Ο Γρηγόρης Κονούκλας αναλαμβάνει προσωπικά να γίνει ο φύλακας άγγελός τους. Με ισχυρή ατομική ενέργεια, από όλη την ομάδα στην σκηνή, δεν μας αρνήθηκαν καμία φαντασία. Δημιούργησαν ένα υπέροχο πρόγραμμα, με υπέροχη συνέχεια στις επιλογές των κομματιών και το εκτέλεσαν μοναδικά. Απόλυτα επικοινωνιακοί με το κοινό, έγιναν μια παρέα με αυτό.
Τον γνωρίζουμε από τους NEED, έχουμε περάσει πολλές συγκινητικές στιγμές ακούγοντας την υπέροχη φωνή του. Τον Νοέμβριο κυκλοφόρησε προσωπική δουλειά με τον τίτλο “Monsters”, μέσω της One Little Victory Records. Τα οκτώ τραγούδια που απαρτίζουν το άλμπουμ έχουν μια διαφορετική οπτική από αυτή που μας είχε συνηθίσει με τους NEED.
Το “Erosion Of Gods” είναι ένα αριστοτεχνικά δημιουργημένο άλμπουμ, που προβάλλει το ακατέργαστο ταλέντο και την ακλόνητη δέσμευση των The Plague να προσφέρουν το ασυμβίβαστο death metal τους. Η αδυσώπητη ένταση, η περίπλοκη μουσικότητα και οι στοιχειωτικές μελωδίες του δίσκου θα προσελκύσουν τους θαυμαστές των κλασικών death metal συγκροτημάτων όπως οι Dismember, Entombed και Carcass, αλλά και όσους άλλους θέλουν να ακούσουν κάτι φρέσκο και δυνατό. Με αυτήν την κυκλοφορία, οι The Plague εδραιώνονται ως μια υπολογίσιμη δύναμη στον κόσμο του death metal και το μέλλον τους διαφαίνεται ως πολύ υποσχόμενο.
Δεν θα μπορούσε να ανοίγει με καλύτερο τρόπο αυτό το άλμπουμ… Το “Future Tense” είναι τρομερό, αντανακλά μια άψογη μεταλλική λάμψη και εντυπώνεται αμέσως. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στους στίχους, είναι σχεδόν προφητικοί! Ο Warrel Dane διαθέτει χροιά η οποία ποτέ δεν με τρέλανε, τραγουδάει όμως όπως πρέπει. Με μανία και με την ψυχή του! Θέλει να σπάσει τον τοίχο με τα χέρια του και – όπως φαίνεται – τα καταφέρνει μια χαρά! Για το κομμάτι αυτό γυρίστηκε και video, το οποίο έκανε επιτυχία στο MTV και τράβηξε μαζί του και το υπόλοιπο άλμπουμ.
Δεν χρειάζεται πολλά μια παραγωγή που τιμά τον εαυτό της, όταν έχει την Κωνσταντίνα Νικολαΐδη στη σκηνοθεσία. Είναι από τους πιο ισορροπημένους ανθρώπους στον χώρο, στέκεται στο κείμενο αλλά και στα μηνύματα των έργων με σεβασμό και πάντα η ματιά της κερδίζει τον θεατή. Δεν θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου. Έχω παρακολουθήσει πολλές παραστάσεις της Κωνσταντίνας. Πάντα «φέρνει» τα έργα κοντά μου, γίνονται μικρές ή μεγάλες αφορμές για πολύ σκέψη. Δίνει τις σωστές διαστάσεις και πραγματικά «κεντάει» παραγωγές.
To ANIMASYROS, το μεγαλύτερο Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων στην Ελλάδα κι ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, επιστρέφει, από τις 23 έως τις 29 Σεπτεμβρίου 2024,στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων και καλεί δημιουργούς απ’ όλο τον κόσμο να καταθέσουν τις ταινίες τους έως την 1η Ιουνίου 2024.
Εγώ θα το χαρακτήριζα άνετα ως το καλύτερο βιβλίο του, μέχρι το επόμενο φυσικά. Ο Emmans κατάφερε να μας δώσει μία ιστορία που θα μπορούσε να γίνει εύκολα ταινία ή σειρά στην τηλεόραση. Οι διάλογοι είναι αληθινοί, ανθρώπινοι, σχεδόν της διπλανής πόρτας. Οι πρωταγωνιστές είναι στην ουσία δευτεραγωνιστές και τριταγωνιστές της κοινωνίας μας. Είναι άνθρωποι, με τους οποίους έχουμε ανταλλάξει κουβέντες, ίσως και να έχουμε κάτσει παρέα για ένα δίωρο. Και μετά βρεθήκαμε μακριά ο ένας από τον άλλο, χωρίς να επιζητούμε την «επανένωση». Ο Emmans δημιουργεί ένα μικρό σύμπαν, το οποίο στέκεται σαν το αδελφάκι του «δικού μας».
Το έργο του Ντέιβιντ Λίντσεϊ-Αμπέρ μεταφέρει στη σκηνή, για πρώτη φορά στην Ελλάδα και για δεύτερη σεζόν φέτος, ο κύριος Βαγγέλης Λυμπερόπουλος. Βασισμένος σε μία «γήινη» και ευτυχώς όχι λόγια μετάφραση – της κυρίας Χριστίνας Μαλακού – η οποία μετατρέπει το έργο σε ιστορία της οικογένειας στο δίπλα διαμέρισμα, ο σκηνοθέτης πλάθει μία πολύ ξεχωριστή εξιστόρηση, έχοντας στη φαρέτρα του έναν θίασο εξαιρετικά λειτουργικό.
Από τους καλύτερους μονολόγους των τελευταίων δέκα ετών! Μία παράσταση που μοσχοβολά αγιόκλημα, που μας ταξιδεύει σε μία εποχή, θεωρητικά πίσω από τη δική μας, πρακτικά πολύ μπροστά από τη δική μας. Σε μία εποχή που το ήθος δεν είναι απλά μία λέξη, ούτε ένα τσιτάτο αμφιλεγόμενου χαρακτήρα. Σε μία εποχή που το χώμα οδηγεί στο χώμα χωρίς παρεμβολές. Πλησιάστε ελεύθερα, προσεγγίστε ελεύθερα, αφεθείτε στη μαγεία ενός αθάνατου κειμένου και ενός ηθοποιού που αναμιγνύει το τότε με το τώρα μέσα από το αύριο. Ένας Γολγοθάς χωρίς τέρμα στην ανηφοριά του…
Οι Varathron είναι από τα συγκροτήματα που ό,τι κομμάτια και να έχουν στο setlist τους, πάντα θα υπάρχουν άλλα τόσα που θα λέμε «Τι κρίμα που δεν τα συμπεριέλαβαν»! Μέσα σε ογδόντα λεπτά το συγκρότημα κατάφερε να μας ταξιδέψει από τις αρχές των 90’s μέχρι και το σήμερα, λαμβάνοντας υπόψη κάθε στάδιο της πορείας του, τιμώντας ιδιαιτέρως το ‘His Majesty At The Swamp’, αλλά και το πολύ πρόσφατο ‘The Crimson Temple’, ενώ για κλείσιμο μας χάρισαν το ‘Genesis Of Apocryphal Desire’, το οποίο ήταν και είναι σκέτη απόλαυση να το ακούς ζωντανά. Το κοινό, σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας, δεν σταμάτησε να αποθεώνει το συγκρότημα, τα mosh pit ήταν ασταμάτητα και όλοι όσοι παραβρέθηκαν είμαι σίγουρος πως έφυγαν με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.
Ο Γιάννης ο “Def” πρότεινε να μπούμε σε ένα μαγαζί που πουλούσε μουσικά όργανα. Πρέπει να ήμαστε έξι άτομα παρέα εκείνο το Σαββατιάτικο πρωινό. Ο πωλητής είχε φτιάξει τα μαλλιά του αλά Jon Bon Jovi και «κάτι εξηγούσε» σε ένα κοριτσοσμάρι. Χαζεύαμε τα πλήκτρα. Ο τύπος...
Ο δίσκος "συμπεριφέρεται" σαν θεατρικό θεατρικό έργο. Δύο πράξεις και εννέα σκηνές (τέσσερις και πέντε ανά πράξη αντίστοιχα), τις οποίες συνθέτουν δώδεκα κομμάτια. Η ιστορία μπλέκει με μαεστρία το παρελθόν με το παρόν, χτίζοντας αργά και σταθερά την πλοκή,...
Ενώνουμε τις δυνάμεις μας με τον πιο πολυδιάστατατο, πολυεπίπεδο, πολυσυλλεκτικό και polisτατο ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης και – γιατί όχι – της χώρας! To keysmash πάει στην Polis και το χαίρεται σαν οκτάχρονο που το αμόλησαν σε ζαχαροπλαστείο. Ο Polis View γίνεται...
Οι περισσότεροι από εσάς που διαβάζετε τούτες τις γραμμές, σίγουρα έχετε το άλμπουμ αυτό και χαμογελάτε. Όσοι δεν το έχετε ακούσει ακόμα, απλά πάρτε το. Ακούστε το βράδυ, με σβηστά τα φώτα, και αφεθείτε στη μαγεία του. Θα νιώσετε ότι βρίσκεστε σε κάποιο loft, στον ουρανοξύστη μιας μητρόπολης του κόσμου, μια γλυκιά καλοκαιρινή νύχτα. Όλα τα άλλα είναι μιζέριες.
Μία καλλιτέχνιδα καρατερίστα, με θαυμάσια άρθρωση, η οποία είναι σχεδόν όλη την ώρα καθιστή και αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολο το έργο της. Εκείνη όμως δεν χαμπαριάζει. Είναι ακόμα ένα μέσο, είναι ένα επιπλέον μοτίβο, για να αντλήσει δύναμη από τον αέρα, το έδαφος, τον ίδιο της τον εαυτό.
Βασιλίνα Κατερίνη, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Φοίβος Σαμαρτζής, συνθέτουν την ομάδα που ενσαρκώνει τους ρόλους σε ένα απλό και ταυτόχρονα γεμάτο σκηνικό. Είναι εκεί για να μοιραστούν το συναίσθημα και την ένταση του κάθε ήρωα. Ταιριάζουν υπέροχα. Είναι τόσο σημερινοί και τόσο αληθινοί, που νοιώθεις ότι συμμετέχεις. Δεν προσπαθούν να σε πείσουν. Απλά σε παίρνουν με το μέρος τους.
Περπατάς στον δρόμο και κάποιος πετάει τη φράση «Η εργασία ελευθερώνει». Ακούς και σημειώνεις. Αν ήσουν πέντε χρονών, θα ρωτούσες μάλλον… Τι σημαίνει αυτό, μαμά; Τι θα πει αυτό, μπαμπά; Αν έχεις διαβάσει κάνα βιβλίο πάλι… Θα έσφιγγε το στομάχι και ο νους θα πήγαινε...
Υπάρχει ελαφριάς μορφής επαναλαμβανόμενου τύπου ομοφυλοφιλία ή είναι μια επινόηση κάποιων για να δικαιολογήσουν αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν; Ο Μίτσελ (Δημήτρης Τσιγκριμάνης) είναι ένας ανερχόμενος ηθοποιός, που αφήνεται να μανουβράρεται από την μάνατζέρ του...
Αυτό που επίσης εντυπωσιάζει είναι ο αυτοματισμός των δύο φωνών. Φτάνει μια ματιά και μια αναπνοή, σαν να είναι μέλη συγκροτήματος οι δυο τους, για να συγχρονίσουν τα λόγια τους, για να ακουστούν σαν ένας άνθρωπος. Από την αρχή βρίσκονται με κλειστά μάτια, τονίζουν και αναδείχνουν, αλλάζουν ταχύτητες και μοτίβα και αφηγούνται μαζί και ξέχωρα, σαν καλοκουρδισμένη μηχανή.
Σας προτείνω να δείτε άμεσα αυτή την παράσταση, που θα στοιχειώσει το είναι σας και ίσως γίνει και η αιτία για να αλλάξουμε ρότα ως άνθρωποι και μετά ως κοινωνία.
Οι κυρίες Θάλεια Σταματέλου και Αρετή Τίλη και οι κύριοι Γιώργος Ματζιάρης, Δημήτρης Μηλιώτης και Στρατής Χατζησταματίου, προσφέρουν μία παράσταση που απλά δεν πρέπει να βγει από το πρόγραμμά σας για τις επόμενες ημέρες. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης συνδράμει και παιχτικά και είναι το ίδιο εξαιρετικός με τους ηθοποιούς του, οι οποίοι στέκονται σε υψηλότατο επίπεδο, ερμηνευτικά και ποιοτικά.
Κείμενο γεμάτο ανατροπές, με γρήγορη ροή και σκιαγράφηση χαρακτήρων που θα σας ταξιδέψει στην πρόσφατη ελληνική πραγματικότητα. Και όχι μόνο. Είναι μάλιστα τόσο ανατριχιαστική η παρουσίαση, που θα αναθυμηθείτε και θα αναθεματίσετε την ίδια στιγμή. Άνθρωποι-τέρατα, που μένουν ως τώρα ατιμώρητοι. Μέχρι νεοτέρας ίσως…
Η Ηρώ Μουκίου ερμηνεύει τη Φαίδρα ουσιαστικά και με τρόπο εύστοχο. Δεν περιορίζεται σε κίνηση. Γεμίζει τον χώρο. Βλέμματα, εκφράσεις, αλλά και αμεσότητα με το κοινό, αποκαλύπτουν την ηρωΐδα. Ακροβατεί στη δοκό για να δυναμώσει την εικόνα. Στον χώρο και ο Νίκος Ξανθούλης, ο οποίος με την επτάχορδη λύρα του (μουσικό όργανο εκείνων των εποχών), συμπληρώνει το κείμενο. Μουσική ζωντανή, που σε μεταφέρει στη μυθική εκείνη εποχή. Μουσική επιβλητική.
Την Τρίτη 9 Ιανουαρίου βρεθήκαμε στο Caja de Musica, για να δούμε τη δεύτερη παράσταση που κάνουν ο Ηλίας Φουντούλης και ο Άγγελος Σπηλιόπουλος, με τίτλο «Τόσο Όσο». Μετά το καταπληκτικό “Double Impact”, η αναμονή τελείωσε για να δούμε τι μας ετοίμασαν οι δύο...
Ένα κείμενο τρομακτικά επίκαιρο, γεμάτο ανθρώπινη ευαισθησία, ένα κείμενο που δυστυχώς πατάει σε αληθινή ιστορία.
Κοίτα τώρα τι έγινε… μία κούκλα, ένα παιχνίδι και μήλον της έριδον για δύο αδέλφια, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, που – όπως όλα τα αδέλφια – παίζουν ταλαιπωρώντας το ένα το άλλο – έγινε αφορμή και αιτία για να ξεδιπλωθεί μία υπέροχη ιστορία. Ο παππούς επενέβη, πήρε στα...
Η ισοπέδωση άρχεται με τους Euphrosyne. Νεανική μπάντα, φρέσκια, δυναμική, με make up και αστραφτερή θωριά. Θέλουμε και εκείνες οι μπάντες να γεύονται από νωρίς τα μεγάλα σανίδια. Απόψε γίνεται ακόμα ένα βήμα υπέρ. Τα παιδιά παίζουν, χτυπιούνται, διαδρούν,...
Και όλα αυτά που νόμιζες… Και όλα αυτά που πίστευες ότι νόμιζες, που θεωρούσες ότι πίστευες… Και τα μάτια σου έκαναν πουλάκια γιατί εκείνοι που σε αγαπούσαν θέλαν μόνο το καλό σου και έκαναν το ψέμα αλήθεια και την αλήθεια κάτι άλλο. Ο ήρωας της ιστορίας μας δεν έχει...
Μια ιστορία που συγκλόνισε την Γαλλία το 1933. Δύο αδερφές, υπηρέτριες, σκότωσαν βάναυσα τις δύο γυναίκες του σπιτιού, στο οποίο εργάζονταν. Μάνα και κόρη βρέθηκαν ξυλοκοπημένες και μαχαιρωμένες με τέτοια λύσσα, που τα πτώματα ήταν πρακτικά μη αναγνωρίσιμα. Τους...
Ο Αντρέ (Περικλής Μουστάκης) είναι ογδόντα ετών. Μένει μόνος του πολλά χρόνια τώρα και αισθάνεται περίεργα όταν η κόρη του Αν (Ιωάννα Παππά) προσλαμβάνει νοσοκόμες για να τον φροντίζουν. Βρίσκει πάντα τρόπο να τις ξαποστείλει. Έχει άνοια, αλλά ακόμα και όταν το μυαλό...
H ζωή είναι μνήμες. Εικόνες ζούσες από το παρελθόν. Ομιλούσες - ή μη – ταινίες δευτερολέπτων και ωρών. Δευτερολέπτων ή ωρών. O Δημήτρης και η Βερόνικα γνωρίστηκαν σε ένα πάρτι. Εκείνη ανέβηκε στην ταράτσα. Εκείνος έχει υψοφοβία. Το πρώτο ραντεβού τους το έδωσαν σε ένα...
Silver R.I.S.C Knot Over 2023 – Νο Remorse Records Κρυστάλλινο ξεκίνημα με το “Anna”. Τουλάχιστον έτσι νομίζαμε για μερικά δευτερόλεπτα (εξήντα δύο, για να είμαστε ακριβείς). Μέχρι που έσκασε εκείνο το riff. Μισό, να το ξανακούσω… Και κάπως έτσι, οι Van Halen...
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Αγαπημένη ημερομηνία για τους Ανώριμους και τη στρατιά των οπαδών, που κατέφθασε δις πορωμένη και γέμισε άνετα το Gagarin. Ήθελες περίπου πέντε λεπτά και καμιά ντουζίνα συγγνώμες – για να περνάμε σαν κύριοι δίπλα από τους έτερους θεατές –...
Η μητέρα του Τόνι (Αποστόλης Ψαρρός) και της Στέλλας (Ευγενία Παναγοπούλου) ζει σε έναν οίκο ευγηρίας. Πάσχει από άνοια. Τα παιδιά της την επισκέπτονται για να γιορτάσουν τα γενέθλιά της. Κουβαλούν δώρα, τούρτα, αλλά εκείνη τους κοιτάζει με βλέμμα απλανές. Είναι...
Κάποτε στο Παρίσι και συγκεκριμένα το ’68. Ακόμα πιο συγκεκριμένα, τον Μάη του ’68. Δύο αδέρφια, ο Τεό και η Ιζαμπέλ και ένας Αμερικάνος φοιτητής, ο Μάθιου, θα συναντηθούν στην Ταινιοθήκη της Γαλλίας στο Παρίσι. Είναι όλοι τους σινεφίλ και αγαπάνε να ζούνε μέσα από...
Μια γυναίκα (Μαρία Ζορμπά) φτάνει στο εγκαταλελειμμένο, όπως νομίζει, σπίτι της οικογένειάς της, στο χωριό Κέρκι. Μόνο που το σπίτι αυτό τελικά κατοικείται. Κατοικείται από ένα ζευγάρι (Μιράντα Ζησιμοπούλου, Χρήστος Καπενής), που δεν γνωρίζει. Η γυναίκα τρομοκρατείται...
Μπαίνοντας στο χώρο, παρατηρούμε πως η σκηνή έχει χωριστεί «νοερά» σε τρία σημεία. Αριστερά βρίσκονται οι TakisBarberisGroup, που ήδη έχουν πάρει τις θέσεις τους, δεξιά υπάρχει ένα μπαούλο και κάποια μικροαντικείμενα και στη μέση ένα τραπέζι με μια καρέκλα και κάποια...
Στον Πολυχώρο Πολιτισμού Διεύλευσις παρουσιάζεται από τις 19 Νοεμβρίου έως τις 30 Ιανουαρίου 2024, κάθε Κυριακή και Τρίτη στις οκτώ και μισή το βράδυ, το έργο "Θεόφιλος Καΐρης - Ζήτημα συνείδησης”, σε κείμενο του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου και σκηνοθεσία της Χρυσάνθης...
Θα σου πουν λοιπόν ότι τα καλύτερα μαγαζιά είναι στην κόλαση. Θα σου πουν ότι «Ο παράδεισος; Σιγά! Μία πλατεία, δύο παγκάκια και τρεις γέροι, που λένε συνέχεια τις ίδιες ιστορίες». Εδώ θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω. Το Αγγέλων Βήμα φιλοξένησε τον παράδεισο και το...
ENNIO – THE MAESTRO του GIUSEPPE TORNATORE σε Α’ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ από τη New Star από τις 28/12 στους κινηματογράφους. ENNIO – THE MAESTRO Ο απόλυτος φόρος τιμής σε ένα από τα μεγαλύτερα είδωλα του κινηματογράφου και της μουσικής Αναγνωρίζεις ένα κομμάτι του...
Μια απίστευτα ενδιαφέρουσα παράσταση έχει στήσει η Κάρμεν Ρουγγέρη για τα παιδιά. Η Ιλιάδα παρουσιάζεται με τέτοιο τρόπο, που όχι μόνο γίνεται κατανοητή, αλλά και ερωτεύσιμη. Έχει διδακτικό χαρακτήρα και μέσα από ανάγλυφες ερμηνείες, υπέροχα δοσμένα σκηνικά και...
Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδες τον Ήλιο να ανατέλλει; Ή να δύει; Πότε ήταν η τελευταία φορά που έφτιαξες τσάι για τους φίλους σου ή για μία παρέα αγαπημένων προσώπων; Πότε θέλησες να πεις την αλήθεια για μία μεταμόρφωση; Η ηρωίδα ξεγυμνώνεται. Σιάχνει τα μαλλιά...
Καλώς ορίσατε στην πιο ενδιαφέρουσα διάλεξη της τελευταίας εικοσαετίας! Θα ήθελα πολύ να έχω τέτοιους καθηγητές στη σχολή – εξαιρείται ο αγαπημένος διδάκτωρ στο μάθημα «Διοίκηση παραγωγής ΙΙ» - και θα ήμουν υπέρ του δέοντος χαρούμενος να παρακολουθώ τέτοιες θαυμαστές...
Ένα τραγούδι μπορεί να σε συντροφεύσει σε κάθε σου στιγμή. Η μελωδία του μπορεί να γίνει το soundtrack – ή μερος του soundtrack – της ζωής σου. Έναν τραγούδι σου προκαλεί διαφορά συναισθήματα. Για παράδειγμα, σκέψου πώς νιώθεις όταν έχεις ξεχάσει ένα αγαπημένο σου...
Polis View – Polis Neue. Όπου “Neue”, ο καινούργιος, ο φρέσκος, ο «καινός» στα γερμανικά. Η δεύτερη εκπομπή πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου και μπορώ να πω ότι δεν είχαμε ιδιαίτερο πρόβλημα στο να διασχίσουμε τους κλειστούς δρόμους - ευτυχώς δηλαδή. Κοντά...
Η μητέρα, η σύζυγος, η βασίλισσα, η συνωμότρια, η αθώα, η ένοχη, η ερωτευμένη γυναίκα, η τιμωρός… Η μητέρα, ίσως πάνω απ’ όλα. Η Κλυταιμνήστρα γράφει ένα γράμμα στον γιο της. Ο Ορέστης δεν είναι εκεί, οι μέρες της είναι μετρημένες, όπως μας πληροφορεί και η ίδια. Η...
Ο ζωγράφος είναι επιτυχημένος, αρρενωπός, συνηθίζει να τσιλημπουρδίζει με τα κατά καιρούς μοντέλα του και στη συνέχεια επιστρέφει στη συζυγική φωλιά. Η γυναίκα του είναι όμορφη, νέα, θελκτική και γλυκιά, εκείνος όμως προτιμά το ξένο. Δεν ξέρω αν είναι πιο γλυκό, είναι...
Μπαίνουμε στην αίθουσα και αμέσως μεταφερόμαστε σε μια άλλη εποχή. Δεν είναι μόνο το μεγαλείο της σκηνής του θεάτρου Βρετάνια, οι χρυσές λεπτομέρειες και τα βελούδινα καθίσματα, τα θεωρεία και η μάσκα που μας κοιτάει από ψηλά. Είναι και η πρώτη εικόνα στη σκηνή,...
Γιατί τώρα; Γιατί έτσι! Αυτό θα έγραφα αν το έβλεπα κάπου σαν ερώτηση, αυτό θα απαντούσα αν με ρωτούσαν, αυτό θα πρέσβευα αν μου ζητούσαν κάτι να πω. Παρενόχληση σε έναν άνθρωπο στον χώρο εργασίας του, στο σχολείο, στον δρόμο, στο λεωφορείο… Προχτές μπήκαν δυο κοπέλες...
Από πότε η φράση «Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι της Γης» νοείται ως βλασφημία; Από πότε η ανιδιοτελής αγάπη είναι δεκανίκι στον «αγώνα» για την εύνοια ενός γονιού; Το θεόρατο έργο του επίσης θεόρατου δημιουργού από το Στράτφορντ μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή ξανά, αυτή τη...
Αντίο σε μια εποχή που ακόμα και οι σούπερ ήρωες δεν μπορούν να μας σώσουν. Η παράσταση «Αντίο, Μπάτμαν» είναι ένα πέρασμα μέσα από τη σκοτεινή σήραγγα του τώρα. Ακόμα και αν ο Μπάτμαν και όλοι οι άλλοι ήρωες υπήρχαν, δεν θα μπορούσαν να χαλιναγωγήσουν την αιμοδιψή...
Αχ, να δεις τι θα σε κάνω εγώ εσένα… Θα σε κάνω νόστιμο χαλβά, για να φας! Η κυρία Άννα Βαγενά μετακομίζει στην Πόλη. Γίνεται η γιαγιά της Μαρίας Ιορδανίδου και αφηγείται την ιστορία μιας πληθωρικής αρχόντισσας, που φροντίζει σπίτι και οικογένεια. Δύση κι Ανατολή...
Χριστουγεννιάτικη ιστορία της Στέλλας Τζίβα από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ
Ρίξτε μια ματιά, σας παρακαλώ, στην παρακάτω φωτογραφία. Με αυτή τη σημαία ήλθε στην Ελλάδα μια γυναίκα από τη Σμύρνη το ’22. Μαζί με τα παιδιά της. Η Αγγέλα Παπάζογλου εμφανίζεται μπροστά μας. Πίσω της, σε ένα τραπέζι, κάθεται μία νεαρή κοπέλα. Θα αρχίζει να διαβάζει...
Η ώρα έχει πάει δώδεκα και μισή. Το Κύτταρο εξακολουθεί να είναι γεμάτο κόσμο. Πολύς λαός στο merch, τσεκάρει και αγοράζει κατά βούληση. Άλλος τόσος να μιλάει με τα μέλη των συγκροτημάτων και να φωτογραφίζεται μαζί τους. Και κάποια στιγμή διαπιστώνεις ότι βρίσκεσαι σε...
Τα σεντόνια καλύπτουν το σκηνικό. Το ξεσκέπασμα αποκαλύπτει. Τύμπανα, καρέκλες, τραπέζι… Τρεις γυναίκες που εισέρχονται στον χώρο από διάφορες μεριές. Και ένας μαυροντυμένος άντρας. Ο θλιμμένος χωρίς όνομα. Ο λαβωμένος από τη μοναξιά. «Θέλεις να ζήσεις»; «Να ζήσεις...
Παιδί, ένα πλάσμα που με την έλευσή του σε αυτόν τον κόσμο, αλλάζει τα πάντα. Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνετε εσείς οι γονείς να μεγαλώνετε ένα παιδί. Δεν ξέρω πώς είναι να έχεις πάντα την προσοχή σου προσηλωμένη σε αυτό. Να αγωνιάς, να φοβάσαι μην συμβεί κάτι κακό. Να...
Δεν έχω ιδέα αν κάποτε ο άνθρωπος θα σταματήσει να κάνει κακό στον συνάνθρωπό του, επειδή πιστεύει σε διαφορετικό «θεό». Σκοταδισμός, εμπάθεια, κυνισμός, αδιαφορία… Το 1891, τη Μεγάλη Εβδομάδα, δημιουργείται σχετικός χαμός στη Ζάκυνθο. Οι Χριστιανοί ξεσπούν κατά των...
Η παράσταση «Μια σεμνή πρόταση», βασισμένη στο βιβλίο του Jonathan Swift, ανεβαίνει φέτος στο Από Κοινού Θέατρο και θεωρήσαμε ότι είναι καλή ευκαιρία να πάμε μία βόλτα από κει και να μιλήσουμε με τον κύριο Αντώνη Ξένο, ο οποίος έχει κάνει την ελεύθερη απόδοση και...
«Προλαβαίνουμε να ζήσουμε τη ζωή που ονειρευόμαστε»; Δυο φίλοι, ο Στάθης και ο Χρήστος, έρχονται αντιμέτωποι με τη μοίρα. Εκείνη έχει δείξει τα «δόντια» της και ετοιμάζεται να «πάρει» τον έναν μακριά από τον άλλον. Μπροστά στον θάνατο οι δύο φίλοι δεν μεμψιμοιρούν,...
Polis View – Polis Neue. Όπου “Neue”, ο καινούργιος, ο φρέσκος, ο «καινός» στα γερμανικά. Η πρώτη εκπομπή πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου και ποδαρικό μας έκανε ο αγαπημένος μας – και πλέον κατάλληλος για τέτοιες περιπτώσεις – Γιάννης Παπανικολάου, ο...
Έβγαλαν τον δεύτερο δίσκο τους, “Nuances Of Life”, πριν μερικούς μήνες και σε λίγες μέρες παρουσιάζουν ζωντανά υλικό από τις δυο δουλειές τους. Αφήσαμε τον Νίκο Σιγλίδη, τον κιθαρίστα και βασικό συνθέτη των The Silent Rage, να πάρει μία ανάσα από τις τελικές πρόβες...
Πολλές φορές παρακολουθούμε μια παράσταση και περνούν μέρες μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι έχουμε πραγματικά δει. Στο θέατρο Φούρνος παρακολουθήσαμε μια έντονα καταλυτική παράσταση για τη μοναξιά, τον άνθρωπο, τις ευαισθησίες, τη μάχη για επιβίωση, την ανθρώπινη...
Σωτήριον έτος 2005. Κάπου στη γη των ανιστόρητων. Μόλις έχει τελειώσει μία συναυλία Queensryche και περιμένουμε καρτερικά το meet n’ greet. Μία τύπισσα, η οποία έχει κοπανήσει για τα καλά τα κοκτέιλ της, έχει έλθει προς το μέρος μου και μου πιάνει την κουβέντα. Η...
Βραδιά φίλων απόψε. Ο Δημήτρης Φάκος, δημιουργός και εκτελεστής, ερμηνευτής και συνθέτης, τραγουδοποιός και σμιλευτής της τέχνης του, παρουσιάζει ένα τσούρμο από αγαπημένα τραγούδια, δικά του και άλλων Ελλήνων καλλιτεχνών. Καταλαμβάνουμε θέσεις, ανταλλάσσουμε ...
Ποτίζουν με λεφτά ένα λουλούδι που φύτεψες πριν λίγο πάνω στα σύνορα. Πόνεσες με τον πόνο των άλλων. Έφυγες για να επιστρέψεις στην πατρίδα σου. Η νέα χώρα είναι υπερήφανη. Είναι μία καινούργια κατάσταση. Είναι το χτίσιμο μίας αφελούς Βαβέλ. Θέλεις να ξαναφτιάξεις το...
Αγαπημένο κείμενο, αγαπημένο έργο. Όποτε κι αν το έχω δει, γελάω και ξεχνιέμαι. Δεν μου έχω κάτι καλύτερο. Κι όταν έμαθα ότι ανεβαίνει και μάλιστα σε σκηνοθεσία Μάκη Παπαδημητρίου... Ο ίδιος ο κύριος Παπαδημητρίου υπογράφει και τη μετάφραση του απίστευτου έργου του...
Τελευταία φορά που είχαν έλθει στην Ελλάδα μας ήταν η δέκατη τρίτη μέρα του Νοέμβρη του 2011. Και πριν, η πρώτη του ίδιου μήνα του 2009. Ο Νοέμβριος είναι μήνας Amorphis τελικά. Ήταν ένα εκπληκτικό LiVE και μία ακόμα πιο εκπληκτική συνέντευξη με τον Tomi Joutsen....
Ένα καταπληκτικό σκηνικό καταλαμβάνει τον χώρο της σκηνής. Τρία μπάνερ, παραπλεύρως και πίσω «στην πλάτη», που απεικονίζουν ένα χωριό της εποχής και ριχτάρια, τα οποία γίνονται ποτάμια, γέφυρες, δωμάτια πανδοχείων και ολόκληρα χωριά, πλάθουν κάθε σκηνή. Ο κύριος...
Μια σχέση θα αποβεί μοιραία για μια ολόκληρη οικογένεια. Η Νόρα πέρασε την πόρτα. Ο σύζυγός της την είχε προειδοποιήσει. «Αν περάσεις αυτή την πόρτα, ειλικρινά, μην ξαναγυρίσεις εδώ»! Και εκείνη βάφτηκε, έβαλε το ωραίο τζινάκι της, πήρε τη βαλίτσα της και… τον μάγο!...
Διαβάζω διάφορα. Κάθε μέρα. Όπως και σεις. Με κάποια από τα δημοσιεύματα συμφωνώ, με κάποια διαφωνώ, με κάποια ενθουσιάζομαι και με άλλα πάλι… θυμώνω. Όπως και σεις. Ιδίως με την πανδημία, που ο καθένας έλεγε το μακρύ του και το κοντό και δίπλα του πέθαιναν άνθρωποι....
Ο κόσμος που εισέρχεται στη μεγάλη αίθουσα του θεάτρου παρατηρεί ένα χαριτωμένο σκηνικό (εντελώς λειτουργική η επιμέλεια του κυρίου Κωνσταντίνου Τόμπορη), το οποίο μας μπάζει στο καθιστικό ενός διαμερίσματος. Πάρτι κάνουν; Απ’ ό,τι μπορώ να καταλάβω, κάτι πάει να...
Ο Σεμπάστιαν πέθανε, ξαφνικά, πέρσι το καλοκαίρι. Η κυρία Βέναμπλ και ο ποιητής γιος της συνήθιζαν να ταξιδεύουν στον κόσμο, αναζητώντας εμπειρίες. Ένα ποίημα τον χρόνο, κάθε καλοκαίρι, για είκοσι πέντε χρόνια. Στις άκρες του κόσμου, από το Θιβέτ μέχρι τα τροπικά...
«Με λένε Sad. Που στα αγγλικά σημαίνει λυπημένος. Αλλά δεν είμαι λυπημένος». Μπροστά μας, σε ένα υγρό υπόγειο, βρίσκεται ένας νέος άνθρωπος, μετανάστης από τη Βασόρα του Ιράκ. Αυτόν τον χώρο τον μοιράζεται με έναν Αιγύπτιο. Υπό το φως των κεριών μας καταθέτει την...
Ομολογώ ότι είναι τα πιο εντυπωσιακά ρούχα που έχω δει σε παράσταση εδώ και χρόνια. Ο κύριος Αλέξανδρος Χούντας εισβάλει στη σκηνή φορώντας τα εν λόγω και ξεκινά να μιλά στη μητέρα του. Ο διάλογος είναι έντονος. Η μητέρα είναι εκεί. Απλά… δεν φαίνεται. Δεν ανταπαντά,...
Την Τετάρτη στις 25 Οκτωβρίου, στο Christmas Theater, η φαντασμαγορική Imany εμφανίστηκε μαζί με ένα εντυπωσιακό ανσάμπλ οχτώ τσέλο, παρουσιάζοντας το πρότζεκτ “Voodo cello”. Ένα πρότζεκτ με αγαπημένες διασκευές, αλλά και επιτυχίες της τραγουδίστριας. Η Imany, βέβαια,...
Ένα απόγευμα-μαγεία λοιπόν. Παιδάκια και γονείς, ένα πολύχρωμο τσούρμο, γεμάτο ενέργεια και φωνές, γέμισε το Αυλαία το απομεσήμερο του Σαββάτου. Στο φουαγέ τα γνωστά. Οι γονείς εξοπλίζονται με ποπκόρν και νερό και διάφορα «προς κατανάλωσιν» και τα παιδιά χαζεύουν τα...
Κλιματική αλλαγή. Ή αλλιώς, οχτώ χρόνια ανυπόφορου καύσωνα, με συνοδεία αμέτρητων πυρκαγιών και ορμητικών νερών. Οι τέσσερις εποχές συγχωνεύονται σε μια και τα καιρικά φαινόμενα γίνονται ολοένα και πιο καταστροφικά και απειλητικά. Ε και; Η κλιματική αλλαγή στους...
Ο Χάλβαρντ Σόλνες (Περικλής Αλμπάνης), είναι ένας άνδρας που γνώρισε την επαγγελματική επιτυχία χτίζοντας ναούς και σπίτια. Μεσήλικας πια, τρέμει εμπρός στην ιδέα ότι θα υπάρξει κάποιος που θα του πάρει όλα όσα έχτισε. Εμποδίζει την ανάδειξη του νεαρού βοηθού του...
Έχει ωραίο καιρό απόψε… Η Λιμνούπολη φαίνεται τόσο όμορφη. Και εκείνος, με τα αδέλφια του, τον Χιούι και τον Λιούι, αγναντεύουν και ευφραίνονται. Αγκαλιασμένοι, κάτω από τις νότες του Μπαχ. Σαν μεταξωτή κουβέρτα… Μία παράσταση στη σκιά του προεδρικού διατάγματος...
Ο Γιάννης Παπανικολάου στην άλλη άκρη της γραμμής. Ευδιάθετος, όπως πάντα, λαλίστατος, χειμαρρώδης, τίμιος, αληθινός και ΜΕΤΑΛ! “Avaton”, ο ολοκαίνουργιος δίσκων των Diviner, ο καλύτερός τους, ο πρώτων μεταξύ αρίστων δουλειών, ένα άλμπουμ γεννημένο για πολλές...
Γύρω γύρω είναι δεκαπέντε ναύτες, γιο χο χο… Πειρατές κατέλαβαν το θέατρο Πόρτα και ψάχνουν για τον θησαυρό τους. Θα μας πούνε την ιστορία τους, θα μας τραγουδήσουν και πολύ προσοχή να μην μας φάνε το ποπ-κορν! Μία παράσταση στη σκιά του προεδρικού διατάγματος 85/2022...
Ήταν μία ευτυχισμένη ημέρα. Ήταν μια ημέρα διαφορετική από τις άλλες. Ή ήταν ίδια, όπως όλες οι άλλες; Εγώ θα τη μοιραστώ μαζί σας, γιατί η ευτυχία πρέπει να μοιράζεται. Ή μήπως όχι; Μία παράσταση στη σκιά του προεδρικού διατάγματος 85/2022 (ΦΕΚ 232/Α/17-12-2022), με...
Το χειρότερό μου; Να κάνεις συνέντευξη με μια μπάντα που έχει είκοσι πέντε χρόνια ιστορία και να τη ρωτάς βλακείες. Καλά, ακόμα κι αν έχει είκοσι πέντε λεπτά ιστορία, αν τη ρωτάς βλακείες, πάλι για τα πανηγύρια είσαι. Οι Watain υπάρχουν από 1998, έχουν επτά στούντιο...
Απέναντί μας ο Στέφανος Κυριακίδης. Πρωταγωνιστής στην παράσταση «Τα τελευταία φεγγάρια», την οποία παρακολουθήσαμε πολύ πρόσφατα και συγκινηθήκαμε τόσο πολύ, που η λέξη «πολύ» είναι πραγματικά λίγη, για να την αγγίξει, πόσο μάλλον να την περιγράψει....
Πέντε ηθοποιοί. Νεότατοι, διαβασμένοι, κουμπωμένοι, με την προσοχή τους τεταμένη στους ρόλους, αλλά και τρελοκομεία, ελέω ενθουσιασμού, άνεσης στην αποστήθιση και τρελής δουλειάς. Το έχουν ματώσει τούτοι εδώ. Την έχουν μουσκέψει στον ιδρώτα τη φανέλα. Εβδομήντα πέντε...
Εγκαινιάζουμε ΚΑΙ αυτή τη στήλη θυμησών και αναμνήσεων. Κάποτε, τα άρθρα που θα βλέπετε με αυτό τον δείκτη, τη λέξη keyback, φιλοξενούνταν αλλού. Αυτό το αλλού, το περιοδικό Noizy εν προκειμένω - γιατί δεν θα κάτσουμε να παίξουμε τις κουμπάρες και να μιλήσουμε με...
Μην κλαις. Γέλα. Με άκουσες; Γέλα! Τρεις άνδρες, ένας Αμερικανός, ένας Ιρλανδός και ένας Άγγλος, βρίσκονται σε ένα κελί κάπου στο Λίβανο. Τους έχουν απαγάγει “αφανείς” τρομοκράτες. Ο λόγος; Κανείς δεν ξέρει πραγματικά. Ίσως βρέθηκαν τη λάθος στιγμή, στο λάθος μέρος....
Ο Άγγελος Ανδρεόπουλος, μέσα από τον θεατρικό του μονόλογο, μας γνωρίζει τον Γιαννούλη Χαλεπά. Έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο και ταλαντούχο γλύπτη, που η κοινωνία του τότε δεν του έδωσε την ελευθερία που έπρεπε για να δημιουργήσει όλα όσα θα ήθελε. Πρώτοι από όλους η...
Η Ελλάδα μας μπήκε στην ΕΟΚ το 1981. Όσοι είστε τόσο «παλαιοί» όσο εγώ – τέλος πάντων – θα θυμάστε εκείνες τις ανεκδιήγητες διαφημίσεις «Είσαι στην ΕΟΚ, μάθε για την ΕΟΚ» και ίσως και να νοσταλγείτε με αγνή αφέλεια εκείνες τις εποχές. Θυμάστε, τότε που η λογοκρισία –...