωτογράφοι, άνθρωποι του θεάτρου και της showbiz, είχαν  μαζευτεί για να ακούσουν τον Μάρκο Σεφερλή να παρουσιάζει την πιο φιλόδοξη θεατρική του παραγωγή. Το “Tootsie: The Musical”.

Το σώμα που άφησα πίσω μου. Μία παράσταση που ασχολείται με τον ναό – και όχι τη φυλακή – της ψυχής. Έχοντας κατά νου να κάνουμε μία συνέντευξη με κάποιον από τους συντελεστές, φέραμε κοντά μας τον Βασίλη Καζή, ο οποίος πρωταγωνιστεί στο έργο και ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας πολλές πληροφορίες «εκ των έσω», καθώς και το όραμά του για το μέλλον και ό,τι τον οδηγεί και τον συγκινεί στην τέχνη του.

Ο σκηνοθέτης Απόστολος Ψαρρός είναι η ήρεμη δύναμη πίσω από την παράσταση «Ζευγαρώματα», η οποία ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός. Ήλθαμε σε επικοινωνία με τον άνθρωπο που έστησε όλο αυτό, τον ρωτήσαμε για το πώς προέκυψε και πώς σμιλεύτηκε, μιλήσαμε για τα επόμενα πλάνα του και αφεθήκαμε στην αφήγησή του, για τον τρόπο που υπηρετεί την τέχνη του.

Μία  ιδιαίτερη συνέντευξη τύπου, που οργανώθηκε με σεβασμό και αγάπη, μέσα σε έναν χώρο – Περιβόλι του ουρανού – που θύμιζε  λίγο από την ατμόσφαιρα του «Στράτος». Εκείνο το μαγαζί-σταθμό, που ο ίδιος ο Διονυσίου δημιούργησε με μεράκι, σαν ένα σπίτι για όλους όσους ήθελαν να γλεντήσουν, να ερωτευτούν, να ξεχαστούν, να τραγουδήσουν τον καημό τους με τη φωνή του.

Ο μεγάλος μας ηθοποιός δεν αναφέρεται μόνο στα «απρόσμενα». Μιλά, εννοείται, για τη μαγική αυτή παράσταση, μιλά για τις έτερες δουλειές του, αναφέρεται στο σήμερα, στο μέλλον, στον άνθρωπο, που επιμένει να τα κάνει όλα δύσκολα.

Σε μια ζεστή και αληθινή κουβέντα, οι Ρομίνα Κατσικιάν, Βαγγέλης Παπαδάκης,Περού Καβαλιέρι και Michael Edward μας μίλησαν για την παράσταση, τις ανθρώπινες σχέσεις και για το τι σημαίνει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή και τους ανθρώπους με ειλικρίνεια.

Τον είδαμε πριν λίγες εβδομάδες στην παράσταση «Το ακρωτήρι», στο θέατρο Ιλίσια. Κόλλησε στο μυαλό και την ψυχή μας η ερμηνεία του. Ο Δημήτρης Αλεξανδρής αποδίδει θεατρικά μία κινηματογραφική αλυσίδα λεξεικόνων και κινηματογραφικά μία θεατρική σκηνή.

Αυτή τη σεζόν βρίσκεται στο Studio Κυψέλης και μαγεύει τους θεατές της με τον απίστευτο μονόλογό της στο ιερό κείμενο του Στέφαν Τσβάιχ. «Το γράμμα μιας άγνωστης», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού. Η Γωγώ Ατζολετάκη, μία από τις πιο σπουδαίες ηθοποιούς, μία από τις πιο πολύπλευρες και πολυτάλαντες καλλιτέχνιδες στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, βρίσκεται απέναντί μας και μιλά για την παράσταση, για τα εκφραστικά της μέσα, για την ελευθερία πάνω στη σκηνή.

Φωτεινή Βασιλειάδου, Αμαλία Τσέλιου, Δημήτρης Χουρσαλάς, Αλέξανδρος Κουφαδάκης, Καρολίνα Σπυριδωνάκου και Σταύρος Μοίρας. Και οι έξι τους αποτελούν μία δυναμική ομάδα, μία υπέρ-γροθιά έξι δακτύλων και μία θαυμάσια παρέα, που κουβεντιάζει για τα του έργου.

Με αφορμή την παράσταση «Ελεγεία της μνήμης» του Νικ Πέιν, που παρουσιάζεται στο Studio Μαυρομιχάλη και την βοήθεια του Αντώνη Κοκολάκη, είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με την υπέροχη Στέλλα Κρούσκα για την παράσταση, για το μοναδικό κείμενο του Νικ Πέιν, το θέατρο, τις αναμνήσεις και τον άνθρωπο.

Η Φιλία Κανελλοπούλου και η Βαρβάρα Ραμπαούνη αναλύουν τα της παράστασης «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική», μιλούν για τα θέματα που θίγει το κείμενο της αξέχαστης Χρύσας Σπηλιώτη. Η πρώτη ανάγνωση, οι πρόβες, η πρεμιέρα, οι δουλειές, η παραγωγή…

Με αφετηρία την αγάπη για την τέχνη του θεάτρου και τη δύναμη της αφήγησης, δύο εξαιρετικές καλλιτέχνιδες, η Βιβή Τάγαρη και η Ελίνα Καπετάνου, μας ξεναγούν στον κόσμο του Θιάσου ΑΝΤΑΜΑ.

Είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με τον Τάσο Τζιβίσκο για την παράσταση «Το Όνειρο της Ιωνίας», αλλά και για το τι σημαίνει για εκείνον να βρίσκεται στη σκηνή, για τις τεχνικές που χρησιμοποιεί για να ζωντανέψει χαρακτήρες και τη δύναμη της τέχνης να εμπνέει, χωρίς να νουθετεί. Τέλος, μοιράστηκε μαζί μας στιγμές που τον θυμώνουν αλλά και άλλες που τον γεμίζουν χαρά, αποκαλύπτοντας την πολύπλευρη σχέση του με την τέχνη του.

Κοντά μας οι τρεις πρωταγωνίστριες, η Ιφιγένεια Καραμήτρου, η Τζίνη Παπαδοπούλου και η Ελένη Φίλιππα, παρέα με την Άννα Χατζησοφιά, η οποία έχει σκηνοθετήσει την παράσταση. Μάθαμε όλες τις πληροφορίες «από μέσα», μάθαμε για τις προθέσεις των τεσσάρων κυριών για τα «περαιτέρω» αυτού του έργου, καθώς και τα μελλοντικά πλάνα τους.

Είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με τον ηθοποιό Γιώργο Κάρκα, ο οποίος μας αποκαλύπτει τις σκέψεις του γύρω από την υποκριτική και την καλλιτεχνική του πορεία. Μέσα από τη συζήτησή μας, είχαμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε την προσέγγιση του Γιώργου στον μοναχικό και ενδοσκοπικό χαρακτήρα που υποδύεται στην παράσταση «Φινιστρίνι» Του Βασίλη Ρίσβα στο Θέατρο Βικτώρια, την επίδραση της σκηνοθετικής καθοδήγησης του Γιώργου Χριστοδούλου.

Ο Ορέστης Τρίκας μας βρίσκει στο Θέατρο Αλκμήνη ένα Σάββατο βράδυ, λίγο πριν την παράσταση «Οι 12 Ένορκοι» και μιλά για το έργο «Άνθρωπος χωρίς όνομα», μιλά για τους Άθλιους φυσικά και τον ρόλο κόντρα για τον οποίο τρελαίνεται, για το θέατρο, που είναι η μεγάλη του αγάπη, η «καθόλα νόμιμη σύζυγός του» και για την τηλεόραση που έχει γίνει η «ερωμένη του».

Η Μαίρη Ραζή και ο Σωτήρης Τσόγκας μας υποδέχονται και μας φιλοξενούν στο Θέατρο Πρόβα και η κουβέντα μας έχει να κάνει με την παράσταση «Σιωπηλές κραυγές», μία θεατρική σύνθεση σε κείμενα της Κωστούλας Μητροπούλου και του Γιώργου Νεοφύτου.

«Όσο κρατάει το ταξί». Ανέβηκε, πήγε εξαιρετικά και τώρα επανέρχεται. Βρεθήκαμε λοιπόν στο θέατρο Αυλαία, συναντηθήκαμε με τους συντελεστές και μιλήσαμε για την παράσταση. Η δημιουργός, η Λενιώ Αναστασίου, η πρωταγωνίστριά της Ελένη Δελή, ο Δημήτρης Κυριακόπουλος, ο οποίος παίζει και εκείνος στο έργο, ενώ έχει γράψει και τη μουσική και η Κατερίνα – Μαρία Σαλταούρα, η οποία έχει φροντίσει τους φωτισμούς και τα σκηνικά. Τρομερή τετράδα, γεμάτη τάλαντο, σκληρή δουλειά και με άπειρη αγάπη για αυτό που κάνει.

Η Μαρία Χίου, η συγγραφέας και δημιουργός, καθώς και οι δύο πρωταγωνίστριες του έργου, η Έλενα Πούλιου και η Γιώτα Δημητρακοπούλου, έκατσαν απέναντί μας και μίλησαν για την παράσταση, για τα νοήματά της, για την προετοιμασία και για το πόσο απαιτητικός θεατής είναι το παιδί.

Μετά από τον συγκλονιστικό μονόλογο που παρακολουθήσαμε ο Νίκος Ιωαννίδης πήρε μια μικρή ανάσα και μας μίλησε για το πως ήρθε σε επαφή με το κείμενο, ποια ήταν η πρόκληση στην ερμηνεία μιας τόσο πολυδιάστατης προσωπικότητας και τους λόγους που τον τραβούν στο θέατρο και την σημαντικότητα που αυτό έχει στον ίδιο και την ζωή του.

Θα ζητούσαμε συνέντευξη με την Ελένη ή Σούλα. Είδαμε την παράσταση, γελάσαμε και προβληματιστήκαμε, θαυμάσαμε και ευχαριστηθήκαμε. Η ιδέα είχε να κάνει μόνο με την πρωταγωνίστρια αυτού του εξαιρετικού μονολόγου, τη Χριστίνα Μπουριώτη. Η νεαρή ηθοποιός μας ξετρέλανε, πήρε τους δύο χαρακτήρες και τους έκανε τον εξής έναν. Δικό της!

Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ο κύριος Άγγελος Σπηλιόπουλος. Ο κωμικός που μπορεί να εξαπολύσει τριακόσια πενήντα αστεία μέσα σε δύο λεπτά και να μην προλαβαίνεις να σκεφτείς τι σε χτυπά. Απλά γελάς συνέχεια. Συνεχής ροή, όπως θα έλεγαν οι «ειδήμονες».

Διδώ Σωτηρίου. Εντολή. Βιβλίο που αναφέρεται στη σύλληψη, τη δίκη (δύο δίκες για την ακρίβεια) και την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη. Η παράσταση, έχοντας σαν άξονα τον άνθρωπο που καταδυναστεύεται από τον άνθρωπο, επειδή… μάλλον “γιατί έτσι” και λόγω του ότι η δίψα για εξουσία αποτελεί τον απόλυτο σκοπό του γένους μας και τον απόλυτο παρονομαστή της μαθηματικά βέβαιης καταστροφής του. Συναντήσαμε την Ειρήνη Αμπουμόγλι, η οποία πρωταγωνιστεί στην παράσταση με τον αυτό τίτλο και μιλήσαμε μαζί της για τη σκέψη που έγινε πράξη και κατόπιν θεατρικό έργο, για τις πρόβες και τη γενικότερη και ειδικότερη φιλοσοφία πίσω από τον καλλιτεχνικό κάματο, για τις συνιστώσες που την οδήγησαν να παίζει στις σκηνές της χώρας μας και για ό,τι την οδηγεί να υπηρετεί την τέχνη της. Ευχαριστούμε θερμά τη Μαριάννα Παπάκη, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Η παράσταση «Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας», βασίζεται στο συγκλονιστικό βιβλίο της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς. Πρόκειται για ένα έργο που αναδεικνύει την απίστευτη δύναμη γυναικών που έζησαν τη φρίκη του πολέμου, αλλά και τη δική τους εσωτερική αναμέτρηση. Είχαμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τη Ναταλία Γεωργοσοπούλου για την έμπνευση πίσω από την επιλογή του έργου, τη δραματουργική προσέγγιση που απαιτεί μια τόσο ευαίσθητη και ιστορική θεματολογία, αλλά και τις προκλήσεις που συναντά ένας καλλιτέχνης όταν προσπαθεί να δώσει ζωή σε τόσο συγκλονιστικές ιστορίες. Ευχαριστούμε θερμά τη Μαριάννα Παπάκη για την πολύτιμη βοήθειά στον συντονισμό αυτής της συνέντευξης.

Η Έμμυ υποδύεται την Έμμα και η «Προδοσία» έχει ξεκινήσει να συντελείται στο Διάχρονο Θέατρο. Η Έμμυ Δημητρακοπούλου πρωταγωνιστεί δίπλα στους Βύρωνα Κολάση και Κώστα Μπίγαλη και μοιράζεται μαζί μας σκέψεις και ιδέες γύρω από αυτή τη μοναδική παράσταση.

Ο Δημήτρης Καταλειφός, ένας ηθοποιός παγκόσμιας κλάσης, ένα πραγματικό φαινόμενο υποκριτικής, ένας άνθρωπος που αγαπά τόσο την τέχνη του, που πάντα κάνει κάτι, πάντα βρίσκεται στο προσκήνιο. Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε ένα μαγικό περιβάλλον, σκηνοθετεί – και πρωταγωνιστεί φυσικά – στον Θείο Βάνια, το απόλυτο κομψοτέχνημα του Αντόν Τσέχωφ.

Ο Κώστας Κουτρουμπής είναι ένας από τους πιο πολυδιάστατους και ευαισθητοποιημένους ηθοποιούς της γενιάς του. Με αφορμή την παράσταση «Το Όνειρο της Ιωνίας», στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, μας μιλά για τη συμμετοχή του σε ένα έργο που αντλεί έμπνευση από ημερολόγια στρατιωτών, φέρνοντας στο προσκήνιο τη σύνδεση του θεάτρου με την ιστορία και την ανθρωποκεντρική αφήγηση. Μέσα από τα λόγια του, αποκαλύπτεται το πάθος ενός καλλιτέχνη που δεν βλέπει το θέατρο απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως μέσο διαλόγου, αναστοχασμού και αλλαγής. Ευχαριστούμε θερμά την Γιώτα Δημητριάδη για τον συντονισμό αυτής της συνέντευξης.

Η παράσταση “Τρώμε, παιδιά”, που παρουσιάζεται στο Θέατρο 104, αποτελεί μια διεισδυτική ματιά στην ελληνική οικογένεια, έναν χώρο γεμάτο αντιθέσεις – άλλοτε ζεστό και παρηγορητικό, άλλοτε πεδίο έντασης και συγκρούσεων. Είχαμε την τιμή και τη χαρά να συνομιλήσουμε με τον Σταύρο Μόσχη, ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις του για την παράσταση, τη δυναμική του θεάτρου και τις προκλήσεις της ελληνικής οικογένειας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Ράνια Παπαδοπούλου, για τον συντονισμό τη συνέντευξης και τη σημαντική βοήθειά της στην επίτευξής της.

Με μεγάλη μας χαρά φιλοξενούμε τον κύριο Στέλιο Πετράκη, εκ των πρωταγωνιστών της παράστασης «Surriento – Ο κόσμος ξανά». Μιλάμε για το ίδιο το έργο, για το πώς έλαβε χώρα η «στρατολόγησή» του, αν και θα διαπιστώσετε πως είχαμε κάτι πιο «εξτρεμιστικό» κατά την προσφορά και ζήτηση για ανάληψη καθηκόντων πρωταγωνιστή, για τη συνεργασία του με τους συντελεστές και για τα μελλοντικά πλάνα του. Ναι, έχουμε και αποκλειστικό και – καθώς φαίνεται – θα έχουμε σύντομα τον εξαίρετο αυτό ηθοποιό ξανά κοντά μας για συνέντευξη.

Από το 2011 μέχρι σήμερα το “Matilda The Musical”  έχει σπάσει ρεκόρ εισιτηρίων και βραβείων, κερδίζοντας τους κριτικούς και το κοινό στο West End, το Broadway και σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχει αποσπάσει πολλά βραβεία, ενώ από το 2012 μπήκε στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness, κερδίζοντας για πρώτη φορά στην ιστορία επτά θεατρικά βραβεία Olivier την ίδια χρονιά στο Λονδίνο, μεταξύ των οποίων το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου, που απονεμήθηκε στα κοριτσάκια που ερμήνευσαν το ρόλο της Matilda.

Η παράσταση «Διάφανος Ύπνος» παρουσιάζεται στο θεάτρο Olvio. Είναι βασισμένη στο βιβλίο της Charlotte Beradt «Τα όνειρα στο Τρίτο Ράιχ». Με την πολύτιμη βοήθεια της Ειρήνης Λαγουρού – την οποία και ευχαριστούμε θερμά – μιλήσαμε με τη Μάρω Παπαδοπούλου για τον ρόλο της στην παράσταση, το θέατρο, τη διαδικασία της μελέτης του ρόλου, αλλά και τις παραστάσεις που την επηρέασαν βαθιά.

Η ίδια ξεκινάει με μία πρόταση, η οποία ίσως είναι η επιτομή των όσων συζητήσαμε. «Αργά ή γρήγορα, οι ιστορίες, αν τις έχεις μέσα σου, βγαίνουν και λέγονται… Δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς». Δεν μπορείς όντως και η κυρία Γαρεφαλάκη, η οποία έχει ανεβάσει τη Μελίσσα και στη Θεσσαλονίκη, πατάει σε μία υπέροχη ιδέα και στην ανάγκη να δοθεί αίσιο τέλος σε έναν πολύ κακό οιωνό. Μιλάμε για διάφορα θέματα και συγκρατούμε τη ζεστασιά, την “ακουστική αγκαλιά”, τον εξαιρετικό τρόπο έκφρασης και έκφανσης.

H Τάνια Τρύπη και ο Κωνσταντίνος Καζάκος, λίγο πριν την παράσταση, συζήτησαν μαζί μας για τους λόγους που διάλεξαν αυτό το έργο, για τη συνεργασία με τον συγγραφέα Μιχαήλ Άνθη και τον σκηνοθέτη Μανούσο Μανουσάκη.

Η παράσταση Terror ξαναχτυπά, με καινούργιες προσθήκες στη διανομή και τη γνώριμη δροσιά ενός έργου που έχει έλθει να ταρακουνήσει τον θεατή. Αθώος ή ένοχος ο κατηγορούμενος; Η Θεοδώρα Σιάρκου, η τεράστια πρωταγωνίστρια, η εισαγγελέας της παράστασης και ο Λάζαρος Βαρτάνης, ο επισμηναγός Κοχ, ένας ηθοποιός ο οποίος γράφει και εξαιρετικά κείμενα, κάθονται παρέα μας και μιλούν για την υπόθεση του έργου, για το τι κάνουν παράλληλα και για την τέχνη τους.

H παράσταση «Ελένη ή Σούλα» ανεβαίνει θέτοντας ερωτήματα γύρω από τη «συνύπαρξη» μίας μυθικής γυναίκας-συμβόλου και μιας σύγχρονης γυναίκας, η οποία θα μπορούσε άνετα να είναι και εκείνη σύμβολο, για άλλους λόγους φυσικά. Λόγους πολύ πιο ανθρώπινους, θα προσέθετα εγώ. Κοντά μας έχουμε τον κύριο Αντώνη Καραγιάννη, τον σκηνοθέτη του θεατρικού έργου, ο οποίος μας μιλά για την αρχική προσέγγιση, για τον τρόπο διαχείρισης, καθώς και για την εμβάθυνση στα μυστικά ενός βραβευμένου κειμένου. Ο ίδιος, πάντα δραστήριος και αεικίνητος, ετοιμάζει ένα σωρό πράγματα και μιλά για τα πλάνα του για το μέλλον και φυσικά για την Τέχνη του. Ευχαριστούμε πολύ τον Αντώνη Κοκολάκη και την υπέροχη ομάδα του, οι οποίοι φρόντισαν να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.

Στον κεντρικό ρόλο ο Ελισσαίος Βλάχος, ο οποίος υποδύεται έναν άνδρα που ψάχνει να βρει την ταυτότητά του. Προσπαθεί να ανακαλύψει τους λόγους – ίσως μάλιστα να δοκιμάσει να δικαιολογήσει – που ο πατέρας του τον εγκατέλειψε, όταν εκείνος ήταν ακόμα μωρό.

Κοντά μας ο Κώστας Νταλιάνης, η Εβίτα Παπασπύρου και η Φάνια Νταλιάνη. «Ματωμένος Γάμος» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, μία παράσταση που ζωγραφίζεται μπροστά μας και τρεις άνθρωποι που αγαπούν να μιλούν για το έργο, το θέατρο και την τέχνη. Ο σκηνοθέτης, οι πρωταγωνίστριες, οι πολλαπλές τους ενασχολήσεις, το τάλαντο που είναι τόσο έμφυτο, τόσο πασιφανές, τόσο διαυγές και τόσο γάργαρο και η μελέτη τους, που δείχνει δίψα και λατρεία για το λειτούργημά τους.